Pierwszy spisek katylinarski

Article

January 30, 2023

W historii Republiki Rzymskiej pierwszym spiskiem katylinariańskim był spisek mający na celu zamordowanie konsulów z 65 roku p.n.e. Lucjusza Manliusza Torkwatusa i Lucjusza Aureliusza Kotty. Podobno Katylina zamierzała przejąć władzę po sporze wyborczym, w którym pierwotna grupa kandydatów wybranych do urzędu została uznana za niekwalifikujących się. Historycy uważają za mało prawdopodobne, aby Katylina była zaangażowana w pierwszy spisek katylinarski, a nawet, że spisek w ogóle istniał. Dwa lata później Catiline poprowadziła Drugi spisek katylinarski, lepiej znany jako Spisek Katyliński, aby obalić Cycerona i jego współkonsula Gaiusa Antoniusa Hybridę.

Historia

Najprawdopodobniej Catiline nie był zaangażowany w tak zwany pierwszy spisek katylinarski, chociaż kilka źródeł historycznych go w to wplątało. Wydaje się, że nie ma jednej relacji, która byłaby reprezentowana we wszystkich źródłach: raczej wydaje się, że relacje te reprezentują zbiór plotek oskarżających różne postacie polityczne o próby zszargania ich nazwisk. Jeśli chodzi o Katylinę, wiele informacji pochodzi z przemówienia Cycerona In Toga Candida, które wygłosił podczas jego kampanii wyborczej w 64 roku p.n.e. Jedynie fragmenty tego przemówienia zachowały się do dziś, w późniejszych pismach Asconiusa Pedianusa. Acilia Kalpurnia. Zatem, dwaj inni czołowi kandydaci, Lucjusz Manliusz Torkwatus i Lucjusz Aureliusz Kotta, zostali wybrani w drugich wyborach i mieli objąć urząd 1 stycznia 65 pne. Podobno Katylina, rozwścieczona, że ​​nie pozwolono mu kandydować na konsula, spiskowała z Gnejuszem Calpurniusem Pisonem i byłymi konsulami – wyznaczonymi na rzeź wielu senatorów i nowych konsulów w dniu, w którym objęli urząd. Potem mianowaliby się konsulami na rok, a potem Piso zostałby wysłany, by zorganizować prowincje w Hiszpanii. Alternatywnie Swetoniusz twierdzi, że Juliusz Cezar i Marek Licyniusz Krassus kierowali spiskiem, ale nie wspomina o zaangażowaniu Katyliny. Zamiast objąć stanowisko konsula, Krassus jest oskarżony o planowanie zostania dyktatorem i zamiar mianowania Cezara magister equitum. W 62 pne, po Katylinie” Po śmierci Cyceron bronił Publiusza Sulli w sądzie po tym, jak został oskarżony o udział w drugim spisku. Aby uwolnić swojego klienta od udziału w pierwszym spisku katylinarskim, obarcza winą wyłącznie Katylinę, która wygodnie prowadziła wojnę przeciwko Republice w poprzednich miesiącach. W końcu Publius Sulla został uniewinniony, imię Katyliny zostało dodatkowo nadszarpnięte, a Cyceron otrzymał dużą pożyczkę na zakup domu. Nie jest jasne, kto uczestniczył w tym rzekomym spisku, ponieważ różne relacje oskarżają różne osoby, ale wydaje się, że związek Catiline z nim został opracowany po drugim spisku katylinarskim. Oskarżenia Cycerona sprzed 63 pne są prawdopodobnie bezpodstawne, ponieważ Rzym nie miał kary za zniesławienie. Co więcej, Katylina miała niewielki motyw, by uczestniczyć w tym spisku, zwłaszcza, że ​​niewiele mu odmówiono. Wciąż dążył do legalnego uzyskania konsulatu w następnym roku, a spisek obejmował zabójstwo konsula Manliusa Torquatusa, który popierał Katylinę.

Zobacz też

rzymskie wojny domowe

Przypisy

Dalsze czytanie

Seager, Robin. „Pierwszy spisek katylinariański”. Historia, tom. 13, nr 3, lipiec 1964, s. 338–347. Holmesie, Patryku. „Pierwszy” spisek katylinarski: dalsze ponowne badanie dowodów”. Reinvention, British Conference of Undergraduate Research (BCUR) 2011 Wydanie specjalne, 2011.

Original article in language