Światowa Organizacja Zdrowia

Article

August 10, 2022

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) to wyspecjalizowana agencja Organizacji Narodów Zjednoczonych, składająca się ze 194 państw członkowskich, której główną funkcją jest rozwiązywanie międzynarodowych problemów zdrowotnych ludności świata. Została założona w 1948 roku i ma siedzibę w Genewie w Szwajcarii. W skład wyspecjalizowanej grupy ONZ, oprócz WHO, wchodzą: UNESCO (Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury), Międzynarodowa Organizacja Pracy (ILO), UNICEF (Fundusz Dzieci). Państwo członkowskie ONZ staje się członkiem WHO poprzez przyjęcie Karty. Kraj niebędący członkiem ONZ zostaje przyjęty do WHO zwykłą większością głosów Zgromadzenia Ogólnego. Terytoria, które nie mogą być podmiotami stosunków międzynarodowych,mogą zostać przyjęci do WHO jako członkowie stowarzyszeni na podstawie oświadczeń złożonych w ich imieniu przez członka WHO lub inny upoważniony organ odpowiedzialny za stosunki międzynarodowe tych terytoriów.

Tło powstania KTO

Pierwszym organem zaangażowanym we współpracę międzyetniczną w tej sprawie była Konstantynopolska Naczelna Rada Zdrowia, utworzona w 1839 roku. Jej głównymi zadaniami była kontrola nad obcymi statkami w portach Imperium Osmańskiego oraz działania antyepidemiczne mające na celu zapobieganie rozprzestrzenianiu się dżumy i cholery. Później podobne rady powstały w Maroku (1840) i Egipcie (1846). W 1851 r. w Paryżu odbyła się I Międzynarodowa Konferencja Sanitarna, w której wzięło udział 12 państw, w tym Imperium Rosyjskie. Efektem prac tego forum było przyjęcie Międzynarodowej Konwencji Sanitarnej, która określiła porządek kwarantanny morskiej na Morzu Śródziemnym. Jednak wynik ten osiągnięto dopiero w 1892 r. w przypadku cholery, aw 1897 r. w przypadku dżumy.Na początku XX wieku powstały jeszcze dwie międzyrządowe organizacje zdrowotne: w 1902 r. Pan American Sanitary Bureau (Waszyngton, USA), w 1907 r. – Publiczne Biuro Higieny w Europie (Paryż, Francja). Ich głównym zadaniem było rozpowszechnianie informacji o ogólnych zagadnieniach medycyny (zwłaszcza o chorobach zakaźnych). Po I wojnie światowej w 1923 r. zaczęła funkcjonować Międzynarodowa Organizacja Zdrowia Ligi Narodów (Genewa, Szwajcaria), a po zakończeniu II wojny światowej w lipcu 1946 r. w Nowym Jorku, zgodnie z decyzją Międzynarodówki Konferencja Zdrowia, postanowiono stworzyć WHO. Konstytucja WHO została ratyfikowana 7 kwietnia 1948 r., od tego czasu ten dzień 7 kwietnia obchodzony jest jako „Światowy Dzień Zdrowia”.1907 - Publiczne Biuro Higieny w Europie (Paryż, Francja). Ich głównym zadaniem było rozpowszechnianie informacji o ogólnych zagadnieniach medycyny (zwłaszcza o chorobach zakaźnych). Po I wojnie światowej w 1923 r. zaczęła funkcjonować Międzynarodowa Organizacja Zdrowia Ligi Narodów (Genewa, Szwajcaria), a po zakończeniu II wojny światowej w lipcu 1946 r. w Nowym Jorku, zgodnie z decyzją Międzynarodówki Konferencja Zdrowia, postanowiono stworzyć WHO. Konstytucja WHO została ratyfikowana 7 kwietnia 1948 r., od tego czasu ten dzień 7 kwietnia obchodzony jest jako „Światowy Dzień Zdrowia”.1907 - Publiczne Biuro Higieny w Europie (Paryż, Francja). Ich głównym zadaniem było rozpowszechnianie informacji o ogólnych zagadnieniach medycyny (zwłaszcza o chorobach zakaźnych). Po I wojnie światowej w 1923 r. zaczęła funkcjonować Międzynarodowa Organizacja Zdrowia Ligi Narodów (Genewa, Szwajcaria), a po zakończeniu II wojny światowej w lipcu 1946 r. w Nowym Jorku, zgodnie z decyzją Międzynarodówki Konferencja Zdrowia, postanowiono stworzyć WHO. Konstytucja WHO została ratyfikowana 7 kwietnia 1948 r., od tego czasu ten dzień 7 kwietnia obchodzony jest jako „Światowy Dzień Zdrowia”.Po I wojnie światowej w 1923 r. zaczęła funkcjonować Międzynarodowa Organizacja Zdrowia Ligi Narodów (Genewa, Szwajcaria), a po zakończeniu II wojny światowej w lipcu 1946 r. w Nowym Jorku, zgodnie z decyzją Międzynarodówki Konferencja Zdrowia, postanowiono stworzyć WHO. Konstytucja WHO została ratyfikowana 7 kwietnia 1948 r., od tego czasu ten dzień 7 kwietnia obchodzony jest jako „Światowy Dzień Zdrowia”.Po I wojnie światowej w 1923 r. zaczęła funkcjonować Międzynarodowa Organizacja Zdrowia Ligi Narodów (Genewa, Szwajcaria), a po zakończeniu II wojny światowej w lipcu 1946 r. w Nowym Jorku, zgodnie z decyzją Międzynarodówki Konferencja Zdrowia, postanowiono stworzyć WHO. Konstytucja WHO została ratyfikowana 7 kwietnia 1948 r., od tego czasu ten dzień 7 kwietnia obchodzony jest jako „Światowy Dzień Zdrowia”.

