Regalia

Article

January 28, 2023

Regalia to łacińskie słowo plurale tantum, które ma różne definicje. W jednej rzadkiej definicji odnosi się do wyłącznych przywilejów suwerena. Słowo to pierwotnie odnosiło się do wyszukanych formalnych strojów i akcesoriów do stroju suwerena, ale teraz słowo to zwykle odnosi się do wszelkiego rodzaju wyszukanych formalnych strojów i akcesoriów do ubioru. Słowo to wywodzi się z łacińskiego uzasadnienia przymiotnika regalis, „regal”, od rex, „król”. Czasami używa się go w liczbie pojedynczej, regale.

W skrócie

Termin ten może odnosić się do praw, prerogatyw i przywilejów, które posiada wyłącznie suweren, niezależnie od tytułu (cesarz, wielki książę itp.). Przykładem jest prawo do bicia monet, a zwłaszcza monet z własnym wizerunkiem. W wielu przypadkach, zwłaszcza w społeczeństwach feudalnych i ogólnie słabych państwach, takie prawa zostały z czasem osłabione przez nadanie lub uzurpację pomniejszym wasalom.

Królewska suknia, dodatki i związana z nią pompa

Niektóre emblematy, symbole lub akcesoria posiadane przez władców są wizualną reprezentacją statusu cesarskiego, królewskiego lub suwerennego. Niektóre są dzielone z bóstwami, aby symbolizować rolę bogów jako, powiedzmy, króla Panteonu (np. berło Brahmana) lub pozwolić śmiertelnikom przypominać, identyfikować się z bóstwem lub łączyć się z nim. Termin „klejnoty koronne” jest powszechnie używany w odniesieniu do przedmiotów z regaliów, które mają na celu nadanie blasku okolicznościom, takim jak koronacje. Charakteryzują się pewną kombinacją cennych materiałów, wartości artystycznej oraz wartości symbolicznej lub historycznej. Klejnoty koronne mogły być wyznaczane na początku dynastii, gromadzone przez wiele lat tradycji lub wysyłane jako namacalne uznanie legitymacji przez jakiegoś przywódcę, takiego jak papież, do cesarza lub kalifa. Każda kultura,nawet każda monarchia i dynastia w obrębie jednej kultury może mieć własne tradycje historyczne, a niektóre mają nawet określoną nazwę dla swoich regaliów lub przynajmniej ważnego podzbioru, takich jak: Honory Szkocji Nigeryjskie regalia królewskie Trzy święte skarby Cesarza Japonii Cesarskie Regalia cesarzy i królów Świętego Cesarstwa Rzymskiego Niektóre elementy występują jednak w wielu tradycjach.

nakrycie głowy

Korony i wariacje (diadem, tiara) Czapka alimentacyjna

Inne królewskie stroje i biżuteria

Armills – bransoletki (Ermine) płaszcz koronacyjny Rękawiczki Barmi (Бармы) lub barmy, odpinany jedwabny kołnierz z naszytymi medalionami z drogocennego materiału, stosowany w Pierścieniach Moskiewskich, symbolizujący „małżeństwo” monarchy z państwem (w przypadku Doża Republiki Weneckiej, do jego krwi, morza); lub jako sygnet, praktyczny atrybut jego mocy do legalnego dowodzenia

Ręczne symbole mocy

Kula (globus cruciger) Berło, w tym francuska Ręka Sprawiedliwości Miecz Buławy - dla przykładów zobacz Sword of Justice; Miecz Państwa; Miecz Miłosierdzia (znany również jako Miecz Edwarda Wyznawcy) Inna broń, taka jak sztylet (jak w tradycji arabskiej i indyjskiej), włócznia lub królewski kris (w tradycjach malajskich) Oszuści i miotacz muchy; W Japonii mówi się, że ma część mocy Amaterasu. Pieczęcie, takie jak Heirloom Seal of the Realm, reprezentowały władzę cesarską pod Mandatem Nieba w Chinach.

Inne symbole ręczne

Regalia mogą również oznaczać inne atrybuty lub cnoty, czyli to, czego oczekuje się od posiadacza. Tak więc Cesarskie Regalia Japonii (jap. 三種の神器, romanizowana: Sanshu no Jingi lub „Trzy Święte Skarby”), znane również jako Trzy Święte Skarby Japonii w następujący sposób: Miecz, Kusanagi (草薙剣) (lub ewentualnie replika oryginału; znajduje się w świątyni Atsuta w Nagoi) reprezentuje waleczność Klejnot lub naszyjnik z klejnotów, Yasakani no magatama (八尺瓊曲玉; w Kokyo w Tokio), reprezentuje życzliwość Lustro, Yata no kagami (八咫鏡), znajduje się w sanktuarium Ise w prefekturze Mie, reprezentuje mądrość.Od 690 r. prezentacja tych przedmiotów cesarzowi przez kapłanów w sanktuarium jest centralną częścią ceremonii cesarskiej intronizacji. Ponieważ ta ceremonia nie jest publiczna, regalia są tradycyjnie widziane tylko przez cesarza i niektórych kapłanów,i nie istnieją żadne znane fotografie ani rysunki.

