Kampung Boy (serial telewizyjny)

Article

January 30, 2023

Kampung Boy to malezyjski animowany serial telewizyjny po raz pierwszy wyemitowany w 1997 roku. Opowiada o przygodach młodego chłopca Mata i jego życiu w kampung (wiosce). Serial jest adaptacją bestsellerowej powieści graficznej The Kampung Boy, autobiografii lokalnego rysownika łac. Seria, składająca się z dwóch sezonów i 26 odcinków, z których jeden zdobył nagrodę Annecy Award, została po raz pierwszy pokazana w malezyjskiej sieci telewizji satelitarnej Astro, a następnie trafiła do 60 innych krajów, takich jak Kanada i Niemcy. 12 września 2000 roku. Tematem przewodnim Kampung Boy jest kontrast między tradycyjnym wiejskim stylem życia a nowoczesnym miejskim stylem życia. Serial promuje wiejski styl życia jako środowisko zabawne i sprzyjające rozwojowi zdrowego i inteligentnego dziecka. Podnosi kwestię modernizacji, proponując, aby nowe wartości i technologie zostały dokładnie przeanalizowane przez społeczeństwo, zanim zostaną zaakceptowane. Animacja Lats zdobyła pochwały za swoją pracę techniczną i odświeżającą zawartość, chociaż publiczność z Azji Południowo-Wschodniej zadała pytania dotyczące jej podobieństw do animacji zachodniej i jej odchyleń od lokalnego stylu mówionego angielskiego. Malezyjscy krytycy animacji uznali Kampung Boy za standard, do którego powinni dążyć animatorzy w ich kraju, a kulturoznawcy uznali serial za metodę wykorzystania nowoczesnych technologii i praktyk kulturowych do zachowania historii Malezji. s animacja zdobyła pochwały za swoją techniczną pracę i odświeżającą zawartość, chociaż publiczność z Azji Południowo-Wschodniej zadała pytania dotyczące jej podobieństw do zachodniej animacji i jej odchyleń od lokalnego stylu mówionego angielskiego. Malezyjscy krytycy animacji uznali Kampung Boy za standard, do którego powinni dążyć animatorzy w ich kraju, a kulturoznawcy uznali serial za metodę wykorzystania nowoczesnych technologii i praktyk kulturowych do zachowania historii Malezji. s animacja zdobyła pochwały za swoją techniczną pracę i odświeżającą zawartość, chociaż publiczność z Azji Południowo-Wschodniej zadała pytania dotyczące jej podobieństw do zachodniej animacji i jej odchyleń od lokalnego stylu mówionego angielskiego. Malezyjscy krytycy animacji uznali Kampung Boy za standard, do którego powinni dążyć animatorzy w ich kraju, a kulturoznawcy uznali serial za metodę wykorzystania nowoczesnych technologii i praktyk kulturowych do zachowania historii Malezji.

Początki

W 1979 roku ukazała się autobiograficzna powieść graficzna The Kampung Boy. Opowieść o dzieciństwie małego malajskiego chłopca w kampung (wiosce) okazała się sukcesem komercyjnym i krytycznym, czyniąc jej autora – Lata – „najbardziej znanym rysownikiem w Malezji”. Sukces Kampung Boya skłonił Lata do rozważenia wykorzystania innych mediów w celu dotarcia do mas. Ziarna animowanej adaptacji Kampung Boy zostały zasiane w 1993 roku w rozmowie między Latem a Anandą Krishman, założycielem Measat Broadcast Network Systems. W latach 90. zachodnie i japońskie kreskówki zalały lokalne kanały telewizyjne, a Lat potępił te produkcje za przemoc i żarty, które uważał za nieodpowiednie dla Malezji i jej młodzieży. Uznając, że młodsze pokolenie wolało kolorowe animacje od statycznych czarno-białych rysunków, Lat był zainteresowany lokalnym serialem animowanym promującym lokalne wartości wśród malezyjskich dzieci. Po tym, jak firma Krishnana zaoferowała Latowi wsparcie finansowe na rozpoczęcie projektu animacji, rysownik zaczął planować adaptację swojego komiksu na ekranie telewizora.

