Sezon 1 Simpsonów

Article

January 30, 2023

Pierwszy sezon The Simpsons był emitowany po raz pierwszy w Stanach Zjednoczonych przez stację Fox między 17 grudnia 1989 a 13 maja 1990. We Francji był emitowany od 15 grudnia 1990 do 9 marca 1991. Biegaczami tego sezonu są Matt Groening, James L. Brooks i Sam Simon. Pierwotnie serial miał rozpocząć się pod koniec 1989 roku odcinkiem One Night Out , w którym przedstawiono głównych bohaterów. Jednak podczas pierwszego sprawdzania odcinka producenci zdają sobie sprawę, że animacja jest tak zła, że ​​70% odcinka trzeba przerobić. Następnie decydują się anulować serial, jeśli następny odcinek również jest kiepski, ale wtedy cierpi tylko na łatwe do naprawienia problemy. Początek sezonu zostaje jednak przesunięty na 17 grudnia wraz z transmisją o godz Deadly Christmas odcinek, pilot serialu. Podczas emisji we Francji kolejność odcinków zostaje przywrócona i pierwszym staje się Une soiree d'enfer. Sezon zdobył nagrodę Emmy i był nominowany do czterech innych nagród. Pudełko DVD sezonu zostało wydane w Regionie 1 25 września 2001 r .; w regionach 2 i 4 24 września 2001 r. oraz w regionie 5 21 sierpnia 2008 r. Został również wydany w sklepie iTunes Store 22 grudnia 2010 r. jako „edycja cyfrowa”.

Rozwój

Pochodzenie Simpsonów

Twórca Simpsonów, Matt Groening, wpadł na pomysł serialu animowanego w korytarzu biura Jamesa L. Brooksa, producenta programu rozrywkowego The Tracey Ullman Show. Chce opracować serię krótkich parodii animowanych, zwanych „zderzakami”, aby emitować je między dwoma skeczami. Brooks chce, aby postacie z komiksu Groening Life in Hell zostały zaadaptowane na ekran, ale Groening obawia się zarówno rezygnacji z praw autorskich, jak i porażki serialu, która położyłaby kres jego komiksom i karierze . Dlatego postanawia stworzyć kolejną nietypową rodzinę. Rodzina Simpsonów po raz pierwszy pojawiła się w krótkich spodenkach w programie The Tracey Ullman Show 19 kwietnia 1987 roku. Groening poddaje się gospodarzom programu. wydało kilka podstawowych szkiców postaci, myśląc, że sami je ulepszają. Zamiast tego ci drudzy kopiują je niemal identycznie, co wyjaśnia prymitywny wygląd Simpsonów w tym czasie.