Historia KTO

Cytowany według oficjalnej strony internetowej: 1948: WHO przejmuje odpowiedzialność za Międzynarodową Klasyfikację Chorób (ICD). 1952-1964: WHO wdrożyła Globalny Program Zwalczania Ziarniniaków Tropikalnych. 1974: WHO prowadziło przez 30 lat program eradykacji onchocerkozy. 1974: Światowe Zgromadzenie Zdrowia przyjmuje rezolucję w celu opracowania Rozszerzonego Programu Szczepień, aby zapewnić dzieciom dostęp do podstawowych szczepionek. 1975: Światowe Zgromadzenie Zdrowia przyjęło koncepcje podstawowych leków i krajową politykę narkotykową. Dwa lata później zaczęły pojawiać się Listy niezbędnych leków. 1967-1979: Przez 12 lat WHO w pełni koordynowała kampanię zwalczania ospy. Całkowite wyeliminowanie ospy na całym świecie jest najważniejszym osiągnięciem WHO. 1978 rok:Międzynarodowa Konferencja Podstawowej Opieki Zdrowotnej określa historyczny cel „Zdrowie dla wszystkich”. 1988: Rozpoczęcie Globalnej Inicjatywy Zwalczania Polio. 1990: Homoseksualizm zostaje usunięty z listy chorób psychicznych. 2003: Zaakceptowany – Ramowa konwencja Światowej Organizacji Zdrowia o Kontroli Tytoniu. 2004: Przyjęcie Globalnej Strategii Diety i Diety, Aktywności Fizycznej i Zdrowia. 2005: Światowe Zgromadzenie Zdrowia dokonuje przeglądu Międzynarodowych Przepisów Zdrowotnych.Przyjęto – Ramowa konwencja WHO o ograniczeniu użycia tytoniu. 2004: Przyjęcie Globalnej Strategii Diety i Diety, Aktywności Fizycznej i Zdrowia. 2005: Światowe Zgromadzenie Zdrowia dokonuje przeglądu Międzynarodowych Przepisów Zdrowotnych.Przyjęto – Ramowa konwencja WHO o ograniczeniu użycia tytoniu. 2004: Przyjęcie Globalnej Strategii Diety i Diety, Aktywności Fizycznej i Zdrowia. 2005: Światowe Zgromadzenie Zdrowia dokonuje przeglądu Międzynarodowych Przepisów Zdrowotnych.