Produkcja

Lat wymyślił kilka historii, które chciał zobaczyć w animowanej formie, a następnie szukał pomocy za granicą w ich produkcji. Lacewood Studio w Ottawie w Kanadzie było odpowiedzialne za animację odcinka pilotażowego. W grę wchodziło również World Sports and Entertainment of Los Angeles; Norman Singer zorganizował produkcję, a Gerald Tripp pomógł Latowi napisać scenariusz. Bobdog Production było odpowiedzialne za animację kolejnych pięciu odcinków. Jednak Krishman i Lat byli rozczarowani wynikami, których osiągnięcie zajęło dwa lata pracy. Myśleli, że pilot „porusza się powoli”. Lat uważał, że Lacewood zbyt często go przyjmował podczas produkcji, akceptując jego wkład bez pytania. Nie poinformowali go, że chociaż powolne tempo działało w przypadku statycznych rysunków kreskówek, dobra animacja była często „żywa, szybko poruszająca się, zauważając, że amerykańscy artyści uważali malezyjskie wózki za identyczne jak ich meksykańskie odpowiedniki. Storyboardy zostały przetłumaczone na animacje przez Philippine Animation Studios Incorporated w Manili. Lat ponownie odbył kilka podróży, tym razem na Filipiny, aby doradzić animatorom i upewnić się, że wszystko zostało dokładnie przedstawione. Po zakończeniu animacji wydruki zostały wysłane do Wietnamu do obróbki. Ostatecznie filmy zostały dostarczone do studia Krishnana w Kuala Lumpur w celu nagrania głosu w języku angielskim i Bahasa Malaysia. Podobnie jak Lat, Saperstein latał tam iz powrotem między zaangażowanymi krajami, aby koordynować wysiłki i upewnić się, że standardy produkcji nigdy nie spadły. Wysiłki Sapersteina w jego pierwszych 12 odcinkach wystarczyły, by przekonać Lata do dalszej współpracy z Matinee nad projektem. Cały projekt trwał cztery lata; każdy odcinek kosztował około 350 000 dolarów amerykańskich (około 1 miliona malezyjskich ringgitów), częściowo sfinansowany przez Measat, a produkcja zajęła od czterech do pięciu miesięcy. Pilot został wyemitowany w TV1 10 lutego 1997 roku, a serial zaczął być emitowany przez Astro Ria dwa i pół roku później. Kinder Channel (Niemcy) i Teletoon (Kanada) emitują serial po wykupieniu praw za pośrednictwem londyńskiego dystrybutora Itel, a serial był emitowany w ponad 60 krajach od czasu jego pierwszej emisji w Malezji. Measat spodziewał się odzyskać swoje inwestycje za około 10 lat. Chociaż Kampung Boy powstał w Malezji, większość jego produkcji odbywała się za granicą. W założeniu była lokalna, ale pod względem animacji można ją interpretować jako produkcję zagraniczną.

