Denis Bergkamp

Article

February 5, 2023

Bergkamp został najlepszym strzelcem Holandii wszech czasów. Ten rekord został później pobity przez Patricka Kloiverta, Robina van Persiego i Klausa-Jana Huntelaara. Uważany za jednego z najlepszych piłkarzy swojego pokolenia, Bergkamp zajął drugie i trzecie miejsce w wyborze FIFA na Piłkarza Roku, a Pele wybrał go jako jednego z najlepszych żyjących piłkarzy FIFA 100. W 2007 roku wszedł do angielskiej Football Hall of Fame i tym samym został pierwszym i jak dotąd jedynym holenderskim piłkarzem, który odniósł sukces. Z powodu strachu przed lataniem fani Arsenalu nazwali go „Nielatającym Holendrem”.

Dzieciństwo i młodość

Urodził się w Amsterdamie jako najmłodszy z czterech synów Wima i Tony'ego Bergkampów. Dorastał na przedmieściach, gdzie mieszkała klasa robotnicza i której rodzina aspirowała do statusu klasy średniej. Jego ojciec, elektryk i amatorski piłkarz z niższych lig, nazwał go na cześć szkockiego napastnika Denisa Lowe'a. Aby wpisać się w holenderski zwyczaj nazywania, jego ojciec dodał do swojego nazwiska kolejną literę „n”, ponieważ nie chcieli go przyjąć do rejestru. Bergkamp został wychowany jako katolik i w dzieciństwie regularnie uczęszczał na nabożeństwa. Chociaż w późniejszych latach stwierdził, że nie pociąga go tak bardzo zwiedzanie kościoła, Bergkamp nadal jest wierzący.

Kariera klubowa

Ajax

Bergkapm przeszedł przez młodzieżową szkołę Ajaksu, po dołączeniu do klubu w wieku 11 lat. Zadebiutował z trenerem Johanem Cruyffem 14 grudnia 1986 roku w meczu z Rodą, w którym Ajax wygrał 2:0. Swojego pierwszego gola w seniorskich rozgrywkach strzelił 22 lutego 1987 roku przeciwko Harlemowi, w meczu, w którym jego drużyna wygrała 6:0. W sezonie 1986/87. Zaliczył 23 występy dla swojego zespołu, w tym debiut w europejskich rozgrywkach przeciwko Malmö w Pucharze Zdobywców Pucharów. Ajax wygrał te zawody, pokonując Lokomotiv Lipsk 1:0, a Bergkamp wszedł do gry w 66. minucie.W kolejnych sezonach Bergkamp stał się standardowym graczem pierwszego zespołu. Stało się to w bardzo udanym dla Ajaksu okresie, gdyż klubowi, po raz pierwszy od pięciu lat, udało się zdobyć tytuł w sezonie 1989/90.W następnym sezonie strzelił 29 bramek w 36 meczach i został najlepszym strzelcem ligi, wraz z napastnikiem PSV Eindhoven Romario. Ajax wygrał Puchar UEFA w 1992 roku, pokonując w finale Torino dzięki bramkom na wyjeździe. 20 maja 1993 roku pokonali Heerenveen 6:2 w finale Pucharu Holandii. Bergkamp był najlepszym strzelcem Eredivisie od 1991 do 1993 roku i został uznany za najlepszego holenderskiego piłkarza w latach 1992 i 1993. Strzelił 122 gole w 239 meczach dla klubu z rodzinnego miasta.i został wybrany najlepszym holenderskim piłkarzem w 1992 i 1993 roku. Strzelił 122 gole w 239 meczach dla klubu z rodzinnego miasta.i został wybrany najlepszym holenderskim piłkarzem w 1992 i 1993 roku. Strzelił 122 gole w 239 meczach dla klubu z rodzinnego miasta.