Struktura VOZ

Sekretariat Zarządu Światowego Zgromadzenia Zdrowia

Siedziba WHO

WHO ma siedzibę w Genewie w Szwajcarii. Struktura siedziby: Dyrektor Generalny Zastępca Dyrektora Generalnego Biuro Dyrektora Generalnego (ODG) Departamenty Zdrowia Rodziny, Zdrowia Kobiet i Dzieci (FWC) Systemy i Innowacje Opieki Zdrowotnej (HIS) General Governance (GMG) Bezpieczeństwo Zdrowia i Środowiska (HSE) HIV / AIDS, Gruźlica , malaria i zaniedbane choroby tropikalne (HTM) choroby niezakaźne i zdrowie psychiczne (NMH) poliomyelitis, sytuacje nadzwyczajne i współpraca krajowa (PEC)

Przywództwo WHO

Dyrektor Generalny WHO

Zgodnie z Konstytucją WHO, Dyrektor Generalny jest mianowany przez Światowe Zgromadzenie Zdrowia na wniosek Zarządu. Państwa członkowskie WHO przesyłają swoje propozycje z kandydatami w ustalonej formie do Zarządu. Komitet Wykonawczy dokonuje wstępnego przeglądu propozycji kandydatur, sporządza krótką listę kandydatów, przeprowadza z nimi rozmowy kwalifikacyjne oraz ocenia stan fizyczny kandydata. Powołano grupę roboczą państw członkowskich ds. procesu i metod wyboru dyrektora generalnego Światowej Organizacji Zdrowia.

Dyrektorzy generalni WHO

1948-1953 Dr Brock Chisholm (Kanada) 1953-1973 Dr Marcolino Gomez Kandau (Brazylia) 1973-1988 Dr Halfdan Mahler (Dania) 1988-1998 Dr Hiroshi Nakajima (Japonia) 1998-2003 Dr Gro Harlem Bruntland ( Norwegia) 2003-2006 dr Lee Jong Wook (Republika Korei) 2006-2007 dr Anders Nordström (Szwecja) (działanie) 2007-2017 dr Margaret Chan (ChRL) od 2017 dr Tedros Adhanom Gebreyesus (Etiopia)

SZKOLENIE zadań

udzielanie międzynarodowych porad zdrowotnych;ustalanie standardów zdrowotnych;współpraca z rządami krajowymi w celu wzmocnienia krajowych programów zdrowotnych;opracowywanie i przekazywanie odpowiednich technologii, informacji i standardów zdrowotnych.

Obszary pracy KTO

Wzmocnienie i poprawa krajowych usług zdrowotnych; Zapobieganie i kontrola chorób niezakaźnych i zakaźnych; Ochrona i poprawa środowiska; Opieka zdrowotna nad matką i dzieckiem; Szkolenie personelu medycznego; Rozwój badań biomedycznych; Statystyki sanitarne.

Biura Regionalne WHO

Zgodnie z art. 44 Konstytucji WHO w latach 1949-1952 otwarto biura regionalne WHO: Biuro Regionalne na Europę w Kopenhadze (Dania), Biuro Regionalne dla Ameryk w Waszyngtonie (USA), Biuro Regionalne dla Wschodniej części Morza Śródziemnego w Kairze (Egipt), Biuro Regionalne Azji Południowo-Wschodniej w Delhi (Indie), Biuro Regionalne Zachodniego Pacyfiku w Manili (Filipiny), Biuro Regionalne Afryki w Brazzaville w Kongo. WHA) realizować zasadę: „Jedno biuro – jeden region”. Większość decyzji podejmowana jest na szczeblu regionalnym, włączając w to dyskusje na temat budżetu WHO i podejmowanie decyzji przez członków konkretnego zebrania biura regionalnego. Każde biuro ma komitet regionalny, który spotyka się raz w roku, zwykle jesienią.Przedstawiciele każdego kraju członkowskiego lub członka stowarzyszonego, w tym przedstawiciele krajów, które nie są w pełni uznawane, biorą udział w posiedzeniu biura regionalnego WHO. Na przykład przedstawiciel Palestyny ​​uczestniczy w posiedzeniach Biura Regionalnego Wschodniośródziemnomorskiego. Każdy region jest reprezentowany przez biuro regionalne. Na czele Biura Regionalnego stoi Dyrektor Regionalny wybierany przez Komisję Regionalną. Za zatwierdzanie decyzji odpowiada urząd, choć od 2004 r. nie było przypadków uchylenia decyzji sejmiku wojewódzkiego. Proces wyboru dyrektorów regionalnych był tematem mało praktycznych dyskusji. Od 1999 roku Dyrektorzy Regionalni są wybierani na pięcioletnią kadencję. Dyrektor Regionalny jest szefem WHO w swoim regionie.Dyrektor Regionalny kieruje i/lub nadzoruje pracowników służby zdrowia i innych specjalistów w urzędach regionalnych i specjalistycznych ośrodkach. Wraz z Dyrektorem Generalnym WHO i szefami biur regionalnych WHO, zwanych Przedstawicielami WHO w regionie, Dyrektor Regionalny pełni również funkcję bezpośredniego organu nadzoru w regionie.