Postacie

Bohaterem serialu jest dziewięcioletni chłopiec o imieniu Mat, który zazwyczaj nosi sarong pelikat i biały podkoszulek. Z szerokim nosem, małymi oczami i rozczochranymi czarnymi włosami, niski i zaokrąglony chłopiec przypomina swojego stwórcę, Lata, jako dziecko. Mat ma młodszą siostrę Anę i mieszkają w domu z ojcem i matką, odpowiednio Yap i Yah. We wsi dominuje ich nuklearna struktura rodzinna. Matka Yapa, Opah, nie mieszka z nimi, ale często jest widywana w ich domu. Często pojawiają się też kumple Mata, Bo i Tak, których imiona są składnikami malajskiego słowa botak (łysy). Oba są stylizowane na postacie komiksowe z tradycyjnego wayang kulit (gra cieni); Bo jest bardziej inteligentny z pary, podczas gdy Tak ma tendencję do popisywania się. Inne drugoplanowe postacie to Normah (dziewczyna z miasta) i pani Hew (nauczycielka Mat). Do młodszych ról zatrudniano aktorów dziecięcych; jednak Mat, Ana, Bo i Tak zostały wypowiedziane przez aktorów, którzy mieli po dwadzieścia kilka lat. Niektórzy aktorzy mieli za zadanie głosić wiele ról; na przykład reżyser głosu był odpowiedzialny za wypowiadanie ról pani Hew i Yah. Początkowo talenty głosowe były zatrudniane w Los Angeles, aby dubbingować angielską wersję, ale „wciąż wpadali w jamajski akcent”. Chociaż ta ścieżka dźwiękowa nie została wykorzystana w serialu, producenci uznali, że jest zbyt zabawna, by ją zmarnować i włączyli ją do The Making of Kampung Boy, który był emitowany na tydzień przed rozpoczęciem serialu. Głosy malajskie i angielskie postaci zostały zdubbingowane przez malezyjskich aktorów głosowych. Do młodszych ról zatrudniano aktorów dziecięcych; jednak Mat, Ana, Bo i Tak zostały wypowiedziane przez aktorów, którzy mieli po dwadzieścia kilka lat. Niektórzy aktorzy mieli za zadanie głosić wiele ról; na przykład reżyser głosu był odpowiedzialny za wypowiadanie ról pani Hew i Yah. Początkowo talenty głosowe były zatrudniane w Los Angeles, aby dubbingować angielską wersję, ale „wciąż wpadali w jamajski akcent”. Chociaż ta ścieżka dźwiękowa nie została wykorzystana w serialu, producenci uznali, że jest zbyt zabawna, by ją zmarnować i włączyli ją do The Making of Kampung Boy, który był emitowany na tydzień przed rozpoczęciem serialu. Głosy malajskie i angielskie postaci zostały zdubbingowane przez malezyjskich aktorów głosowych. Do młodszych ról zatrudniano aktorów dziecięcych; jednak Mat, Ana, Bo i Tak zostały wypowiedziane przez aktorów, którzy mieli po dwadzieścia kilka lat. Niektórzy aktorzy mieli za zadanie głosić wiele ról; na przykład reżyser głosu był odpowiedzialny za wypowiadanie ról pani Hew i Yah. Początkowo talenty głosowe były zatrudniane w Los Angeles, aby dubbingować angielską wersję, ale „wciąż wpadali w jamajski akcent”. Chociaż ta ścieżka dźwiękowa nie została wykorzystana w serialu, producenci uznali, że jest zbyt zabawna, by ją zmarnować i włączyli ją do The Making of Kampung Boy, który był emitowany na tydzień przed rozpoczęciem serialu. Głosy Ana, Bo i Tak zostały wypowiedziane przez aktorów po dwudziestce. Niektórzy aktorzy mieli za zadanie głosić wiele ról; na przykład reżyser głosu był odpowiedzialny za wypowiadanie ról pani Hew i Yah. Początkowo talenty głosowe były zatrudniane w Los Angeles, aby dubbingować angielską wersję, ale „wciąż wpadali w jamajski akcent”. Chociaż ta ścieżka dźwiękowa nie została wykorzystana w serialu, producenci uznali, że jest zbyt zabawna, by ją zmarnować i włączyli ją do The Making of Kampung Boy, który był emitowany na tydzień przed rozpoczęciem serialu. Głosy Ana, Bo i Tak zostały wypowiedziane przez aktorów po dwudziestce. Niektórzy aktorzy mieli za zadanie głosić wiele ról; na przykład reżyser głosu był odpowiedzialny za wypowiadanie ról pani Hew i Yah. Początkowo talenty głosowe były zatrudniane w Los Angeles, aby dubbingować angielską wersję, ale „wciąż wpadali w jamajski akcent”. Chociaż ta ścieżka dźwiękowa nie została wykorzystana w serialu, producenci uznali, że jest zbyt zabawna, by ją zmarnować i włączyli ją do The Making of Kampung Boy, który był emitowany na tydzień przed rozpoczęciem serialu. Talenty głosowe zostały wynajęte w Los Angeles, aby dubbingować angielską wersję, ale „ciągle wpadali w jamajski akcent”. Chociaż ta ścieżka dźwiękowa nie została wykorzystana w serialu, producenci uznali, że jest zbyt zabawna, by ją zmarnować i włączyli ją do The Making of Kampung Boy, który był emitowany na tydzień przed rozpoczęciem serialu. Talenty głosowe zostały wynajęte w Los Angeles, aby dubbingować angielską wersję, ale „ciągle wpadali w jamajski akcent”. Chociaż ta ścieżka dźwiękowa nie została wykorzystana w serialu, producenci uznali, że jest zbyt zabawna, by ją zmarnować i włączyli ją do The Making of Kampung Boy, który był emitowany na tydzień przed rozpoczęciem serialu.