Produkcja

W 1989 roku zespół firm produkcyjnych zaadaptował The Simpsons do serii półgodzinnych odcinków dla Fox Broadcasting Company. W skład zespołu wchodzą osoby, które obecnie tworzą multimedialną firmę produkcyjną Klasky Csupo. W czasie kręcenia filmów krótkometrażowych wszystko jest tworzone na miejscu, ale ze względu na zwiększone obciążenie pracą generowane przez nowe odcinki produkcja jest zlecana podwykonawstwu południowokoreańskiemu studiu animacji AKOM. Podczas gdy postacie i tła są rysowane w amerykańskich studiach, animacja, kolorowanie i filmowanie są wykonywane w oddziale azjatyckim. Simpsonowie są opracowywani przez Matta Groeninga, Jamesa L. Brooksa i Sama Simona, scenarzystę i producenta, z którym Brooks pracował przy poprzednich projektach. Jednakże, Groening i Simon nie dogadują się i nadal są w konflikcie w związku z programem, a Groening nawet opisał ich związek jako „bardzo kontrowersyjny”. Ten ostatni twierdzi, że jego celem przy tworzeniu tego programu jest zaoferowanie widzom alternatywy dla tego, co nazywa „zwykłymi śmieciami”, do których oglądania są przyzwyczajeni. Brooks negocjuje klauzulę w umowie z siecią Fox, która uniemożliwia sieci ingerowanie w treść programu. Producenci kanału Fox są zaniepokojeni i boją się, że serial nie zachwyci widzów przez cały odcinek. Następnie proponują podzielenie każdego odcinka na trzy krótkie siedmiominutowe filmy i nakręcenie czterech trzydziestominutowych odcinków na sezon. W końcu producenci przekonują Foxa do wyemitowania trzynastu odcinków normalnej długości. Sam Simon gromadzi i kieruje pierwszym zespołem scenarzystów, w skład którego wchodzą John Swartzwelder, Jon Vitti, George Meyer, Jeff Martin, Al Jean, Mike Reiss, Jay Kogen i Wallace Wolodarsky. Simon jest określany jako „twórca wrażliwości” serialu. Ken Levine twierdzi, że „wnosi do postaci szczerość”, że pozwala im być „trójwymiarowymi”, a komedia, którą dodaje, dotyczy „całości postaci, a nie tylko żartów. W The Simpsons postacie są motywowane emocjami i dziwactwami. — Co oni sobie myślą? », odpowiada wkładowi Szymona. Historia pochodzi od bohaterów”. Simon postrzega Simpsonów jako okazję do rozwiązania „wszystkiego, czego [on] nie lubi w kreskówkach z sobotniego poranka, dla których [pracował], [on] chce, aby aktorzy byli razem w tym samym pokoju, a nie, żeby czytali swój scenariusz na własną rękę. Simpsonowie mogliby być świetnym programem radiowym. Jeśli po prostu słuchasz ich głosów, to działa”. Seria zadebiutowała 17 grudnia 1989 roku specjalnym odcinkiem bożonarodzeniowym Mortal Christmas . Serial miał jednak rozpocząć się wcześniej od odcinka One Hell of a Night, który przedstawia głównych bohaterów. Wieje wiatr paniki, gdy odcinek One hell of a night powraca jako pierwszy z koreańskiego studia i jest prezentowany zespołowi w bungalowie Gracie Films. Pierwszą reakcją producenta wykonawczego Jamesa L. Brooksa było: „Jest to gówno! ". Po tej reakcji cały zespół opuszcza pokój, pozostawiając Brooksa i szefa studia Klasky-Csupo, Gábora Csupó, do kłótni. Csupó nie chce przyznać, że problem leży w animacji i obwinia jakość scenariusza serialu. Zdaniem producentów problem z animacją tego odcinka polega na tym, że nie oddaje on innego stylu, jaki wówczas