Dieta odchudzająca

Article

February 8, 2023

Dieta odchudzająca to dieta niskokaloryczna lub restrykcyjna, której celem jest zmniejszenie masy ciała osoby, która ją stosuje. Powinna być indywidualnie zalecana i przestudiowana przez wykwalifikowanego dietetyka, w rzeczywistości w wielu przypadkach jest wybierana arbitralnie przez osoby, które uznają za konieczne zmniejszenie masy ciała, na ogół odpowiadając określonemu standardowi estetycznemu. Chociaż istnieje wiele źródeł (czasopisma, strony internetowe lub zwykłe pogłoski), które sugerują taką lub inną dietę, rozpoczęcie diety odchudzającej bez ścisłego nadzoru lekarskiego może prowadzić do zagrożeń dla zdrowia i trwałego uszczerbku na zdrowiu. Według Altroconsumo w 2009 roku istniało ponad 300 000 włoskich stron internetowych oferujących modele żywności i „diety” bez wiedzy medycznej, podżegające do anoreksja czy bulimia. Podobnie dziesiątki pism, zwłaszcza kobiecych, proponują najróżniejsze metody odchudzania „łatwo i bez poddawania się”, często podając nieprawdziwe informacje i niebezpieczne porady oraz generując błędne przekonanie, że porada wykwalifikowanego dietetyka nie jest konieczna. Diety odchudzające są na ogół oparte na diecie niskokalorycznej, mającej na celu zmniejszenie spożycia kalorii z pożywienia, generalnie faworyzując żywność mniej bogatą w kaloryczne składniki odżywcze, takie jak lipidy i cukry. Ponadto wiele diet opiera się na ogólnym ograniczeniu spożycia pokarmu, niezależnie od rodzaju pożywienia. Dietetycy uważają, że przyjęcie kontrolowanej diety nie wystarczy do kontrolowania masy ciała: konieczna jest również regularna aktywność fizyczna (np. uprawianie jakiegoś sportu). Oprócz liczenia kalorii, dietetyka kliniczna uwzględnia prawidłową kolejność przyjmowania pokarmów oraz niektóre mikroelementy o bardzo niskiej zawartości kalorii, niezbędne do prawidłowego metabolizmu. Kluczowa jest podaż witamin z grupy B niezbędnych do metabolizmu glukozy i węglowodanów oraz prawidłowa gospodarka hormonalna: insulina-glukagon, aw szczególności uniknięcie insulinooporności; normalny poziom hormonu kortyzolu, melatoniny dla cyklu snu i czuwania, adiponektyny w adipocytach; kontrola kwasicy i zespołu metabolicznego: indeks glikemiczny pokarmów, który wpływa na utratę beztłuszczowej i mięśniowej masy oraz na syntezę hormonu wzrostu; białko Foxa2, aktywny na czczo, który reguluje ekspresję dwóch neuropeptydów: MCH (hormonu koncentracji melaniny) i oreksyny, które regulują apetyt i chęć ruchu na poziomie podwzgórza; niedotlenienie: niskie stężenie tlenu we krwi, który łączy się z tłuszczami i węglowodanami, a po drugie z białkami i jest niezbędny do ich metabolizmu.Do tego dochodzi retencja wody spowodowana brakiem równowagi w pompie sodowo-potasowej do komórek lub z kwasu mlekowego.