Ustawienie

O ile komiks Kampung Boy opierał się na życiu lat 50., jego animowany spin-off osadzony został w latach 90. XX wieku. Chociaż sceneria i szczegóły są przesadzone, animacja jest wierna w przedstawianiu malezyjskiej wioski i życia jej mieszkańców. Dr Rohani Hashim ze Szkoły Komunikacji Uniwersytetu Sains w Malezji nazwał tę serię „szczegółową rekonstrukcją wiejskiego dzieciństwa malajskiego”. Układ wioski Mata i styl jej domów są wzorowane na wiejskich obszarach Perak w Malezji — skupiska domów ciągną się wzdłuż rzeki, która dostarcza wodę na potrzeby mieszkańców wioski. Dzieci bawią się w otaczającej dżungli, a dorośli harują w polu i dojeżdżają do pracy do miasta. ten schemat kolorystyczny został wzorowany na kolorystyce Kubusia Puchatka, nadając animacji „miękki, przytulny charakter”, według dziennikarza Far Eastern Economic Review S. Jayasankarana. Wiele elementów wizualnych serialu było zgodnych ze stylem artystycznym Lata. Kontury są narysowane w odważny sposób, dzięki czemu obiekty wyróżniają się z tła – efektowi szczególnie sprzyja bogate wykorzystanie brązu, zieleni i żółci jako kolorów podstawowych. Ostatnie dwa kolory są mocno wykorzystywane w przedstawieniach natury, dobrze ze sobą kontrastując i oddzielając tło od środka. Oprócz tego, że jest głównym kolorem domów, brąz jest używany jako odcień skóry postaci. Narysowany „krótkimi i okrągłymi kształtami”, Mat i jego koledzy Malajowie są podkreśleni jasnymi kolorami. według dziennikarza Far Eastern Economic Review S. Jayasankarana, do animacji. Wiele elementów wizualnych serialu było zgodnych ze stylem artystycznym Lata. Kontury są narysowane w odważny sposób, dzięki czemu obiekty wyróżniają się z tła – efektowi szczególnie sprzyja bogate wykorzystanie brązu, zieleni i żółci jako kolorów podstawowych. Ostatnie dwa kolory są mocno wykorzystywane w przedstawieniach natury, dobrze ze sobą kontrastując i oddzielając tło od środka. Oprócz tego, że jest głównym kolorem domów, brąz jest używany jako odcień skóry postaci. Narysowany „krótkimi i okrągłymi kształtami”, Mat i jego koledzy Malajowie są podkreśleni jasnymi kolorami. według dziennikarza Far Eastern Economic Review S. Jayasankarana, do animacji. Wiele elementów wizualnych serialu było zgodnych ze stylem artystycznym Lata. Kontury są narysowane w odważny sposób, dzięki czemu obiekty wyróżniają się z tła – efektowi szczególnie sprzyja bogate wykorzystanie brązu, zieleni i żółci jako kolorów podstawowych. Ostatnie dwa kolory są mocno wykorzystywane w przedstawieniach natury, dobrze ze sobą kontrastując i oddzielając tło od środka. Oprócz tego, że jest głównym kolorem domów, brąz jest używany jako odcień skóry postaci. Narysowany „krótkimi i okrągłymi kształtami”, Mat i jego koledzy Malajowie są podkreśleni jasnymi kolorami. Kontury są narysowane w odważny sposób, dzięki czemu obiekty wyróżniają się z tła – efektowi szczególnie sprzyja bogate wykorzystanie brązu, zieleni i żółci jako kolorów podstawowych. Ostatnie dwa kolory są mocno wykorzystywane w przedstawieniach natury, dobrze ze sobą kontrastując i oddzielając tło od środka. Oprócz tego, że jest głównym kolorem domów, brąz jest używany jako odcień skóry postaci. Narysowany „krótkimi i okrągłymi kształtami”, Mat i jego koledzy Malajowie są podkreśleni jasnymi kolorami. Kontury są narysowane w odważny sposób, dzięki czemu obiekty wyróżniają się z tła – efektowi szczególnie sprzyja bogate wykorzystanie brązu, zieleni i żółci jako kolorów podstawowych. Ostatnie dwa kolory są mocno wykorzystywane w przedstawieniach natury, dobrze ze sobą kontrastując i oddzielając tło od środka. Oprócz tego, że jest głównym kolorem domów, brąz jest używany jako odcień skóry postaci. Narysowany „krótkimi i okrągłymi kształtami”, Mat i jego koledzy Malajowie są podkreśleni jasnymi kolorami. Oprócz tego, że jest głównym kolorem domów, brąz jest używany jako odcień skóry postaci. Narysowany „krótkimi i okrągłymi kształtami”, Mat i jego koledzy Malajowie są podkreśleni jasnymi kolorami. Oprócz tego, że jest głównym kolorem domów, brąz jest używany jako odcień skóry postaci. Narysowany „krótkimi i okrągłymi kształtami”, Mat i jego koledzy Malajowie są podkreśleni jasnymi kolorami.

