Petersburg

Article

February 5, 2023

Zobacz także St. Petersburg (Floryda) .St. Petersburg (ros. Санкт-Петербург, tr: Sankt-Peterburg, wym. Wcześniej miasto nosiło nazwę Piotrgrad (Петрогра́д, 1914-1924) i Leningrad (Ленингра́д, 1924-1991), zanim ponownie zmienił nazwę na Petersburg w 1991 roku. Petersburg jest centrum administracyjnym obwodu leningradzkiego. Miasto zostało założone przez cara Piotra Wielkiego 27 maja 1703 r. Przez ponad dwieście lat było stolicą Imperium Rosyjskiego (1712-1728, 1732-1918). W 1918 r. stolica została przeniesiona z Petersburga (wówczas zwanego Piotrogrodem) do Moskwy po rewolucji rosyjskiej. Miasto jest największym miastem Rosji po Moskwie z około 5 milionami mieszkańców. św. Petersburg jest ważnym europejskim ośrodkiem kulturalnym i jednym z najważniejszych portów Rosji, położonym nad Morzem Bałtyckim. Petersburg jest często opisywany jako najbardziej wysunięte na zachód miasto w Rosji. Jest to również najbardziej wysunięte na północ miasto na świecie z ponad milionem mieszkańców. Historyczne centrum Petersburga jest wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. W Petersburgu znajduje się także Ermitaż, jedno z największych muzeów sztuki na świecie.W rosyjskiej literaturze, nieformalnych dokumentach i dyskursie zwykle pomija się „Święty” (Санкт-), a używa się tylko Petersburga (Петербург). W potocznej mowie potocznej często usuwa się „-burg” (-бург), a miasto nazywa się po prostu Piter (Питер). Historyczne centrum Petersburga jest wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. W Petersburgu znajduje się także Ermitaż, jedno z największych muzeów sztuki na świecie.W rosyjskiej literaturze, nieformalnych dokumentach i dyskursie zwykle pomija się „Święty” (Санкт-), a używa się tylko Petersburga (Петербург). W potocznej mowie potocznej często usuwa się „-burg” (-бург), a miasto nazywa się po prostu Piter (Питер). Historyczne centrum Petersburga jest wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. W Petersburgu znajduje się także Ermitaż, jedno z największych muzeów sztuki na świecie.W rosyjskiej literaturze, nieformalnych dokumentach i dyskursie zwykle pomija się „Święty” (Санкт-), a używa się tylko Petersburga (Петербург). W potocznej mowie potocznej często usuwa się „-burg” (-бург), a miasto nazywa się po prostu Piter (Питер).