Historia

Chociaż wiadomości o złych dietach można znaleźć w De agri culturera Cato z II wieku pne, który sugeruje posiłki na bazie zbóż i roślin strączkowych, a jeszcze wcześniej w VI wieku Pitagoras sugerował posiłek wegetariański, rozprzestrzenianie się ograniczeń żywieniowych jest typowe dla epoki nowożytnej , zarówno dla potwierdzenia kanonu piękna, który pragnie szczupłych kobiet, jak i dla dobrego samopoczucia, które udostępniło taką ilość pożywienia, aby zwiększyć liczbę osób z nadwagą lub wręcz otyłych. W średniowieczu praktyka postu w celu oczyszczenia i umartwienia ciała była szeroko rozpowszechniona, zwłaszcza w okresie Wielkiego Postu. Pierwszą kobietą, która uosabiała współczesny model piękna charakteryzujący się smukłą lub długonogą sylwetką, była cesarzowa Elżbieta Bawarska, znana jako Sissi, ponad metr i siedemdziesiąt centymetrów wzrostu, którego obwód w talii nie przekraczał 45 centymetrów i którego waga wynosiła zaledwie 45 kg. Aby utrzymać ten wynik, księżna, która była bardzo łakoma na słodycze, a zwłaszcza na czekoladę, przechodziła wymyślone przez siebie restrykcyjne diety i intensywne ćwiczenia fizyczne. Na ogół jadał tylko jeden posiłek dziennie, w międzyczasie popijając fiołkową herbatę. Ciągle wymyślała nowe diety, oparte na kozim mleku, surowych jajach, winie tokajskim, bulionie warzywnym, surowej wołowinie i ważyła się kilka razy dziennie, do tego stopnia, że ​​uznano ją za anorektyczkę. przeszedł surowe diety jej własnego wynalazku, a także forsowne ćwiczenia. Na ogół jadał tylko jeden posiłek dziennie, w międzyczasie popijając fiołkową herbatę. Ciągle wymyślała nowe diety, oparte na kozim mleku, surowych jajach, winie tokajskim, bulionie warzywnym, surowej wołowinie i ważyła się kilka razy dziennie, do tego stopnia, że ​​uznano ją za anorektyczkę. przeszedł surowe diety jej własnego wynalazku, a także forsowne ćwiczenia. Na ogół jadał tylko jeden posiłek dziennie, w międzyczasie popijając fiołkową herbatę. Ciągle wymyślała nowe diety, oparte na kozim mleku, surowych jajach, winie tokajskim, bulionie warzywnym, surowej wołowinie i ważyła się kilka razy dziennie, do tego stopnia, że ​​uznano ją za anorektyczkę.

Nowoczesne modele diety (odchudzanie)