Pochować

Po świetnych meczach w koszulce Ajaksu Bergkapm przyciągnął uwagę kilku europejskich klubów. Real Madryt również wykazał zainteresowanie, ale Cruyff poradził mu, aby nie przenosił się do klubu w Madrycie. Bergkamp chciał grać we Włoszech. Uważał Serie A za „najsilniejszą ligę w tamtym czasie” i chciał grać dla Juventusu lub Interu. 16 lutego 1993 roku Bergkamp przeniósł się do Interu z kolegą z zespołu Ajax, Wimem Jonko za 7,1 miliona funtów. Po podpisaniu kontraktu Bergkamp powiedział: "Inter spełnia wszystkie moje oczekiwania. Najważniejszy był dla mnie stadion, ludzie w klubie i sposób gry Interu" mecz, w którym jego drużyna wygrała 2:1. Swojego pierwszego gola dla nowego klubu strzelił przeciwko Cremonese we wrześniu 1993 roku,ale w trakcie sezonu miał problemy z dobrze zorganizowaną obroną włoskich klubów, więc do końca sezonu zdołał strzelić tylko siedem bramek. Po części dlatego, że trener Osvaldo Bagnoli nie mógł znaleźć stałego partnera dla Bergkampa w ataku, ale wolał grać z trzema napastnikami, więc w ataku towarzyszyli mu Urugwajczyk Ruben Sosa i Włoch Salvatore Skilaci. Złe mecze Interu doprowadziły do ​​odwołania trenera Banjoli w lutym 1994 roku, kiedy to został zastąpiony przez Giampiero Mariniego, członka włoskiej drużyny narodowej, która wygrała Mistrzostwa Świata w 1982 roku. Klub zajął 13. miejsce w Serie A i uniknął spadku tylko o jedno miejsce, ale wygrał Puchar UEFA po pokonaniu Austrii Salzburg w finale po dwóch meczach z łącznym wynikiem 2:0. Bergkamp był najlepszym strzelcem rozgrywek z ośmioma strzelonymi bramkami,aw meczu pierwszej rundy z Rapidem Bukareszt strzelił hat-tricka.W drugim sezonie w Interze klub ponownie zmienił trenera, więc na czele klubu stanął Ottavio Bianchi. Bergkamp miał zły sezon, doznał kontuzji i był wyczerpany po mundialu w 1994 roku. Udało mu się zdobyć 5 bramek w 26 meczach. Poza boiskiem jego relacje z włoskimi dziennikarzami i fanami stały się złe. Jego nieśmiała osobowość i skłonność do wracania do domu po meczach zostały zinterpretowane jako apatia. Ze względu na jego złe gry na boisku, włoska gazeta zmieniła nazwę nagrody dla najgorszego gracza tygodnia z L'asino della settimana (Osioł Tygodnia) na Bergkamp della settimana (Bergkamp Tygodnia). Inter zakończył sezon na szóstym miejscu i nie zdołał obronić tytułu Pucharu UEFA, ponieważ drużyna została wyeliminowana w drugiej rundzie.W lutym 1995 roku klub został kupiony przez włoskiego biznesmena i kibica Interu Massimo Moratti, który obiecał duże inwestycje w drużynę. Przyszłość Bergkampa w pierwszej drużynie była niepewna po przybyciu nowego szefa, zwłaszcza po zakupie Maurizio Ganza.

Arsenał

odniosła duży sukces dla Bergkampa. Arsenal zdobył tytuł bez jednej porażki i stał się pierwszą angielską drużyną, która odniosła taki sukces. W meczu ostatniej rundy mistrzostw z Leicester 1:1 asystował Patrickowi Vieri, który strzelił gola i przyniósł zwycięstwo Arsenalowi. Zespół, który nazwano „Niezwyciężonym”, nie ustanowił podobnej dominacji w Europie. Drużyna została pokonana w ćwierćfinale Ligi Mistrzów przez Chelsea, która była lepsza po dwóch meczach. Po zakończeniu sezonu Bergkamp podpisał nowy kontrakt z Arsenalem na sezon 2004/05. Bergkamp był w wyjściowym składzie przez 29 meczów, ale jego drużynie nie udało się obronić tytułu. Arsenal zajął drugie miejsce, z 12 punktami mniej niż Chelsea, która uplasowała się na pierwszym miejscu. 22 sierpnia 2004 roku w meczu z Middlesbrough kapitanem był Bergkamp, ​​a nie kontuzjowany Patrick Vieira.

