Francisco Franco

Article

February 6, 2023

Francisco Paulino Hermenegildo Teódulo Franco y Bahamonde (4 grudnia 1892 – 20 listopada 1975) był hiszpańskim politykiem wojskowym i rezerwistą armii hiszpańskiej, pełnił funkcję prezydenta Hiszpanii (głowy państwa i premiera). -plik członek.

dożywotni

Weterani wojenni i specjalności

Miał historię udziału w I wojnie światowej, a podczas II wojny światowej był hiszpańskim dyktatorem wojskowym i pobożnym katolikiem. Był również nazywany El Caudillo, co oznacza przywódcę lub przywódcę.

kariera

Urodzony w Galicji, wykształcenie wojskowe otrzymał w Akademii Wojskowej. W młodym wieku 32 lat został generałem i stopniowo umacniał swoją władzę. Podczas rewolucji republikańskiej w 1931 r. wstąpił do rządu republikańskiego, ale wkrótce ustanowił tam przyczółek, a po zwycięstwie Frontu Ludowego w wyborach powszechnych w 1936 r. wypadł z polityki centralnej. 17 lipca 1936 poprowadził własną armię, w tym najemników marokańskich, do buntu przeciwko komunistycznemu rządowi Frontu Ludowego, jakim jest hiszpańska wojna domowa. Podczas wojny domowej został prezydentem rządu narodowego i naczelnym dowódcą wojskowym, a z pomocą Hitlera w Niemczech i Mussoliniego we Włoszech w 1939 r. zdobyto stolicę Madryt. W 1937 został liderem Partii Falangi. Rządził jako dyktator przez 38 lat, aż do 1975 roku.

opiekun katolika

Podczas gdy Front Ludowy postrzegał hiszpańską wojnę domową jako „walkę w obronie republiki przed wojskowym zamachem stanu”, Franco uważał się za „obrońcę rzymskokatolickiego państwa Hiszpanii przed ateistycznym komunizmem”. Po wygraniu wojny domowej Franco ustanowił III Republikę słowami: „Jestem odpowiedzialny tylko przed Bogiem i historią” i ustanowił potężną dyktaturę.

Współpraca hitlerowska i ludobójstwo Żydów

Podczas II wojny światowej sprzymierzył się z Niemcami i Włochami, które poparły Franco podczas hiszpańskiej wojny domowej, zbudował kilka obozów i zmasakrował nie tylko opozycję, ale także wygnanych Żydów. Jednak gdy los odwrócił się na korzyść aliantów, sojusz został zerwany. Tak więc Franco był nazistowskim kolaborantem i, w przeciwieństwie do swoich nazistowskich kolaborantów, nie został ukarany.

zniszczenie demokracji

Kiedy skończyła się hiszpańska wojna domowa, całkowicie zmiażdżył wszelką demokrację. Miał poparcie wojska i Falangi, a przede wszystkim silne poparcie Kościoła rzymskokatolickiego. Na tym tle nie było trudności w zniszczeniu demokracji i ustanowieniu dyktatury. Był anarchistą, komunistą i zasuszonym socjalistą. Wszystkie organizacje, w tym ugrupowania polityczne i związki zawodowe, zostały doszczętnie zniszczone. Antyrządowe media zostały zamknięte, a wszyscy dziennikarze, którzy rozpowszechniali pogłoski, zostali uwięzieni. W latach 50. i 60. ponad 250 000 ludzi opuściło Hiszpanię, aby uciec przed uciskiem i wyemigrowało do sąsiedniej Francji. Wznosił własne posągi i pomniki w różnych częściach Hiszpanii oraz stworzył Basílica Menor de la Santa Cruzdel Valle de los Caídos (Dolina Umarłych), aby upamiętnić żołnierzy, którzy zginęli w obronie katolicyzmu przed frontem ludowym podczas hiszpańskiej wojny domowej. Valley of the War Dead to ogromny pomnik złożony z podziemnej katedry i ossuarium, zbudowany przez wzniesienie 150-metrowego krzyża na ogromnej kamiennej górze, aby upamiętnić ofiary Partii Nacjonalistycznej. Jednak ta dolina zmarłych w wojnie została wykorzystana jako pomnik osobistego zwycięstwa Franco i osobisty grobowiec, który wywołał publiczne protesty. Po śmierci Franco organizacje społeczeństwa obywatelskiego zażądały usunięcia grobu Franco z Doliny Umarłych.

uprowadzenie dziecka

Franco dopuścił się również uprowadzeń dzieci przez lewicowców, aby zemścić się na swoich przeciwnikach. W porwanie brały udział nawet zakonnice Kościoła katolickiego. Hiszpański sędzia Baltasar Garson, który zyskał reputację badającego zbrodnie przeciwko ludzkości, w tym ludobójstwo i tortury podczas hiszpańskiej wojny domowej, próbował w 2008 roku zbadać, czy Franco nakazał wyłudzenie tysięcy dzieci od kobiet, które wspierały jego wrogów podczas dyktatury Franco. rozszerzyło swoje dochodzenie na W raporcie śledczym przygotowanym w 2008 roku sędzia Garson oszacował, że liczba uprowadzeń dzieci dokonanych podczas reżimu Franco przekroczyłaby około 30 000. Uprowadzone dzieci albo grzebano, albo sprzedawano do adopcji, a niektóre zakonnice przyznały się do kupowania i sprzedawania niemowląt, chociaż nie wskazywały na powiązania z gangami przestępczymi. Uprowadzenia dzieci trwały do ​​lat 90., nawet po upadku reżimu Franco. W kwietniu Maria Gomes (87), starsza zakonnica, została oskarżona o kupno i sprzedaż ponad 300 000 dzieci.Sprawa porwania została wyemitowana przez MBC „Surprise” 30 grudnia 2012 roku i stała się szeroko znana w Korei.

po II wojnie światowej

Referendum przeprowadzone w 1947 r. nominalnie zadecydowało o odrodzeniu hiszpańskiej monarchii. Do lat pięćdziesiątych był najbardziej znienawidzonym dyktatorem na Zachodzie, ale od tego czasu stosunki z Zachodem uległy poprawie, a w późniejszych latach zmienił się wizerunek Franco jako polityka umiarkowanego. W 1973 r. premierę przejął Luis Carrero Blanco, który objął dopiero stanowisko głowy państwa. Po jego śmierci w 1975 r. na tron ​​wstąpił w 1969 r. Don Juan Carlos, wyznaczony na następcę tronu. Franco był również bardzo zainteresowany piłką nożną i wiadomo, że aktywnie wspierał hiszpańską drużynę piłkarską Atlético Madryt.

pośmiertnie

Po śmierci został zdegradowany do rangi zbrodniarza wojennego, ale jego potomkowie nie byli w to zaangażowani. Wiadomo, że jego jedyna córka, Carmen Franco, otrzymała później tytuł księcia z rąk króla Juana Carlosa.

Relacje rodzinne

Córka: Carmen Franco, polityk

notatka

Powiązane tematy

Bibliografia

Narodowa Fundacja Francisco Franco.

Original article in Korean language