W rzeczywistości każdy model żywienia podkreśla potrzebę ograniczenia nadwagi. Poniżej dokonano przeglądu najczęściej stosowanych obecnie w populacji modeli diet, z zastrzeżeniem, że każdy z nich nie ogranicza się jedynie do uwzględnienia efektu odchudzania. Literatura naukowa wspierająca wiele z poniższych modeli jest skąpa; dlatego przed rozpoczęciem diety należy zawsze skonsultować się z lekarzem lub wykwalifikowanym dietetykiem. Dieta genetyczna: jest to dieta spersonalizowana, uwzględniająca również predyspozycje genetyczne danej osoby. We Włoszech metoda została opatentowana przez firmę G&life, która jest również właścicielem znaku towarowego dietegenetica®. Pierwsze wyniki, które pokazują o 34% większą utratę masy ciała niż podejście niegenetyczne, zostały zaprezentowane na konferencji Europejskie Towarzystwo Genetyki Człowieka. Dieta niskowęglowodanowa, znana również jako dieta Atkinsa: jest to dieta, w której węglowodany są prawie całkowicie eliminowane, pozostawiając posiłki bogate w tłuszcz i białko. Dieta wysokowęglowodanowa, znana również jako dieta Pritikina: ma tendencję do znacznego ograniczania spożycia tłuszczów i faworyzowania węglowodanów. Model diety wysokowęglowodanowej do dziś cieszy się pewnym prestiżem w naukach o żywieniu, jako parametr referencyjny we wszelkich badaniach zawartości procentowej makroskładników. Dieta Scarsdale: dr Herman Tarnover, ogranicza kalorie i nieznacznie zmniejsza węglowodany, faworyzując białka. Metoda Kousmine: zwraca szczególną uwagę na jakość żywności, faworyzując żywność naturalną, surową i pełnowartościową. Dieta dysocjacyjna: wymyślona przez dr Williama Howarda Haya, zaleca, aby nie jeść węglowodanów i białek w tym samym posiłku. Jeden wariant to dieta, która wymaga spożywania jednego rodzaju żywności we wszystkich posiłkach tego samego dnia, inny wariant to ten, który wymaga posiłków bez łączenia węglowodanów z tłuszczami i białkami. Chronodiet: wyjaśnia, że ​​pokarmy są mniej lub bardziej przyswajalne w zależności od pory dnia, w oparciu o rytm dobowy organizmu, więc talerz makaronu zjedzony wcześnie rano nie zostanie przyswojony, tak jak podczas lunchu w południe. Dieta grup krwi: Opiera się na założeniu, że rasy ludzkie odpowiadają głównym grupom krwi. Grupa 0 wywodzi się z prymitywnych ludów łowieckich, więc osoby należące do tej grupy skorzystałyby na diecie niskowęglowodanowej z wieloma białkami zwierzęcymi, typu paleolitu lub surowej żywności. Grupa A wywodzi się z ludów rolniczych, które w związku z tym odniosłyby korzyści z surowych diet wegetariańskich z dużą ilością węglowodanów. Do grupy B należą potomkowie koczowniczych ludów pasterskich, którzy byliby predysponowani do diety bogatej w produkty mleczne i ubogiej w węglowodany. Grupa AB byłaby grupą mieszaną, która odniosłaby korzyści z diet laktoowowegetariańskich. Dieta makrobiotyczna: patrz makrobiotyka. Surowa dieta: polega na jedzeniu wyłącznie surowej i nieprzetworzonej żywności, w tym surowego mięsa i ryb. Metoda żywieniowa Herbalife: jest to metoda polegająca na suplementacji żywieniowej poprzez stosowanie zamiennika posiłku obecna na rynku od 1980 roku (jest to system skorelowany z marketingiem wielopoziomowym o bardzo silnych konotacjach handlowych). dieta strefowa: zaproponowana przez Barry'ego Searsa w latach dziewięćdziesiątych, jest to dieta oparta na skomplikowanym schemacie liczbowym dotyczącym kalorii i składników odżywczych wprowadzanych do każdego posiłku. Niedawno opracowano wersję bliższą włoskim gustom (obszar włoski). Dieta hollywoodzka: (znana również jako dieta kalifornijska lub dieta owocowa) to dieta znana z tego, że została przyjęta przez niektóre gwiazdy Hollywood, aby zachować formę. W ciągu pierwszych 48 godzin spożywa się tylko grejpfrut i sok grejpfrutowy, następnie stosuje się dietę wyłącznie owocową. W bardziej liberalnych wariantach kojarzone są również pokarmy białkowe. Dieta South Beach: to modna w Stanach Zjednoczonych dieta wymyślona przez dr Arthura Agatstona, preferująca model żywienia ze zmniejszonym spożyciem węglowodanów o wysokim indeksie glikemicznym. Dieta Montignaca: jest to dieta zapoczątkowana przez francuskiego dziennikarza