Inne biura WHO

Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem - w Lyonie (Francja). Centrum Rozwoju Zdrowia WHO - w Kobe (Japonia). Biuro WHO w Lyonie - Lyon (Francja). Śródziemnomorskie Centrum Ograniczania Zagrożeń dla Zdrowia WHO – w Tunisie (Tunezja). Biuro Unii Europejskiej WHO w Brukseli (Belgia). Europejskie Biuro WHO ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób Niezakaźnych (Biuro NCD) – w Moskwie, Rosja. Biuro WHO przy ONZ - w Nowym Jorku (USA). Biura WHO w Banku Światowym i Międzynarodowym Funduszu Walutowym – w Waszyngtonie (USA).

Praca KTO

Prace WHO organizowane są w formie World Health Assemblies, na których co roku przedstawiciele państw członkowskich dyskutują o krytycznych kwestiach zdrowotnych. Między Zgromadzeniami główną rolę funkcjonalną pełni Komitet Wykonawczy, w skład którego wchodzą przedstawiciele 30 państw (w tym 5 stałych członków: USA, Rosji, Wielkiej Brytanii, Francji i Chin). Do dyskusji i konsultacji WHO angażuje wielu uznanych ekspertów, którzy przygotowują materiały techniczne, naukowe i informacyjne, organizują spotkania rad eksperckich. Szeroko reprezentowana jest działalność wydawnicza WHO, w tym sprawozdania Dyrektora Generalnego z działalności, materiały statystyczne, dokumenty komitetów i posiedzeń, w tym sprawozdania Zgromadzenia, komitetów wykonawczych, zbiory uchwał i decyzji itp. Ponadto czasopisma WHO są opublikowany:WHO Bulletin, WHO Chronicle, International Health Forum, World Health, World Sanitary Statistics Yearbook, seria monografii i raportów technicznych. Językami urzędowymi są angielski i francuski, językami roboczymi (oprócz wskazanych) są rosyjski, hiszpański, arabski, chiński, niemiecki. Działania WHO prowadzone są zgodnie z ogólnymi programami przez 5-7 lat, planowanie prowadzone jest przez 2 lata. Obecnie priorytetowymi obszarami są: Rozwój systemów ochrony zdrowia w krajach zgodnie z rezolucją o podstawowych zasadach zdrowia narodowego (1970), która jasno określa odpowiedzialność państwa, środki prewencji, udział społeczeństwa, wykorzystanie dorobku naukowego itp.; Szkolenie i doskonalenie personelu medycznego;Rozwój podstawowej opieki zdrowotnej zgodnie z Deklaracją Alma-Ata WHO-UNICEF (1978); Ochrona i promocja zdrowia różnych grup ludności; Ochrona środowiska; Walka z chorobami zakaźnymi i pasożytniczymi, immunizacja i szczepienia przeciwko głównym chorobom epidemicznym; Ochrona i promocja zdrowia psychicznego; Zapewnienie zdrowia matek i dzieci; Informacje o problemach zdrowotnych; Rozszerzony program naukowych badań medycznych; Aktualne kierunki pomocy doradczej i technicznej dla krajów członkowskich WHO udaje się rozwiązać wiele ważnych kwestii. Z inicjatywy WHO i przy aktywnym wsparciu krajowych systemów opieki zdrowotnej (w tym ZSRR) przeprowadzono kampanię na rzecz zwalczenia ospy na świecie (ostatni przypadek zarejestrowano w 1981 r.); kampania przeciw malarii jest namacalna,rozpowszechnienie zmalało prawie 2-krotnie, program szczepień przeciwko 6 chorobom zakaźnym, organizacja wykrywania i walki z HIV, utworzenie w wielu stanach ośrodków referencyjnych i informacyjnych, tworzenie podstawowej opieki zdrowotnej, szkół medycznych , kursy szkoleniowe itp. Rolą WHO w osiąganiu tych celów jest zapewnianie krajom porad, wiedzy fachowej i pomocy technicznej oraz dostarczanie niezbędnych informacji w celu edukowania krajów, aby pomóc sobie w rozwiązywaniu kluczowych problemów zdrowotnych. Do tej pory WHO zidentyfikowała najważniejsze obszary działalności krajowych systemów opieki zdrowotnej, takie jak: HIV/AIDS, gruźlica, malaria, promowanie bezpiecznej ciąży – zdrowie matki i dziecka, zdrowie młodzieży, zdrowie psychiczne, choroby