Oman

Article

February 7, 2023

Sułtanat Omanu (arab. سلطنة عُمان) to kraj położony na wschodnim krańcu Półwyspu Arabskiego w południowo-zachodniej Azji. 80% kraju to skaliste góry i piękne pustynie z drobnym piaskiem, a stolicą jest Maskat. Graniczy ze Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi na północy, Arabią Saudyjską na północnym zachodzie i Jemenem na zachodzie. Często mówi się, że kraj ten jest obdarzony pięknym krajobrazem oraz serdecznymi i pięknymi ludźmi. Ponadto dużą zaletą jest to, że ziemia może być szeroko wykorzystywana, ponieważ jest mniej ludzi w porównaniu z dużym terytorium. To jedyny kraj na świecie, który zaczyna się na literę O.

historia

Nie jest jasne, kiedy ludzie po raz pierwszy żyli w Omanie, ale archeologicznie istniały grobowce, które wykazywały dość złożoną strukturę społeczną przed 4000 lat pne i wiadomo, że uprawiano różne rośliny, takie jak zboża i owoce. Wydaje się, że epoka brązu rozpoczęła się przed 3000 lat pne Oman, znany jako miejsce narodzin Sindbada, był kiedyś znany pod sumeryjską nazwą Magan. Oman został włączony w 563 pne jako jeden z satrapów Imperium Perskiego (tradycyjne słowo oznaczające osobę, która rządziła lub rządziła w Persji). Imperium założone przez Persów w III i IV wieku p.n.e. przetrwało do VII wieku. Tymczasem na początku I wieku Arabowie zaczęli osiedlać się w Omanie. W 632 imperium perskie straciło władzę w Omanie i powstało państwo arabskie. W 751 muzułmanie Ibadi założyli w Omanie Królestwo Imamów. Królestwo Imamów to kraj rządzony przez Imama. Muzułmanie Ibadi są znani jako sekta Khajit. Khajit byli wczesną sektą muzułmańską i byli wśród zwolenników Alego, czwartego kalifa. Kalif jest jak imam. Królestwo Ibadi Imam istniało do początku XX wieku. Oman od dawna jest ośrodkiem handlu. Został zajęty przez Imperium Portugalskie w XVII wieku, ale uzyskał niepodległość w 1741 roku. Podczas obu wojen światowych pozostał neutralny. Doszło do powstania zufarskiego (1962-1975), ale zostało stłumione przez irańską interwencję. Od czasów panowania króla Qaboosa bin Saida al-Saida w 1970 roku Oman rozwija się poprzez rozwój zasobów ropy naftowej, gazu i turystyki.

Geografia i klimat

geografia

Znajduje się na południowo-wschodnim krańcu Półwyspu Arabskiego, od 16 do 26 szerokości geograficznej północnej i od 51 do 59 długości geograficznej wschodniej, rozciągając się około 940 km z południowego zachodu na północny wschód i około 350 km z północnego zachodu na południowy wschód. Oman graniczy z Jemenem na południowym zachodzie, Arabią Saudyjską na zachodzie, Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi na północnym zachodzie, Zatoką Omańską na północy i Morzem Arabskim na południu i wschodzie. Położona na północnym krańcu Półwyspu Musandam, między Zatoką Omańską a Zatoką Perską, prowincja Rusal jest oddzielona od lądu i graniczy ze Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi, ale jest włączona do terytorium Omanu. Topografia dzieli się na północny region Batina, południową prowincję Dhofar, półwysep Musandam, wyspę Masira i inne wyspy oraz pustynie i fragmenty zajmujące ponad 80% kraju. Najwyższym terenem w Omanie są góry Al-Hazar, które biegną wzdłuż wybrzeża Zatoki Omańskiej. Niezwykle przerzedzone w porównaniu z innymi regionami pasmo górskie, które wznosi się powyżej 3000 m n.p.m. w pobliżu gór Al-Aqdar, wznosi się między Czerwoną Równiną Albatina o szerokości 32 km na północnym zachodzie a rozległą pustynią żwirową. Żwirowa pustynia, zajmująca trzy czwarte terytorium Omanu, rozciąga się około 600 km na południowy zachód aż do pasma górskiego w prowincji Dopal w południowo-zachodnim narożniku. W przeciwieństwie do innych krajów GCC, piaszczysta pustynia, która zajmuje jej część, ma kształt, w którym pasmo górskie przecina środek kraju. Rzeki (wadi) pochodzące głównie z gór wpadają do regionów przybrzeżnych, a główne miasta znajdują się na północnym wybrzeżu. Nie ma zbiorników ani rzek dostarczających słodką wodę i prawie nie ma unikalnej naturalnej roślinności, więc tylko akacja zajmuje całą roślinność.