Historia

Od XVI wieku aż do wielkiej wojny nordyckiej tereny wokół dzisiejszego Sankt Petersburga były szwedzkie i w 1611 roku zbudowano tam fortecę Nyenkans, wokół której wyrosło miasto Nyen. Piotr Wielki założył Sankt Petersburg w 1703 roku z zamiarem stworzenia rosyjskiego „okna na zachód”, miasta europejskiego. Nazwa miasta została po raz pierwszy napisana w języku niderlandzkim, Piterburkh, ale później została zmieniona na niemiecki St. Petersburg. Wiele miast w zachodniej Rosji ma niemieckie nazwy, między innymi dlatego, że niemiecki był ważnym językiem handlowym i jednocześnie bardziej wykształconym językiem niż rosyjski i był używany przez miejską burżuazję i szlachtę w zachodniej Rosji; zwłaszcza w Petersburgu. Miasto znajdowało się na bagnach, które wcześniej należały do ​​Szwecji, gdzie rzeka Newa wpada do Zatoki Fińskiej. Właśnie to strategiczne położenie w stosunku do Morza Bałtyckiego było powodem, dla którego św. Petersburg został zbudowany właśnie na tej stronie. Petersburg został zbudowany pod kierownictwem niemieckich inżynierów, których zaprosił car. Miasto było chronione przez miasto-twierdza Kronsjtadt na wyspie Kotlin. Data jej założenia to 16 maja, kiedy to położono fundamenty pod Twierdzę Piotra i Pawła. Miasto zostało oficjalnie stolicą Rosji w 1712 roku, kiedy carska rodzina przeniosła się z Moskwy do Petersburga. Miasto było więc stolicą Rosji aż do 1918 roku. Kiedy wybuchła I wojna światowa w 1914 roku, przemianowano go na Piotrogrod, ponieważ St. Petersburg było nazwą niemiecką, a w czasach Związku Radzieckiego 29 stycznia 1924 r. zmieniono nazwę na Leningrad, po Zmarł Włodzimierz Lenin. Kiedy Finlandia została zaatakowana przez siły sowieckie w listopadzie 1939 roku, podjęto próbę usprawiedliwienia ataku twierdzeniem, że Związek Radziecki chciał jedynie wzmocnić obronę Leningradu. Historyczne fińskie osady nadal leżały na przedmieściach miasta, ponieważ Piotr Wielki popełnił błąd, budując swoją stolicę na podbitej obcej ziemi. Stalin zamierzał deportować ludność fińską w te okolice.W czasie II wojny światowej miasto było otoczone i oblegane przez niemiecki Wehrmacht i wojska fińskie. Oblężenie trwało od 8 września 1941 do 27 stycznia 1944 przez pełne 29 miesięcy. Podczas oblężenia zginęło około 800 000 z 4 000 000 mieszkańców miasta. Za jego bohaterski opór miasto zostało nazwane miastem bohaterów. Gdy Związek Radziecki dobiegł końca, 6 września 1991 r. miasto odzyskało pierwotną niemiecką nazwę St. Petersburg Stalin zamierzał deportować ludność fińską w te okolice.W czasie II wojny światowej miasto było otoczone i oblegane przez niemiecki Wehrmacht i wojska fińskie. Oblężenie trwało od 8 września 1941 do 27 stycznia 1944 przez pełne 29 miesięcy. Podczas oblężenia zginęło około 800 000 z 4 000 000 mieszkańców miasta. Za jego bohaterski opór miasto zostało nazwane miastem bohaterów. Gdy Związek Radziecki dobiegł końca, 6 września 1991 r. miasto odzyskało pierwotną niemiecką nazwę St. Petersburg Stalin zamierzał deportować ludność fińską w te okolice.W czasie II wojny światowej miasto było otoczone i oblegane przez niemiecki Wehrmacht i wojska fińskie. Oblężenie trwało od 8 września 1941 do 27 stycznia 1944 przez pełne 29 miesięcy. Podczas oblężenia zginęło około 800 000 z 4 000 000 mieszkańców miasta. Za jego bohaterski opór miasto zostało nazwane miastem bohaterów. Gdy Związek Radziecki dobiegł końca, 6 września 1991 r. miasto odzyskało pierwotną niemiecką nazwę St. Petersburg

Trasy biznesowe

W mieście jest dużo handlu - w którym ważną rolę odgrywa port - a także wiele różnych gałęzi przemysłu. Ponadto jest dużo turystyki: miasto jest uważane za kulturalną stolicę kraju i wiele zabytków.