przewlekłe.program szczepień przeciwko 6 chorobom zakaźnym, organizacja wykrywania i kontroli HIV, tworzenie ośrodków referencyjnych i informacyjnych w wielu państwach, tworzenie placówek podstawowej opieki zdrowotnej, szkół medycznych, kursów szkoleniowych itp. Główna rola WHO w osiąganiu wyznaczonych celów to pomoc doradcza, ekspercka i techniczna dla krajów oraz dostarczanie niezbędnych informacji, aby szkolić kraje, aby pomóc sobie w rozwiązywaniu kluczowych problemów zdrowotnych. Do tej pory WHO zidentyfikowała najważniejsze obszary działalności krajowych systemów opieki zdrowotnej, takie jak: HIV/AIDS, gruźlica, malaria, promowanie bezpiecznej ciąży – zdrowie matki i dziecka, zdrowie młodzieży, zdrowie psychiczne, choroby przewlekłe.program szczepień przeciwko 6 chorobom zakaźnym, organizacja wykrywania i kontroli HIV, tworzenie ośrodków referencyjnych i informacyjnych w wielu państwach, tworzenie placówek podstawowej opieki zdrowotnej, szkół medycznych, kursów szkoleniowych itp. Główna rola WHO w osiąganiu wyznaczonych celów to pomoc doradcza, ekspercka i techniczna dla krajów oraz dostarczanie niezbędnych informacji, aby szkolić kraje, aby pomóc sobie w rozwiązywaniu kluczowych problemów zdrowotnych. Do tej pory WHO zidentyfikowała najważniejsze obszary działalności krajowych systemów opieki zdrowotnej, takie jak: HIV/AIDS, gruźlica, malaria, promowanie bezpiecznej ciąży – zdrowie matki i dziecka, zdrowie młodzieży, zdrowie psychiczne, choroby przewlekłe.tworzenie ośrodków referencyjnych i informacyjnych w wielu państwach, tworzenie podstawowej opieki zdrowotnej, szkół medycznych, kursów szkoleniowych itp. szkoli kraje w zakresie rozwiązywania kluczowych problemów zdrowotnych. Do tej pory WHO zidentyfikowała najważniejsze obszary działalności krajowych systemów opieki zdrowotnej, takie jak: HIV/AIDS, gruźlica, malaria, promowanie bezpiecznej ciąży – zdrowie matki i dziecka, zdrowie młodzieży, zdrowie psychiczne, choroby przewlekłe.tworzenie ośrodków referencyjnych i informacyjnych w wielu państwach, tworzenie podstawowej opieki zdrowotnej, szkół medycznych, kursów szkoleniowych itp. szkoli kraje w zakresie rozwiązywania kluczowych problemów zdrowotnych. Do tej pory WHO zidentyfikowała najważniejsze obszary działalności krajowych systemów opieki zdrowotnej, takie jak: HIV/AIDS, gruźlica, malaria, promowanie bezpiecznej ciąży – zdrowie matki i dziecka, zdrowie młodzieży, zdrowie psychiczne, choroby przewlekłe.Główną rolą WHO w osiąganiu tych celów jest udzielanie porad, wiedzy i pomocy technicznej krajom, a także dostarczanie niezbędnych informacji w celu szkolenia krajów, aby pomóc sobie w rozwiązywaniu kluczowych problemów zdrowotnych. Do tej pory WHO zidentyfikowała najważniejsze obszary działalności krajowych systemów opieki zdrowotnej, takie jak: HIV/AIDS, gruźlica, malaria, promowanie bezpiecznej ciąży – zdrowie matki i dziecka, zdrowie młodzieży, zdrowie psychiczne, choroby przewlekłe.Główną rolą WHO w osiąganiu tych celów jest udzielanie porad, wiedzy i pomocy technicznej krajom, a także dostarczanie niezbędnych informacji w celu szkolenia krajów, aby pomóc sobie w rozwiązywaniu kluczowych problemów zdrowotnych. Do tej pory WHO zidentyfikowała najważniejsze obszary działalności krajowych systemów opieki zdrowotnej, takie jak: HIV/AIDS, gruźlica, malaria, promowanie bezpiecznej ciąży – zdrowie matki i dziecka, zdrowie młodzieży, zdrowie psychiczne, choroby przewlekłe.promowanie bezpiecznej ciąży - zdrowie matki i dziecka, zdrowie młodzieży, zdrowie psychiczne, choroby przewlekłe.promowanie bezpiecznej ciąży - zdrowie matki i dziecka, zdrowie młodzieży, zdrowie psychiczne, choroby przewlekłe.