Motywy i znaki rozpoznawcze

Odcinki Kampung Boy mają strukturę przypominającą hollywoodzkie kreskówki. Każdy odcinek zawiera dwie oddzielne historie, których tematy przeplatają się ze sobą, gdy serial przełącza się między scenami dwóch historii. Pod koniec odcinka oba wątki są rozwiązywane przez wspólny pomysł. Ogólnie rzecz biorąc, jedna historia skupia się na dzieciach kampungów, a druga na dorosłych. Twórcy „Kampung Boya” powstrzymali się od powielania pomysłów powszechnie występujących w kreskówkach zachodnich i japońskich. Inne malezyjskie animacje produkowane od lat 90. nie były tak skrupulatnie wierne obrazom i tematom znanym miejscowym – na przykład bohater Sang Wiry (1996) jest uderzająco podobny do Doraemona, a niedźwiedź i pszczoła w Ngat dan Taboh (2002). ) rozgrywają wybryki podobne do tych z Toma i Jerry'ego. łac Ścisłe zaangażowanie w projekt sprawiło, że jego portrety były wierne kulturze Malezji. Życie Kampung w animacji zawiera „prawdziwie niebieskie elementy malezyjskie”, takie jak nadprzyrodzone przesądy (pontianaks lub wampirzyce), małpy tresowane do zrywania orzechów kokosowych i tradycje, które są zapomniane w przejściu z życia na wsi do miasta. działania bohaterów, zwłaszcza ich wzajemne interakcje. Rohani sklasyfikował gatunek serialu jako komediodramat. Według niej, głównym tematem w Kampung Boy jest nostalgia, niosąca zamiar przedstawienia wiejskiego dzieciństwa jako „o wiele bardziej interesującego i twórczego” doświadczenia niż dorastanie w środowisku miejskim. Kilka odcinków opowiada o kampungowym stylu życia. W "Antara Jaguh i Rakan" (" wygoda samochodów w porównaniu z tradycyjnym używaniem wozów wołowych jest dyskutowana przez bohaterów „Naik Keretaku” („Test na prawo jazdy taty”). Pomimo wsparcia stylu życia Kampung, program przedstawia również aspekty współczesnego życia w pozytywnym świetle. Opah, stara kobieta, jest przedstawiana jako zdolna współczesna kobieta, biegła w prowadzeniu furgonetki i naprawianiu telewizorów. Miasto jest scharakteryzowane jako brama do wielu kultur i idei, których nie można znaleźć w malezyjskiej wiosce wiejskiej, co ilustruje spotkanie i nawiązanie przyjaźni między Matem a chińskim chłopcem w „Naik Keretaku”. zmiany w malezyjskiej społeczności wiejskiej, które miały miejsce w latach pięćdziesiątych do dziewięćdziesiątych. Na przykład poprzez retrospekcje „Tak, Kahwinkan Kami!” („Przeminęło z Kahwinem” ) przedstawia tradycyjne zwyczaje małżeńskie, które nie są już praktykowane przez mieszkańców miast. Wykazano, że więzi rodzinne w społeczności wiejskiej są silne — członkowie rodziny okazują sobie nawzajem szczególną uwagę i troskę. I odwrotnie, ci, którzy pogrążyli się w życiu miasta, są przedstawiani jako utracili więzi społeczne. Chociaż przedstawia się rodzinę Mata jako kierującą się zasadami malajskiego społeczeństwa patriarchalnego, przedstawiane są w nim współczesne wartości. Yap nie pozostawia odpowiedzialności za wychowywanie dzieci Jahowi; opiekuje się Aną, a ona czuwa nad Matem. Chociaż serial przedstawia postacie kobiece jako gospodynie domowe, w „Nasib