Sport

Leningrad był gospodarzem części turnieju piłki nożnej podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w 1980 roku. Igrzyska Dobrej Woli w 1994 roku odbyły się również w Petersburgu. Pierwszymi zawodami sportowymi rozegranymi w mieście były zawody wioślarskie zorganizowane przez Piotra Wielkiego w 1703 roku po zwycięstwie nad flotą szwedzką. Żeglarstwo jest również organizowane przez Rosyjską Marynarkę Wojenną od momentu założenia miasta. Kluby jachtowe: St. Petersburg River Yacht Club i Newa Yacht Club są dziś jednymi z najstarszych klubów jachtowych na świecie. Jeździectwo i sporty jeździeckie mają w mieście długą tradycję i były popularne wśród carów i arystokracji, a także ważne jako element szkolenia wojskowego. Od XVIII wieku wybudowano kilka historycznych aren sportowych do jazdy konnej, aby utrzymać trening przez cały rok, między innymi Stadion Zimny ​​i Konnogvardeisky Manezh. Miasto ma również długie tradycje szachowe i właśnie podczas międzynarodowego turnieju w 1914 roku w Petersburgu tytuł „Wielkiego Mistrza” po raz pierwszy oficjalnie nadał car Mikołaj II pięciu graczom: Laskerowi, Capablance, Alekinowi, Tarraschowi i Marshallowi oraz częściowo finansowany przez cara. Stadion Kirowa, obecnie zdemontowany, był jednym z największych stadionów na świecie i siedzibą drużyny piłkarskiej Zenit St. Petersburg w latach 1950-1993 i 1995. W 1951 r. stadion ustanowił rekord oglądalności 110 000 widzów podczas meczu piłki nożnej. W 1984, 2007, 2010 i 2011/2012 Zenit został mistrzem ligi w ZSRR i Rosji. Zespół zdobył także Puchar Rosji w 1999 i 2010 roku oraz wygrał Puchar UEFA 2007/08 i Superpuchar UEFA 2008. Zenit rozgrywa swoje mecze u siebie na stadionie Krestovsky. Hokej na lodzie jest również popularny w Sankt Petersburgu i zespołach SKA Sankt Petersburg w KHL, HC VMF St. Petersburg i VHL; Z miasta pochodzą SKA-1946 i Srebrne Lwy w MHL. SKA Sankt Petersburg jest największą drużyną i jest jedną z najlepszych drużyn w KHL. W klubie grają słynni piłkarze, tacy jak Maxim Afinogenov, Patrick Thoresen, Dmitri Kalinin, Petr Průcha i Viktor Tichonow (1988).

Klimat

Zgodnie z klasyfikacją klimatu Köppena, Petersburg jest sklasyfikowany jako Dfb, klimat kontynentalny z gorącymi latami lub klimatem półbiegunowym. Średnia temperatura w lipcu to +22 °C, przy czym maksymalna temperatura +37 °C występująca podczas fali upałów na półkuli północnej w 2010 roku. Minimalna temperatura w zimie została zmierzona na poziomie -35,9 °C w 1883 roku. temperatura wynosi +5,4 ° C . Rzeka Newa, która przepływa przez miasto, zwykle zamarza w listopadzie-grudniu, a topnieje w kwietniu. Od grudnia do marca pada średnio 123 dni śniegu, które w lutym osiągają średnio 24 cm grubości. Okres bez mrozu w mieście trwa średnio 135 dni. Opady są zróżnicowane w obrębie miasta i wynoszą średnio 600 mm rocznie, a szczyt osiągają późnym latem. Wilgotność gleby jest zawsze wysoka ze względu na niższą ewapotranspirację z powodu zimnego klimatu. Wilgotność wynosi średnio 78%, a liczba dni z pochmurną pogodą wynosi średnio 165 dni w roku.

Wdzięki kobiece

Pustelnia Twierdza Piotra i Pawła Klasztor Aleksandra Newskiego Klasztor Smolny Newski Prospekt Sobór Kazański Teatr Maryjski Kościół Zmartwychwstania Sobór Izaaka Krążownik pancerny „Aurora” Pałac Zimowy Most Łomonosowa Muzeum Rosyjskie Muzeum Artylerii

Bibliografia

Literatura

Amery, Colin, Curran, Brian i Molodkovets, Yuri (2006): St. Petersburg. Londyn: Frances Lincoln, ISBN 0-7112-2492-7. Bater, James H. (1976): Petersburg: Industrializacja i zmiany. Montreal: McGuill-Queen's University Press, ISBN 0-7735-0266-1. Rubel, Blair A. (1990): Leningrad: Kształtowanie sowieckiego miasta. Berkeley: Wydawnictwo Uniwersytetu Kalifornijskiego. ISBN 0877723478.

Zewnętrzne linki

Saint-petersburg.no, rosyjska strona w języku norweskim o Sankt Petersburgu Russia.no, rosyjska strona w języku norweskim dotycząca m.in. ekonomii, ustawodawstwa, kultury i turystyki (ru) Oficjalna strona (en) Sankt Petersburg – kategoria zdjęć, wideo lub audio na Commons (en) Санкт-Петербург - galeria obrazów, wideo lub audio na Commons (en) St. Petersburg na Wikivoyage Saint-Petersburg.com (w języku angielskim)

Original article in Norwegian (Bokmål) language