istniał, jaki przewidziano dla tego serialu. Obecnie wybór rodzaju animacji jest niewielki. Istnieją więc trzy style w świecie animacji, Disneya z jednej strony, Warner Bros. i Hanna-Barbera z drugiej. Bajki Disneya i Warner Bros. ewoluują w elastycznym wszechświecie, a postacie wydają się być zrobione z gumy. Producenci chcą dla The Simpsons realistycznego środowiska, w którym postacie i przedmioty nie są w stanie zrobić niczego niemożliwego w rzeczywistości. Przykładem kreskówkowej animacji pierwszego odcinka są drzwi odkształcające się po zamknięciu, przez co wyglądają, jakby były zrobione z gumy. Firma produkcyjna Hanna-Barbera używa wielu kreskówkowych efektów dźwiękowych, których ekipa Simpsonów też nie chce. Podczas przeglądu pierwszego odcinka zespół uważa za tak przerażające, że ponad 70% musi zostać przerobione. Producenci decydują się anulować serial, jeśli następny odcinek, geniusz Bart, będzie równie zły. Ale okazuje się, że cierpi tylko na łatwe do naprawienia problemy. Producentom udało się przekonać Foxa do przesunięcia daty premiery na 17 grudnia z odcinkiem Mortal Christmas jako pierwszym odcinkiem serialu. Kolejność pierwotnie zaplanowanych odcinków została przywrócona, gdy sezon został wyemitowany po raz pierwszy we Francji, więc Une soiree d'enfer wyemitowano 15 grudnia 1990 roku jako pierwszy odcinek, a następnie Mortal Christmas 22 grudnia. Geniusz Bart to pierwszy odcinek, który zawiera pełne napisy końcowe serialu, z karą Barta na tablicy oraz kneblem na kanapie. Matt Groening tworzy tę długą sekwencję, starając się zmniejszyć wymagania dotyczące animacji w każdym odcinku. Tak więc te dwa powtarzające się gagi wykorzystują co tydzień te same procesy i materiały. Groening, który od młodości nie interesował się telewizją, nie myśl, że kredyty o takiej długości są obecnie czymś niezwykłym. Ponieważ odcinki stawały się coraz dłuższe, a zespół produkcyjny nie chciał przycinać historii, aby umożliwić wyemitowanie pełnych napisów końcowych, opracowano ich krótsze wersje. W niektórych odcinkach pierwszego sezonu niektóre postacie zachowują się zupełnie inaczej niż w kolejnych sezonach. Na przykład Lisa jest niesforna i wściekła, podczas gdy Homer jest głosem rozsądku, a ich dwie role w kolejnych odcinkach odwracają się. Pan Burns w Odysei Homera jest dubbingowany przez Christophera Collinsa w oryginalnej wersji, jedynym odcinku, w którym go dubbinguje, a następnie zastępuje go Harry Shearer. Oryginalnie ta postać zainspirowany Ronaldem Reaganem, koncepcja później porzucona. W pierwszym odcinku pojawia się kilka nowych postaci w porównaniu z filmami krótkometrażowymi, takich jak Seymour Skinner, Milhouse Van Houten, Moe Szyslak, Charles Montgomery Burns, Barney Gumble, Patty i Selma, Ned i Todd Flanders, Petit Papa Noël, Boule de Neige II czy nawet Deweya Largo. Wspomina się o Snowball I, az głośnika NPP można usłyszeć Waylona Smithersa. W miarę upływu sezonu, w kolejnych odcinkach po raz pierwszy można spotkać wiele innych powtarzających się postaci, takich jak Martin Prince, Richard, Edna Krababelle, Dr. J. Loren Pryor, Waylon Smithers, Otto Bus, Clancy Wiggum, Jasper Beardley, Sam i Larry, Pan i Pani Winfield, Sherri i Terri, Dr Marvin Monroe, Eddie i Lou, Nelson Muntz, Herman,

