Friedricha Weissensteinera

Article

February 5, 2023

Friedrich Weissensteiner (ur. 25 listopada 1927 w Großpertholz w Dolnej Austrii) jest austriackim historykiem.

życie i praca

Weissensteiner studiował historię i język angielski na Uniwersytecie Wiedeńskim po ukończeniu szkoły w Gymnasium Stubenbastei. Po tym nastąpił awans na dr. Phil. na temat historyczny. Od 1950 pracował jako nauczyciel w liceum, od 1974 do przejścia na emeryturę w 1987 jako dyrektor Döblinger Bundesgymnasium. Jako współredaktor kursu historii dla niższych i wyższych klas AHS (1970-1982 historia i wiedza o społeczeństwie, 1982-2002 obrazy współczesne) nadał istotny impet lekcji historii. Jako historyk Weissensteiner zasłynął przede wszystkim jako autor i redaktor wielu współczesnych dzieł historycznych. Cechą charakterystyczną jego dzieł jest łatwy do zrozumienia sposób pisania i prezentacji, zwłaszcza dla laików, co czyni je wartymi przeczytania także dla odbiorców niespecjalistycznych, co znajduje odzwierciedlenie w stosunkowo dużej liczbie tłumaczeń na inne języki, takie jak francuski, japoński i rosyjski. Głównym tematem twórczości Weissensteinera była okupacja monarchii austriackiej, a mianowicie różnymi osobistościami z arcyrodziny Habsburgów. Poświęcił obszerne biografie arcyksiężnej Elżbiecie Marii („czerwonej arcyksiężnej”), arcyksięciu Johannowi Salvatorowi („wyrzutkowi z rodziny cesarskiej”) i arcyksięciu Austrii-Este Franciszkowi Ferdynandowi („władca, któremu uniemożliwiono”). przeglądy, w których tematy takie jak córki Marii Teresy, habsburki na obcych tronach czy cesarzowe austriackie zostały ujęte w systematycznych zarysach.

Szeregowcy

Weissensteiner jest żonaty od 1952 roku.

nagrody

1984: Uzyskanie tytułu zawodowego Hofrata. 1986: Złota Odznaka Honorowa za zasługi dla Państwa Wiedeń

fabryki

Praca jako autor: między wczoraj a jutrem . Wiersze, Wiedeń 1971. Austria i świat. Atlas historyczny. Wiedeń 1976. Czerwona arcyksiężniczka. Niezwykłe życie córki następcy tronu Rudolfa. Wiedeń 1982, 1990. Franciszek Ferdynand. Uniemożliwiony władca. Wiedeń 1983. Wyrzucony z rodziny cesarskiej, Johann Orth. Eskapady arcyksięcia Johanna Salvatora. Wiedeń 1985. Reformatorzy, republikanie i rebelianci. Drugi Dom Habsburgów-Lotaryngii. Wiedeń 1987. Pamiętne dni w Austrii. Punkty zwrotne, kryzysy, wydarzenia. Wiedeń 1989. Państwo niekochane. Austria między 1918 a 1938. Wiedeń 1990. Kobiety wokół księcia Rudolfa. Wiedeń 1991. Austriacki słownik osób I i II RP. Wspólnie z Isabellą Ackerl, Wiedeń 1992. Ulubieńcy publiczności. Od Hansa Albersa do Pauli Wessely. Wiedeń 1993. Córki Marii Teresy. Wiedeń 1994. Między idyllą a rewolucją. Niezwykłe portrety biedermeierowskie. Wiedeń 1995. Wielcy władcy rodu Habsburgów. Wiedeń 1995. Wielcy Austriacy XX wieku. Wiedeń 1997. Kobiety na tronie Habsburgów. Ueberreuter, Wiedeń 1998, ISBN 3-8000-3709-2; W miękkiej okładce: austriackie cesarzowe 1804-1918 . Piper, Monachium 2001, ISBN 3-492-23033-4. Kochaj niebo i piekło małżeńskie. Małżeństwa między Habsburgami a Wittelsbachami. Monachium 1999. Grali dla nas. 105 portretów znanych osobistości filmowych i teatralnych. Wiedeń 1999. Habsburgki na obcych tronach. Wiedeń 2000. Słynne samobójstwa. Wiedeń 2000. Miłość w dziwnych łóżkach. Wielkie osobistości i ich sprawy. Wiedeń 2001. Żony geniuszy. Wiedeń 2002. Cesarze austriaccy. Wiedeń 2003. Synowie Marii Teresy. Wiedeń 2004. Na dźwigniach władzy. Liderzy partyjni II RP. Wiedeń 2005. Dzieci geniuszy. August von Goethe, Siegfried Wagner, Anna Freud, Erika i Klaus Mannowie, Anna Mahler. Wiedeń 2005. Mały i sławny. Edith Piaf, Henri de Toulouse-Lautrec, Gottfried Keller, Franz Schubert, Napoleon Bonaparte, Immanuel Kant, książę Eugeniusz. Wiedeń 2006. Od Marii Teresy do Helmuta Qualtingera. 50 portretów słynnych Austriaków. Wiedeń 2007. Wielcy władcy rodu Habsburgów. 700 lat historii Europy. Monachium 2007. Bardzo za tobą tęsknię. Kobiety w życiu cesarza Franciszka Józefa. Wiedeń 2012. Praca jako redaktor: Michael Hainisch, 75 lat pełnych wydarzeń. Wspomnienia austriackiego męża stanu. Wiedeń 1975. Wilhelm Ellenbogen. ludzie i zasady. Wspomnienia, sądy i refleksje krytycznego socjaldemokraty. Z przedmową Bruno Kreisky'ego, Wiedeń 1981. Austriaccy prezydenci federalni. Wiedeń 1982. Austriaccy kanclerze. Razem z Eriką Weinzierl, Wiedeń 1983. Drogi Rudolfie. Listy cesarza Franciszka Józefa i Elżbiety do ich syna. Wiedeń 1991. Rękopisy niepublikowane: życie w trudnych czasach. Wiedeń 2002. 50 lat wstecz. Wiedeń 2011. Rymowanie i nierymowanie. Wiedeń 2011. Inne prace: szkolne filmy telewizyjne i szkolne audycje radiowe, opowiadania, artykuły w antologiach, artykuły edukacyjne, historyczne i literackie w czasopismach, tygodnikach i dziennikach, m.in. w organach: Neue Wege, 1952-1966 Arbeiter- Zeitung, 1960-1980 Austria w historii i historii literatury. Magazyn poświęcony kulturze i historii. Solothurn. Ilustrowana kronika filmowa, 1965–1972 Die Presse, od 1989 Wiener Zeitung, od 2001 Die Furche, od 2009 wystawa książek. Kwartalnik dla bibliotek zakładowych i związkowych - od 2003 krótkie portrety literackie, m.in.

literatura

Fritz Fellner, Doris A. Corradini (red.): Austriacka nauka historyczna w XX wieku. Słownik biograficzno-bibliograficzny. Böhlau, Wiedeń i wsp. 2006, ISBN 978-3-205-77476-1, s. 446f. (Publikacje Komisji Nowożytnej Historii Austrii 99).

Linki internetowe

Wpis o Friedrichu Weissensteinerze w Austria Forum (biografia) Komunikat prasowy z okazji jego 80. urodzin Literatura autorstwa i o Friedrichu Weissensteinerze w katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej

pozycje

Original article in German language