Si Gadis Desa” („To życie dziewczyny”) podkreśla się, że tradycyjna rola rodzinna malajskiej kobiety jest równie równa i cenna jak rola mężczyzny. Odcinek wspomina również o osiągnięciach kobiet w karierach, takich jak eksploracja kosmosu i nauka. Ogólnie rzecz biorąc, Rohani powiedziała, że ​​serial animowany Lat subtelnie rejestruje historię „szybko zanikającej malajskiej tradycji i niewinności”, jednocześnie doradzając widzom, aby rozważyli zmiany społeczne wokół nich. Według niej, troską rysownika było zainspirowanie odbiorców do zastanowienia się nad tempem urbanizacji i uświadomienia sobie, że przyjmowanie lub odrzucanie nowych wartości jest przez nich powszechną decyzją. Spektakl, jej zdaniem, sugeruje, że zmiany należy uważnie badać i wprowadzać tylko wtedy, gdy są korzystne dla społeczeństwa. Co więcej, przyswajanie nowych idei i kultury powinno być procesem stopniowym, a zmiany dostosowane do społeczeństwa. Serial animowany subtelnie rejestrował historię „szybko zanikającej malajskiej tradycji i niewinności”, jednocześnie doradzając widzom, aby zastanowili się nad zmianami społecznymi wokół nich. Według niej, troską rysownika było zainspirowanie odbiorców do zastanowienia się nad tempem urbanizacji i uświadomienia sobie, że przyjmowanie lub odrzucanie nowych wartości jest przez nich powszechną decyzją. Spektakl, jej zdaniem, sugeruje, że zmiany należy uważnie badać i wprowadzać tylko wtedy, gdy są korzystne dla społeczeństwa. Co więcej, przyswajanie nowych idei i kultury powinno być procesem stopniowym, a zmiany dostosowane do społeczeństwa. Serial animowany subtelnie rejestrował historię „szybko zanikającej malajskiej tradycji i niewinności”, jednocześnie doradzając widzom, aby zastanowili się nad zmianami społecznymi wokół nich. Według niej, troską rysownika było zainspirowanie odbiorców do zastanowienia się nad tempem urbanizacji i uświadomienia sobie, że przyjmowanie lub odrzucanie nowych wartości jest przez nich powszechną decyzją. Spektakl, jej zdaniem, sugeruje, że zmiany należy uważnie badać i wprowadzać tylko wtedy, gdy są korzystne dla społeczeństwa. Co więcej, przyswajanie nowych idei i kultury powinno być procesem stopniowym, a zmiany dostosowane do społeczeństwa. Chodziło o zainspirowanie odbiorców do zastanowienia się nad tempem urbanizacji i uświadomienia sobie, że przyjęcie lub odrzucenie nowych wartości jest przez nich powszechną decyzją. Spektakl, jej zdaniem, sugeruje, że zmiany należy uważnie badać i wprowadzać tylko wtedy, gdy są korzystne dla społeczeństwa. Co więcej, przyswajanie nowych idei i kultury powinno być procesem stopniowym, a zmiany dostosowane do społeczeństwa. Chodziło o zainspirowanie odbiorców do zastanowienia się nad tempem urbanizacji i uświadomienia sobie, że przyjęcie lub odrzucenie nowych wartości jest przez nich powszechną decyzją. Spektakl, jej zdaniem, sugeruje, że zmiany należy uważnie badać i wprowadzać tylko wtedy, gdy są korzystne dla społeczeństwa. Co więcej, przyswajanie nowych idei i kultury powinno być procesem stopniowym, a zmiany dostosowane do społeczeństwa.