Przyjęcie

The Simpsons to pierwszy serial telewizyjny Fox, który od pierwszego sezonu pojawił się w pierwszej trzydziestce programów z największą liczbą widzów. Ten pierwszy sezon zdobył nagrodę Emmy i otrzymał cztery inne nominacje. Mimo że programy telewizyjne mogą zawierać tylko jeden odcinek w każdej kategorii, Mortal Christmas, uważany za specjalny, jest nominowany w kategorii najlepszy program animowany w mniej niż godzinę obok odcinka Marge traci piłkę, który zdobywa tytuł. Mortal Christmas jest także nominowany w kategorii Najlepszy montaż miniserialu, filmu telewizyjnego lub programu specjalnego. Odcinek Abominable Woodsman jest nominowany do nagrody za najlepszy indywidualny występ w miksowaniu dźwięku w serialu komediowym lub programie specjalnym. Motyw Simpsonów, skomponowana przez Danny'ego Elfmana jest nominowana w kategorii najlepsza muzyka. Na początku seria jest kontrowersyjna. Buntownicze zachowanie głównego bohatera, Barta, który rzadko spotyka się z karą, sprawia, że ​​niektórzy rodzice nazywają go złym przykładem dla swoich dzieci. Kilka szkół w USA zakazuje towarów i t-shirtów Simpsonów, na przykład ta, która przedstawia Barta deklarującego „Osiągnięcia poniżej oczekiwań (i dumny z tego, człowieku!)”. Pomimo tej cenzury produkty pochodne sprzedają się dobrze i przynoszą ponad 2 miliardy dolarów w ciągu pierwszych czternastu miesięcy sprzedaży. Buntownicze zachowanie głównego bohatera, Barta, który rzadko spotyka się z karą, sprawia, że ​​niektórzy rodzice nazywają go złym przykładem dla swoich dzieci. Kilka szkół w USA zakazuje towarów i t-shirtów Simpsonów, na przykład ta, która przedstawia Barta deklarującego „Osiągnięcia poniżej oczekiwań (i dumny z tego, człowieku!)”. Pomimo tej cenzury produkty pochodne sprzedają się dobrze i przynoszą ponad 2 miliardy dolarów w ciągu pierwszych czternastu miesięcy sprzedaży. Buntownicze zachowanie głównego bohatera, Barta, który rzadko spotyka się z karą, sprawia, że ​​niektórzy rodzice nazywają go złym przykładem dla swoich dzieci. Kilka szkół w USA zakazuje towarów i t-shirtów Simpsonów, na przykład ta, która przedstawia Barta deklarującego „Osiągnięcia poniżej oczekiwań (i dumny z tego, człowieku!)”. Pomimo tej cenzury produkty pochodne sprzedają się dobrze i przynoszą ponad 2 miliardy dolarów w ciągu pierwszych czternastu miesięcy sprzedaży. na przykład ten, który przedstawia Barta deklarującego „Osiągnięcia poniżej oczekiwań (i dumny z tego, człowieku!)”. Pomimo tej cenzury produkty pochodne sprzedają się dobrze i przynoszą ponad 2 miliardy dolarów w ciągu pierwszych czternastu miesięcy sprzedaży. na przykład ten, który przedstawia Barta deklarującego „Osiągnięcia poniżej oczekiwań (i dumny z tego, człowieku!)”. Pomimo tej cenzury produkty pochodne sprzedają się dobrze i przynoszą ponad 2 miliardy dolarów w ciągu pierwszych czternastu miesięcy sprzedaży.

Odcinki

Sortuj VHS i DVD

Przed wydaniem zestawu DVD ten sezon został wydany na kasetach VHS. Trzynaście odcinków zostało najpierw podzielonych między tomy od 1 do 7 kolekcji The Simpsons - Collection , wydanej we Francji między 23 listopada 1992 a 19 maja 1993. Pudełko kasetowe zawierające cały sezon zostało następnie wydane 4 maja 2000 roku. Pudełko DVD z pierwszym sezonem zostało wydane przez 20th Century Fox w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie we wrześniu 2001 roku, jedenaście lat po pierwszym wyemitowaniu w telewizji. DVD zawiera dodatkowe funkcje, w tym odrzuty, animacje i komentarze do każdego odcinka. Zestaw pudełkowy był najlepiej sprzedającym się programem telewizyjnym na DVD z 1,9 miliona egzemplarzy do października 2004 roku, kiedy został wyprzedzony przez pierwszy sezon Chappelle's Show .

Uwagi i odniesienia

(en) Ten artykuł jest częściowo lub całkowicie zaczerpnięty z artykułu Wikipedii w języku angielskim zatytułowanym „The Simpsons (sezon 1)” (zobacz listę autorów).

Bibliografia

załączniki

Powiązane artykuły

Spodenki The Simpsons Matt Groening

Bibliografia

(en) Ray Richmond i Antonia Coffman, The Simpsons: Kompletny przewodnik po naszej ulubionej rodzinie, Nowy Jork, Harper Collins, 1997, wyd. 1, s. 249. (ISBN 978-0-06-095252-5, LCCN 98141857) (en) John Ortved, The Simpsons: An Uncensored, Unauthorized History, Greystone Books, 2009, 344 s. ( ISBN 978-1-55365-503-9 )

Linki zewnętrzne

Zasoby audiowizualne: (en) AllMovie (en) Rotten Tomatoes Zasoby interdyscyplinarne: (en) Metacritic (fr) Przewodnik po odcinkach, sezon 1 w The Simpsons Park (en) The Simpsons Season One na stronie BBC Simpsons Portal 1990s Portal

Original article in French language