Reprezentacja

Bergkamp zagrał swój pierwszy mecz w reprezentacji Holandii z Włochami 26 września 1990 roku, kiedy wszedł jako rezerwowy zamiast Franco de Boera. Swojego pierwszego gola strzelił przeciwko Grecji 21 listopada 1990 roku. Bergkamp został wybrany w drużynie na Mistrzostwa Europy w 1992 roku, gdzie jego drużyna obroniła tytuł mistrza. Mimo, że pozostawił dobre wrażenie, strzelił trzy gole, Holandia przegrała po rzutach karnych z Danią, która ostatecznie zdobyła mistrzostwo.W eliminacjach do Mistrzostw Świata 1994 strzelił 5 bramek i został wybrany do drużyny, która zagra w USA. Grał w każdym meczu i strzelił gola przeciwko Maroku w fazie grupowej rozgrywek oraz przeciwko Republice Irlandii w 1/8 finału. Bergkamp strzelił drugiego gola dla Holandii w ćwierćfinale z Brazylią, ale jego drużyna przegrała 3:2 i odpadła z rozgrywek.Na Mistrzostwach Europy w 1996 roku strzelił gola przeciwko Szwajcarii i asystował Patrickowi Kloivertowi w golu pocieszenia przeciwko Anglii, która awansowała do ćwierćfinału. Holandia była pierwsza w grupie i zakwalifikowała się do Mistrzostw Świata, które odbyły się we Francji. Bergkamp strzelił w rozgrywkach trzy gole, w tym bramkę do zapamiętania w ostatniej minucie ćwierćfinałowego meczu z Argentyną. Frank de Bur posłał podanie do oddalonego o 50 metrów Berkampa, który jednym uderzeniem przyjął piłkę, pchnął ją obok Roberta Ayali i mocnym kopnięciem z woleja umieścił piłkę za plecami bramkarza. Gol, który według Bergkapma był jego ulubionym w karierze, był 36. miejsce.w koszulce reprezentacji narodowej i tym samym wyprzedził Fassa Wilkesa na liście najlepszych strzelców reprezentacji narodowej. W półfinale Holandia przegrała z Brazylią po karnym, w sezonie zasadniczym wynik 1:1. Bergkamp został wybrany najlepszym zespołem w mistrzostwach, razem ze swoimi kolegami z drużyny Frankiem de Boerem i Edgarem Davidsem. 9 października 1999 roku Bergkamp strzelił swojego ostatniego gola dla Holandii przeciwko Brazylii. Ponieważ Holandia była jednym z organizatorów Mistrzostw Europy w 2000 roku, automatycznie zakwalifikowała się do tego samego i była jednym z faworytów do medalu. W półfinale Holandia przegrała z Włochami po karze 3:1. Po porażce Bergkamp ogłosił odejście z kadry narodowej, aby skupić się na karierze klubowej. Jego rekord 37 bramek w 79 meczach został pobity przez Patricka Kloiverta w 2003 roku.W półfinale Holandia przegrała z Brazylią po karnym, w sezonie zasadniczym wynik 1:1. Bergkamp został wybrany najlepszym zespołem w mistrzostwach, razem ze swoimi kolegami z drużyny Frankiem de Boerem i Edgarem Davidsem. 