klimat

Większość kraju to jałowa pustynia, charakteryzująca się tak zwanym klimatem pustynnym, gdzie upał i suchość utrzymują się przez cały rok. Średnie roczne opady wynoszą około 100 mm. W regionach przybrzeżnych w pobliżu Maskatu temperatury latem zwykle sięgają 36°C, a zimą około 17°C. Zimą poranna temperatura spada do około 10 stopni Celsjusza. W środku lata temperatura w ciągu dnia wzrasta do 50 stopni, ale ze względu na niską wilgotność odczuwalna temperatura odczuwalna w cieniu latem w Korei wynosi około 35 stopni Celsjusza.

obywatel

Tylko rdzenni mieszkańcy są w 100% Arabami, a około 30% całkowitej populacji to migranci z Indii i Pakistanu do pracy. Omanczycy żyli na obszarach przybrzeżnych od czasów starożytnych, zajmowali się rolnictwem i rybołówstwem, a na Oceanie Indyjskim działali na dużych statkach. Są oni podzieleni na czarnoskórych przodków i ludy beludżów, którzy wyemigrowali z Beludżystanu, dawnego Omanu (obecnie część Pakistan).

populacja

język

Językiem urzędowym jest arabski, w razie potrzeby używany jest również angielski.

religia

Około 75% muzułmanów w Omanie to muzułmanie Ibadi. Sekta Ibadi jest jedną z sekt frakcji Kawari, która opuściła Ali przeciwko 4. Khalifa, Ali, aby negocjować z Muwaiya. Podczas gdy sekta Kawari była ekstremalna i radykalna, sekta Ibadi rozwinęła się w umiarkowaną i skompromitowaną formę z sektą sunnicką. Ze względu na okoliczność, że jest to grupa mniejszościowa otoczona przez większość, frakcje Ibadi mają zewnętrznie umiarkowany wygląd i dostosowują się do rzeczywistości, aby przetrwać. Jednak wewnętrznie granice prawa islamskiego są ściśle przestrzegane. Oprócz Ibadi są muzułmanie sunniccy i szyici. Chociaż stosunkowo tolerancyjny wobec innych religii, nawracanie się tubylców jest nielegalne.

kultura

Kultura islamu jest główną kulturą. Jest zaprzyjaźniona z Arabią Saudyjską i ma podobny system polityczny.

dyplomacja

Obie Korea utrzymują jednocześnie stosunki dyplomatyczne, a stosunki dyplomatyczne z Republiką Korei zostały nawiązane w 1974 roku, a stosunki dyplomatyczne z Koreańską Republiką Ludowo-Demokratyczną w 1992 roku. Republika Korei ustanowiła ambasadę w Omanie w 1976 roku i podpisała umowę lotniczą i kulturalną. Obecnie nie ma lotów między Koreą a Omanem, a aby dostać się do Omanu z Incheon, musisz przesiąść się w Abu Dhabi, Dubaju, Rijadzie, Dżuddzie, Doha itp.

notatka

Bibliografia

Junjo Moon, „Prawa dotyczące inwestycji zagranicznych głównych krajów Bliskiego Wschodu”, Instytut Prawa Porównawczego Uniwersytetu Studiów Zagranicznych w Pusan, „Prawo porównawcze” (2007 nr 18) s. 72-75. : Wprowadzenie do praw związanych z inwestycjami zagranicznymi Omanu.

link zewnętrzny

(Arabski/angielski) Oficjalna strona rządu Omanu Ambasada Republiki Korei w Omanie Korea Wedding News.com Informacje o kraju

Original article in Korean language