Finansowanie KTO

Źródła i kwoty finansowania WHO są publiczne. Całkowity roczny budżet WHO w 2019 r. wyniósł około 2,5 mld USD, natomiast składki państw członkowskich WHO są stosunkowo niewielkie. Większość budżetu WHO składa się z dobrowolnych darowizn, zarówno od Państw-Stron, jak i fundacji prywatnych, a takie darowizny stanowią fundusze celowe na konkretne projekty, organizacja nie może swobodnie dysponować takimi pieniędzmi. Głównym sponsorem WHO były Stany Zjednoczone – składka 15%. Drugą największą kwotą przekazaną do WHO jest Fundacja Billa i Melindy Gatesów – 10%. W 2019 roku fundusz zobowiązał się do przekazania 530 milionów dolarów, które trafią przede wszystkim do afrykańskich projektów WHO. Trzecim co do wielkości sponsorem Billa Gatesa jest GAVI (Global Alliance for Vaccines and Immunization), który zrzesza różne organizacje prywatne i rządy.Składki GAVI WHO - 370 mln USD (8%). W pierwszej dziesiątce darczyńców znajduje się również Wielka Brytania (8%), Niemcy (6%) i Bank Światowy (3%). Według oficjalnej strony internetowej WHO, w latach 2020-2021 całkowity budżet WHO wynosi około 5,8 miliarda dolarów. Z tego 28% to regularne wpłaty z państw członkowskich WHO, a 72% to dobrowolne wpłaty z państw członkowskich WHO, wpłaty z ONZ, organizacji międzyrządowych i pozarządowych, fundacji, samorządów lokalnych, sektora prywatnego i dochodów z odsetek. Od 2008 r. zarządzanie oparte na wynikach WHO opiera się na sześcioletnim średnioterminowym planie strategicznym (pierwszym na lata 2008-2013), obejmującym trzy dwuletnie okresy budżetowe. W 2020 roku prezydent Donald Trump stwierdził:która zawiesza składki do budżetu Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), ponieważ „nie poradziła sobie ze swoją podstawową odpowiedzialnością i musi zostać pociągnięta do odpowiedzialności”. Konserwatyści w Stanach Zjednoczonych wielokrotnie oskarżali WHO o działanie w interesie Chin i twierdzili, że Chiny finansują WHO poprzez pośredników (przekazują WHO dużo pieniędzy za pośrednictwem różnych funduszy i organizacji).

Światowe Dni WHO włączone do systemu dni międzynarodowych ONZ

4 lutego - Światowy Dzień Walki z Rakiem 24 marca - Światowy Dzień Gruźlicy 7 kwietnia - Światowy Dzień Zdrowia 25 kwietnia - Światowy Dzień Malaria 31 maja - Światowy Dzień Bez Tytoniu 14 czerwca - Światowy Dzień Krwiodawcy 28 lipca - Światowy Dzień z zapaleniem wątroby 10 września - Światowy samobójstwo Dzień Profilaktyki 28 września – Światowy Dzień Przeciw Wściekliźnie 10 października – Światowy Dzień Zdrowia Psychicznego 14 listopada – Światowy Dzień Walki z Cukrzycą 15 listopada – Światowy Dzień Pamięci Ofiar Wypadków Drogowych przypada na 2015 rok; trzecia niedziela listopada.