Odbiór, dziedzictwo i osiągnięcia

Kampung Boy został zgłoszony na Międzynarodowy Festiwal Filmów Animowanych w Annecy we Francji w 1999 roku. Jeden z jego odcinków, „Oh, Tok!”, zdobył nagrodę za najlepszą animację za serial telewizyjny trwający 13 minut i więcej. Odcinek dotyczył upiornego figowca, który stał się obiektem strachu Mata. Ze względu na lokalną treść animacji i nostalgiczny urok kampungowego stylu życia, malezyjski badacz komiksów Muliyadi Mahamood spodziewał się sukcesu Kampung Boy w swoim kraju. 26-odcinkowy serial był popularny wśród młodych i otrzymał pozytywne recenzje pod względem szczegółów technicznych i treści . Przyciągnęła również krytykę za podobieństwa do amerykańskiego serialu animowanego Simpsonowie; publiczność zauważyła, że ​​malezyjska rodzina Mata była pod wieloma względami podobna do dysfunkcyjnej amerykańskiej rodziny Barta Simpsona. Podobnie, niektórzy krytycy wskazywali, że angielski używany w Kampung Boy różni się znacznie od malezyjskiego angielskiego, na który duży wpływ ma brytyjski angielski; reporter Daryl Goh dostrzegł w anglojęzycznych głosach amerykański akcent. Lat wyjaśnił, że producenci musieli stonować stosowanie „tradycyjnych zwyczajów, lokalizacji i języka malajskiego”, aby sprzedawać serial szerszej publiczności na całym świecie. Rohani uznał tę decyzję za „niefortunną”; sprawiła, że ​​animacja nie była autentycznym produktem malajski przez międzynarodowy zespół i pokazywany światu za pomocą nowoczesnych technologii. Według Rohaniego Kampung Boy był zapisem tradycji malajskich i przemian, jakich doświadczyła społeczność wiejska w latach pięćdziesiątych i dziewięćdziesiątych. Wśród kilku malezyjskich animacji, które wykorzystywały lokalną scenerię, serial Lat był, zdaniem doświadczonego reżysera Hassana Abdula Muthaliba, najlepiej przedstawiającym kulturę i tradycje tego kraju; Hassan powiedział również, że sukces w marketingu serii za granicą sprawił, że Kampung Boy stał się punktem odniesienia dla malezyjskiego przemysłu animacji.

Bibliografia

Bibliografia

Wywiady/autointrospekcje Źródła naukowe Źródła dziennikarskie

Linki zewnętrzne

Kampung Boy w IMDb

Original article in language