Akcesoria koronacyjne

Niektóre przedmioty z regaliów są prezentowane i/lub używane podczas formalnej ceremonii intronizacji/koronacji. Mogą być kojarzone z urzędem lub synekurą dworską (por. archoffices), która cieszy się przywilejem noszenia, prezentowania i/lub używania go przy okazji sierpniowej okazji, a czasem przy innych formalnych okazjach, takich jak królewski pogrzeb. Przedmioty takie, z wewnętrzną symboliką lub bez, mogą obejmować naczynia do namaszczenia: Świętą ampułkę zawierającą maść. Łyżka do tej samej maści. Alternatywnie, monarchie Norwegii i Szwecji mają róg namaszczenia. Biblia używana do przeklinania monarchy jako nowego władcy. Klatka z ptakiem (strzyżykiem) do polowania na strzyżyka w ceremoniach celtyckich. Kamień koronacyjny np. Kamień Scone lub Lia Fáil.

Atrybuty towarzyszy

Oprócz samego suwerena atrybuty (zwłaszcza korona) mogą być używane dla bliskich krewnych, którzy mogą brać udział w przepychu. Na przykład w Norwegii królowa-małżonka i następca tronu są jedynymi członkami rodziny królewskiej, którzy posiadają te atrybuty i mają udział w królewskiej symbolice władcy.

Zarezerwowany kolor

W Cesarstwie Rzymskim kolor purpury tyryjskiej, wytwarzany z niezwykle drogiego ekstraktu z mięczaków śródziemnomorskich, był w zasadzie zarezerwowany dla dworu cesarskiego. Użycie tego barwnika rozszerzono na różnych dostojników, takich jak członkowie senatu rzymskiego, którzy nosili pasy z tyryjskiej purpury na swoich białych togach, dla których termin purpuratus został ukuty jako wysokie wyróżnienie. W późnych cesarskich Chinach kolor żółty był zarezerwowany dla cesarza, ponieważ miał wiele znaczeń. Żółty był symbolem złota, a więc bogactwa i władzy, a ponieważ był to również kolor, który symbolizował centrum chińskiej kosmologii (pięć elementów, czyli wu xing(五行)), był to doskonały sposób na odniesienie się do cesarza , który zawsze był w centrum wszechświata. W konsekwencji zarówno chłopom, jak i szlachcie zabroniono nosić szaty wykonane w całości z żółtego,chociaż pozwolono im używać koloru oszczędnie.

Dodatkowy wyświetlacz

Parasol / baldachim Fan(i) Standard(y) Buława Muzyka, taka jak fanfara lub inny konkretny utwór muzyczny Instrumenty zastrzeżone, takie jak srebrne trąbki lub w Indiach (zwłaszcza Mewar) bęben Nakkara Uroczysta orkiestra Nobat jest formalny wymóg ważnej malezyjskiej koronacji.

Insygnia niekrólewskie

republiki

W republikach prezydencka szarfa, powszechna zwłaszcza w krajach Ameryki Łacińskiej, ale występująca również w innych częściach świata, pełni podobną rolę jak królewskie regalia: wyróżnia głowę państwa.

Akademickie regalia

Strój akademicki to tradycyjna forma ubioru dla środowisk akademickich, głównie na poziomie szkolnictwa wyższego (a czasem średniego), noszona głównie przez osoby, które uzyskały stopień uniwersytecki (lub podobny) lub posiadają status uprawniający do ich przyjęcia (np. , studentów studiów licencjackich na niektórych starych uniwersytetach). Jest również znany jako akademicy, aw Stanach Zjednoczonych jako regalia akademickie.

Inne regalia

Innym przykładem nie-królewskich regaliów jest tradycyjny strój noszony przez rdzennych Amerykanów w Stanach Zjednoczonych i rdzennych narodów w Kanadzie do celów ceremonialnych, takich jak taniec Pow Wow.

Zobacz też

Bergregal Klejnoty koronne Jura regalia Regalia Norwegii Regalia Szwecji Regalia carów Rosji Prawo monetarne w Świętym Cesarstwie Rzymskim Tron Rodziny Królewskiej

Uwagi

Bibliografia

Zewnętrzne linki

Wpis regaliów w Encyklopedii Katolickiej

Original article in language