Michela Montignaca; Ogranicz węglowodany o wysokim indeksie glikemicznym. Dieta śródziemnomorska: została zapoczątkowana przez amerykańskiego dietetyka Ancela Keysa, który zauważył, że we Włoszech, w pobliżu Salerno, gdzie zwykle wyjeżdżał na wakacje, stosowano znacznie zdrowszą dietę w porównaniu z dietą amerykańską. Obecnie uważany za jeden z najzdrowszych. Dieta astronauty: zasadniczo jest odmianą diety Atkinsa; różni się od tego spadkiem tłuszczów (w diecie Atkinsa są one o 62%) i wzrostem węglowodanów (w diecie Atkinsa są one o 14%), jednak węglowodany są nadal silnie penalizowane i w praktyce odpowiada to prawie całkowite wyeliminowanie chleba, makaronu i zbóż w ogóle. Dieta Chenota: inspirowana zasadami sformalizowanymi przez H. Chenota (1943), Kataloński lekarz, ale francuski z adopcji. Według Chenota przyrost masy ciała jest spowodowany brakiem równowagi między umysłem a ciałem z powodu gromadzenia się toksyn w organizmie. Dieta Beverly Hills: została opracowana przez Judy Mazel, która w 1981 roku opublikowała w książce wyniki swoich osobistych badań nad dietą, która rozwiązałaby jej problemy z nadwagą. Drugie wydanie tej książki, wydane w 1997 roku, dało początek nowej diecie Beverly Hills, zwanej też New Beverly Hills Diet, pracy przetłumaczonej również na wiele innych języków. Dieta zaproponowana przez Judy Mazel opiera się na zasadzie, że do prawidłowego przyswajania pokarmu organizm ludzki potrzebuje pewnych enzymów, które różnią się w zależności od pokarmu. Dieta ABCDE: (Anaboliczny cykl diety i ćwiczeń, anaboliczny cykl diety i ćwiczeń) został wymyślony przez Torbjona Akwrfeldta w celu zwiększenia anabolizmu. Polega na stosowaniu diety wysokokalorycznej przez dwa tygodnie, po której następuje okres niskokaloryczny. Dieta punktowa: została opracowana w latach siedemdziesiątych przez dr. Guida Razzolego; opiera się na wyraźnej redukcji węglowodanów; punktacja jest przypisywana na każde 100 g żywności. Możesz swobodnie komponować swój dzienny jadłospis, przestrzegając ograniczenia, że ​​łączna suma punktów odpowiadających temu, co jesz, wynosi od 40 do 60. Dieta Minestrone: polega na jedzeniu tylko bardzo zupy minestrone składającej się z kapusty przez kilka dni i różne warzywa. Absolutnie nie nadaje się do odchudzania w warunkach innych niż ściśle przedoperacyjne i pod ścisłą kontrolą lekarską. Diety wegetariańskie: polegają na wyeliminowaniu z diety mięsa i ryb oraz powiązanych z nimi produktów pochodnych, pozostawiając produkty pochodzenia zwierzęcego, takie jak jaja i produkty mleczne. Dieta wegetariańska: (zwana też wegańską lub wegańską) dieta podobna do wegetariańskiej, ale z wykluczeniem wszelkich produktów pochodzenia zwierzęcego, a więc także mleka i jego przetworów, jaj i miodu. Dieta paleolityczna lub dieta jaskiniowa lub dieta paleo, której celem jest odtworzenie przypuszczalnej diety człowieka w paleolicie. Przerywany post: ogólny termin określający różne plany posiłków, które naprzemiennie obejmują okres postu i jedzenia w określonym czasie. ale z wyłączeniem wszystkich produktów pochodzenia zwierzęcego, a więc także mleka i przetworów mlecznych, jaj i miodu. Dieta paleolityczna lub dieta jaskiniowa lub dieta paleo, której celem jest odtworzenie przypuszczalnej diety człowieka w paleolicie. Przerywany post: ogólny termin określający różne plany posiłków, które naprzemiennie obejmują okres postu i jedzenia w określonym czasie. ale z wyłączeniem wszystkich produktów pochodzenia zwierzęcego, a więc także mleka i przetworów mlecznych, jaj i miodu. Dieta paleolityczna lub dieta jaskiniowa lub dieta paleo, której celem jest odtworzenie przypuszczalnej diety człowieka w paleolicie. Przerywany post: ogólny termin określający różne plany posiłków, które przeplatają okres postu i jedzenia w określonym czasie.

Uwaga

Bibliografia

Vandereycken Walter, Van Deth Ron, Od ascetek do anorektycznych dziewcząt - Odmowa jedzenia w historii , Raffaello Cortina Editore, 1995, ISBN 88-7078-346-4

Powiązane przedmioty

Dieta Zaburzenia odżywiania Masa ciała Adiponektyna Terapia na czczo

Inne projekty

Wikicytaty zawierają cytaty dotyczące diety odchudzającej

Original article in Italian language