9 października 1999 roku Bergkamp strzelił swojego ostatniego gola dla Holandii przeciwko Brazylii. Ponieważ Holandia była jednym z organizatorów Mistrzostw Europy w 2000 roku, automatycznie zakwalifikowała się do tego samego i była jednym z faworytów do medalu. W półfinale Holandia przegrała z Włochami po karze 3:1. Po porażce Bergkamp ogłosił odejście z kadry narodowej, aby skupić się na karierze klubowej. Jego rekord 37 bramek w 79 meczach został pobity przez Patricka Kloiverta w 2003 roku.W półfinale Holandia przegrała z Brazylią po karnym, w sezonie zasadniczym wynik 1:1. Bergkamp został wybrany najlepszym zespołem w mistrzostwach, razem ze swoimi kolegami z drużyny Frankiem de Boerem i Edgarem Davidsem. 9 października 1999 roku Bergkamp strzelił swojego ostatniego gola dla Holandii przeciwko Brazylii. Ponieważ Holandia była jednym z organizatorów Mistrzostw Europy w 2000 roku, automatycznie zakwalifikowała się do tego samego i była jednym z faworytów do medalu. W półfinale Holandia przegrała z Włochami po karze 3:1. Po porażce Bergkamp ogłosił odejście z kadry narodowej, aby skupić się na karierze klubowej. Jego rekord 37 bramek w 79 meczach został pobity przez Patricka Kloiverta w 2003 roku.Bergkamp został wybrany najlepszym zespołem w mistrzostwach, razem ze swoimi kolegami z drużyny Frankiem de Boerem i Edgarem Davidsem. 9 października 1999 roku Bergkamp strzelił swojego ostatniego gola dla Holandii przeciwko Brazylii. Ponieważ Holandia była jednym z organizatorów Mistrzostw Europy w 2000 roku, automatycznie zakwalifikowała się do tego samego i była jednym z faworytów do medalu. W półfinale Holandia przegrała z Włochami po karze 3:1. Po porażce Bergkamp ogłosił odejście z kadry narodowej, aby skupić się na karierze klubowej. Jego rekord 37 bramek w 79 meczach został pobity przez Patricka Kloiverta w 2003 roku.Bergkamp został wybrany najlepszym zespołem w mistrzostwach, razem ze swoimi kolegami z drużyny Frankiem de Boerem i Edgarem Davidsem. 9 października 1999 roku Bergkamp strzelił swojego ostatniego gola dla Holandii przeciwko Brazylii. Ponieważ Holandia była jednym z organizatorów Mistrzostw Europy w 2000 roku, automatycznie zakwalifikowała się do tego samego i była jednym z faworytów do medalu. W półfinale Holandia przegrała z Włochami po karze 3:1. Po porażce Bergkamp ogłosił odejście z kadry narodowej, aby skupić się na karierze klubowej. Jego rekord 37 bramek w 79 meczach został pobity przez Patricka Kloiverta w 2003 roku.Ponieważ Holandia była jednym z organizatorów Mistrzostw Europy w 2000 roku, automatycznie zakwalifikowała się do tego samego i była jednym z faworytów do medalu. W półfinale Holandia przegrała z Włochami po karze 3:1. Po porażce Bergkamp ogłosił odejście z kadry narodowej, aby skupić się na karierze klubowej. Jego rekord 37 bramek w 79 meczach został pobity przez Patricka Kloiverta w 2003 roku.Ponieważ Holandia była jednym z organizatorów Mistrzostw Europy w 2000 roku, automatycznie zakwalifikowała się do tego samego i była jednym z faworytów do medalu. W półfinale Holandia przegrała z Włochami po karze 3:1. Po porażce Bergkamp ogłosił odejście z kadry narodowej, aby skupić się na karierze klubowej. Jego rekord 37 bramek w 79 meczach został pobity przez Patricka Kloiverta w 2003 roku.

