Hansa Aumeiera

Article

February 5, 2023

Hans Aumeier (ur. 20 sierpnia 1906 w Amberg w Bawarii – zm. 24 stycznia 1948 w Krakowie) był niemieckim przywódcą SS i zbrodniarzem wojennym, który zajmował wysokie stanowiska w kilku obozach koncentracyjnych.

życie

Aumeier porzucił szkołę już po sześciu latach, a następnie pracował jako operator tokarki w fabryce karabinów, przerywany okresami bezrobocia. Aumeier należał do SA i przez krótki czas pracował tam na pełny etat. W sierpniu 1929 Aumeier został członkiem SS (numer SS 2700) i wkrótce po wstąpieniu do SS należał do sztabu Reichsführera SS Heinricha Himmlera w Monachium. W 1944 Aumeier został awansowany do stopnia SS-Sturmbannführera w SS. 1 grudnia 1929 r. Aumeier wstąpił do NSDAP (numer członkowski 164 755). Po założeniu obozu koncentracyjnego w Dachau w 1933 r. Aumeier uczęszczał tam do „szkoły Dachau” Theodora Eickego jako członek 1. batalionu gwardii „Górna Bawaria”. Od kwietnia 1936 Aumeier należał do 4 Pułku SS Totenkopf „Ostfriesland” w obozie koncentracyjnym Esterwegen i przeniesiony do obozu koncentracyjnego Lichtenburg w grudniu 1936. gdzie został również wysłany jako dowódca kompanii w 2 Pułku SS Totenkopf „Łaba” do pilnowania obozu koncentracyjnego. Następnie Aumeier był zatrudniony na tej samej funkcji w obozie koncentracyjnym Buchenwald w 3. Pułku SS Totenkopf „Turyngia”, zanim został przeniesiony do obozu koncentracyjnego Flossenbürg na początku sierpnia 1938 r. i pracował tam jako dowódca obozu aresztu ochronnego. 1 lutego 1942 roku Aumeier zastąpił Karla Fritzscha na stanowisku kierownika aresztu ochronnego w obozie macierzystym KL Auschwitz i piastował to stanowisko do 16 sierpnia 1943 roku. Aumeier nadał kapom daleko idące uprawnienia, co doprowadziło do wzmożenia obozowego terroru. Wprowadził karne tortury w celach stojących w bloku 11 i rozstrzeliwał więźniów pod Czarnym Murem. Aumeier współodpowiadał za masowe rozstrzeliwania i selekcje w obozie macierzystym Auschwitz, a po nieudanej próbie powstania karnej kompanii w czerwcu 1942 r. brał udział w mordowaniu ocalałych z powstania wraz z Otto Mollem i Franzem Hößlerem. Z powodu kradzieży i korupcji został w połowie sierpnia 1943 r. za namową Rudolfa Hößa przeniesiony do nowo utworzonego obozu koncentracyjnego Vaivara w Estonii, gdzie był komendantem obozu do ewakuacji obozu latem 1944 r. Tam administracja obozu pod Aumeierem przeprowadzała selekcje, w których zabijano mężczyzn, kobiety i dzieci. Był wówczas odpowiedzialny za obozy kompleksu podobozowego Kaufering, oddziałów obozu koncentracyjnego Dachau. W styczniu 1945 roku Aumeier objął stanowisko komendanta policyjnego obozu jenieckiego Grini w Norwegii, który istniał do 8 maja 1945 roku. Mówi się, że podczas ostatniej stacji zachowanie Aumeiera znacznie się zmieniło, ponieważ teraz okazał się prawie ludzki, a także prowadził negocjacje z Czerwonym Krzyżem. Aumeier został aresztowany przez armię brytyjską w Norwegii 11 czerwca 1945 r., przeniesiony do obozu internowania Staumühle i tam przesłuchiwany. Podczas przesłuchań początkowo zaprzeczył jakoby wiedział o komorach gazowych w Oświęcimiu, ale później zrewidował swoje zeznania. Po ekstradycji do Polski Aumeier został skazany na śmierć w procesie krakowskim przez Najwyższy Trybunał Narodowy. Wyrok wykonano 24 stycznia 1948 r. przez powieszenie. Aresztowany przez armię brytyjską w Norwegii 1 czerwca 1945 r., przewieziony do obozu internowania Staumühle i tam przesłuchiwany. W trakcie przesłuchań początkowo zaprzeczał jakoby wiedział o komorach gazowych w Auschwitz, później jednak zrewidował swoje zeznania. Po ekstradycji do Polski Aumeier został skazany na śmierć w procesie krakowskim przez Najwyższy Trybunał Narodowy. Wyrok wykonano 24 stycznia 1948 r. przez powieszenie. Aresztowany przez armię brytyjską w Norwegii 1 czerwca 1945 r., przewieziony do obozu internowania Staumühle i tam przesłuchiwany. W trakcie przesłuchań początkowo zaprzeczał jakoby wiedział o komorach gazowych w Auschwitz, później jednak zrewidował swoje zeznania. Po ekstradycji do Polski Aumeier został skazany na śmierć w procesie krakowskim przez Najwyższy Trybunał Narodowy. Wyrok wykonano 24 stycznia 1948 r. przez powieszenie.

literatura

Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau (red.): Auschwitz w oczach SS.Oświęcim 1998, ISBN 83-85047-35-2. Ernst Klee: Oświęcim. Sprawcy, wspólnicy, ofiary i co się z nimi stało. Słownik ludzi. S. Fischer, Frankfurt nad Menem 2013, ISBN 978-3-10-039333-3. Ernst Klee: The Person Encyclopedia of the Third Reich: Kto był czym przed i po 1945 r. Wydawnictwo Fischer Paperback, Frankfurt nad Menem 2005. ISBN 3-596-16048-0 . Hermann Langbein: Ludzie w Auschwitz. Ullstein-Verlag, Frankfurt nad Menem, Berlin Wiedeń 1980, ISBN 3-548-33014-2. Wacław Długoborski, Franciszek Piper (red.): Auschwitz 1940–1945. Studia nad dziejami obozu koncentracyjnego i zagłady Auschwitz., Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau, Oświęcim 1999, 5 tomów: I. Budowa i struktura obozu. II Więźniowie - warunki bytowania, pracy i śmierci. III. Zniszczenie. IV Opór. V. Epilog., ISBN 83-85047-76-X.

Linki internetowe

Krótka biografia i zdjęcie Aumeiera

pozycje

Original article in German language