Światowe dni wspierane przez WHO

Te światowe dni nie są objęte systemem dni międzynarodowych ONZ 27 września – Światowy Dzień Serca określany jest jako dzień w 2015 roku; w ostatnią niedzielę września. 8 października - Światowy Dzień Wzroku to dzień w 2015 roku; drugi czwartek października. 24 października – Światowy Dzień Polio 17 listopada – Światowy Dzień Walki z Przewlekłą Obturacyjną Chorobą Płuc 3 marca – Światowy Dzień Słuchu

Ambasadorzy Dobrej Woli

Ambasadorzy Dobrej Woli to renomowane osoby ze świata sztuki, literatury, rozrywki, sportu i innych dziedzin życia publicznego, które w ścisłej współpracy z WHO przyczyniają się do wysiłków WHO na rzecz zdrowia poprzez przyciąganie uwagi. Mianowany przez Dyrektora Generalnego na dwuletnią kadencję. Nie myl ambasadorów dobrej woli z wolontariuszami, którymi może zostać prawie każdy, kto spełnia bezpretensjonalne wymagania: wiek od 25 lat, wyższe wykształcenie i doświadczenie zawodowe, a także znajomość języka angielskiego. Wystarczy, że zgłosi się na stronę UN Volunteers.

Reforma WHO

Cytowane zgodnie z oficjalną stroną internetową: Styczeń 2010: Dyrektor Generalny WHO, dr Margaret Chan, zwołała nieformalne konsultacje w sprawie przyszłego finansowania WHO. Jednak uczestnicy zadawali bardziej fundamentalne pytania dotyczące roli i charakteru pracy WHO. Styczeń 2011: 128 sesja Rady Wykonawczej zwróciła się do Sekretariatu o opracowanie ogólnej wizji reformy i przedstawienie bardziej szczegółowego programu Światowemu Zgromadzeniu Zdrowia w maju. Zidentyfikowano trzy elementy składowe – priorytety, zarządzanie i zarządzanie – które do dziś pozostają ramami organizacyjnymi tego procesu. Maj 2011: Dyrektor Generalny 64. Światowego Zgromadzenia Zdrowia (WHA64) przedstawił skonsolidowany raport „Przyszłość finansowania WHO”,co wskazywało na elementy ogólnego kierunku programu reform. Państwa członkowskie przyjęły rezolucję zatwierdzającą ogólny kierunek reformy. 1-3 listopada 2011 r.: Na specjalnej sesji Rady Wykonawczej około 100 państw członkowskich zadecydowano o każdym z trzech głównych kierunków działań: reformie priorytetów, zarządzaniu i zarządzaniu. 16-23 stycznia 2012: 130. sesja Rady Wykonawczej wznowiła konsultacje z państwami członkowskimi w sprawie programu reform. 26 lutego 2012: Sesja informacyjna z Sekretariatem na temat programów WHO i ustalania priorytetów. 27-28 lutego 2012 r.: Spotkanie państw członkowskich w sprawie programów i ustalania priorytetów, które osiągnięto. Maj 2012:65. Światowe Zgromadzenie Zdrowia (WHA65) zatwierdziło wyniki spotkania państw członkowskich w sprawie programowania i ustalania priorytetów, które odbyło się w lutym. Poparł szereg reform zarządzania i zarządzania programami, a Sekretariat został poproszony o podjęcie dalszych działań, w tym ich wdrożenie.

krytyka

Działania WHO zostały poddane znacznej krytyce w związku z sytuacją wokół świńskiej grypy w 2009 roku, którą Rada Europy określiła jako „medyczne oszustwo”. Następnie WHO nalegało na masowe uodpornianie ludności. W samej Rosji na zakup szczepionki przeciwko nieistniejącej pandemii wydano 4 miliardy rubli, w Stanach Zjednoczonych 138 milionów dawek szczepionki nie zostało odebranych. W UE zyski farmaceutów sięgnęły 7 miliardów euro. Organizacja była podejrzana o zmowę z farmaceutami Roche Holding. W okresie po pandemii krytycy twierdzili, że WHO wyolbrzymiała niebezpieczeństwo, szerząc „strach i zamieszanie” zamiast „natychmiastowych informacji”. Eksperci branżowi argumentowali, że pandemia z 2009 r. zaowocowała „bezprecedensową współpracą między światowymi organami ds. zdrowia, naukowcami i producentami, co zaowocowało najbardziej kompleksową reakcją na pandemię.kiedy pewna liczba szczepionek została dopuszczona do użytku trzy miesiące po ogłoszeniu pandemii. Ta odpowiedź była możliwa tylko dzięki szeroko zakrojonym przygotowaniom podjętym w ciągu ostatniej dekady.” Lekarze bez Granic skrytykowali WHO w 2015 r. za ignorowanie zagrożenia wirusem Ebola. Ministerstwo Zdrowia Rosji i Rospotrebnadzor w 2018 roku skrytykowały raport WHO na temat epidemii AIDS w Rosji, uznając zawarte w nim dane za bezpodstawne i zawyżone. W maju 2020 roku prezydent USA Donald Trump skrytykował WHO za odmowę przeprowadzenia reform i oskarżył kierownictwo organizacji o bliskie związki z Pekinem, w związku z czym zerwał stosunki i został pozbawiony finansowania.podjęte w ciągu ostatniej dekady.” Lekarze bez Granic skrytykowali WHO w 2015 r. za ignorowanie zagrożenia wirusem Ebola. Ministerstwo Zdrowia Rosji i Rospotrebnadzor w 2018 roku skrytykowały raport WHO na temat epidemii AIDS w Rosji, uznając zawarte w nim dane za bezpodstawne i zawyżone. W maju 2020 roku prezydent USA Donald Trump skrytykował WHO za odmowę przeprowadzenia reform i oskarżył kierownictwo organizacji o bliskie związki z Pekinem, w związku z czym zerwał stosunki i został pozbawiony finansowania.podjęte w ciągu ostatniej dekady.” Lekarze bez Granic skrytykowali WHO w 2015 r. za ignorowanie zagrożenia wirusem Ebola. Ministerstwo Zdrowia Rosji i Rospotrebnadzor w 2018 roku skrytykowały raport WHO na temat epidemii AIDS w Rosji, uznając zawarte w nim dane za bezpodstawne i zawyżone. W maju 2020 roku prezydent USA Donald Trump skrytykował WHO za odmowę przeprowadzenia reform i oskarżył kierownictwo organizacji o bliskie związki z Pekinem, w związku z czym zerwał stosunki i został pozbawiony finansowania.W maju 2020 roku prezydent USA Donald Trump skrytykował WHO za odmowę przeprowadzenia reform i oskarżył kierownictwo organizacji o bliskie związki z Pekinem, w związku z czym zerwał stosunki i został pozbawiony finansowania.W maju 2020 roku prezydent USA Donald Trump skrytykował WHO za odmowę przeprowadzenia reform i oskarżył kierownictwo organizacji o bliskie związki z Pekinem, w związku z czym zerwał stosunki i został pozbawiony finansowania.

W sztuce

Filmy Przełęcz Kassandra (1976). Na początku filmu wydarzenia odbywają się w siedzibie WHO w Genewie. Wiele postaci w filmie to pracownicy WHO. Infekcja (2011). WHO stara się zapobiec rozprzestrzenianiu się śmiertelnego wirusa nieznanego pochodzenia. Inferno (2016; na podstawie powieści Dana Browna o tym samym tytule). Organizacja stara się zapobiec globalnej pandemii, którą może wywołać wirus opracowany przez bioterrorystę.

Notatki (edytuj)

Spinki do mankietów

Oficjalna strona internetowa WHO w języku rosyjskim WHO uznała wkład organizacji wyznaniowych w rozwiązanie problemu HIV/AIDS w Afryce [3155 dni] - historia, kopia) między Ministerstwem Zdrowia i Rozwoju Społecznego Federacji Rosyjskiej a WHO Biuro Regionalne na Europę na lata 2008/2009.

Original article in Russian language