Kariera trenerska

Po przejściu na emeryturę Bergkamp upierał się, że nie zostanie trenerem. Odrzucił ofertę Arsenalu dotyczącą pracy jako harcerz i poświęcił swój czas na podróże i rodzinę. Jednak w kwietniu 2008 roku ukończył przyspieszony kurs trenerski dla byłej reprezentacji Holandii i został trenerem stażystą w Ajaksie. Po ukończeniu kursu trenerskiego Holenderskiego Związku Piłki Nożnej, 26 października 2008 roku został asystentem trenera Johana Nejskensa w nowo powstałej drużynie B reprezentacji Holandii. W sezonie 2008/09. Bergkamp wrócił do Ajaksu i był trenerem młodszych kategorii (zawodnicy poniżej 12 roku życia). Po przybyciu Franco de Boera jako pierwszego trenera Ajaksu, Bergkamp został asystentem trenera drużyny młodzieżowej (zawodnicy do 21 roku życia).W sierpniu 2011 roku Bergkamp został asystentem Franco de Boera w pierwszym zespole Ajaksu .

Aerofobia

Z powodu strachu przed lataniem Bergkamp został nazwany „Nielatającym Holendrem”. Wszystko zaczęło się, gdy pojechał z holenderską reprezentacją na Mistrzostwa Świata 1994, kiedy silnik samolotu przestał działać, co doprowadziło do tego, że jeden z dziennikarzy znalazł się z bombą w torbie. Po tym incydencie Bergkamp postanowił już nie latać, ale rozważał możliwość skorzystania z pomocy psychiatry. „Mam ten problem, z którym muszę żyć. Nic nie mogę na to poradzić, to kwestia psychologiczna i nie umiem tego wyjaśnić. Nie latałem samolotem od dwóch lat. Zimny ​​Związek Piłki Nożnej i Arsenal rozumiem się do tej pory. Myślę o szukaniu pomocy u psychiatry. Nie mogę latać. Po prostu zamarzam. Wpadam w panikę. Zaczyna się dzień wcześniej, kiedy nie mogę spać. "Sytuacja znacznie zmniejszyła jego szanse na rozgrywanie meczów wyjazdowych w rozgrywkach europejskich i wyjazdów z reprezentacją narodową. W niektórych przypadkach podróżował samochodem lub pociągiem, ale w niektórych meczach sytuacja była taka, że ​​w ogóle nie mógł podróżować. Przed meczem z Olympique Lyon w lutym 2001 Wenger powiedział, że martwi się, ponieważ Bergkamp podróżował samochodem lub pociągiem, ponieważ piłkarze byli bardzo zmęczeni.

Styl gry

Bergkamp jest uczniem szkoły piłkarskiej Total, która nalegała na wszechstronność gry. Zrobili to, aby jak najlepiej wykorzystać piłkarski potencjał młodych piłkarzy. Każdy gracz grał na wszystkich pozycjach na boisku, zanim znalazł pozycję, która najbardziej mu odpowiada. Wszystkie drużyny juniorów grały w tej samej formacji, co pierwsza drużyna Ajaksu: 4-3-3, aby każdy zawodnik mógł łatwo znaleźć miejsce w drużynie seniorów. Bergkamp grał na każdej pozycji z wyjątkiem bramkarza i wierzy, że wiele zyskał grając w defensywie, ponieważ pomogło mu to „zrozumieć, czego potrzeba, aby ominąć obrońcę”. Kiedy po raz pierwszy zadebiutował jako rezerwowy w meczu z Rodą, grał na prawym skrzydle, gdzie grał przez kolejne trzy lata.Grając w Interze został przeniesiony na stanowisko napastnika,ale nie współpracował dobrze ze swoim kolegą Rubenem Sosą, którego później nazwał „samolubnym”. Kiedy przeniósł się do Arsenalu w 1995 roku, odnosił sukcesy w ataku z Wrightem, aw późniejszych sezonach z Anelką i Henrim, grając na swojej ulubionej pozycji jako kreatywny pomocnik. Przybycie Overmarsów w sezonie 1997/98. wpłynęło na grę Bergkampa, ponieważ miał więcej piłek w nogach. Od sierpnia do października 1997 roku strzelił siedem bramek w siedmiu meczach ligowych. Podobny związek nawiązał z Lünbergiem w sezonie 2001/02. Oprócz umiejętności zdobywania bramek Bergkamp mógł grać rolę rozgrywającego lub ofensywnego fałszywego gracza, ze względu na swoją technikę, przegląd gry i precyzyjne podania.jego były trener Arsene Wenger zaprzeczył. W wywiadzie dla The Times w 2004 roku powiedział, że będąc w Interze, zdał sobie sprawę, że musi być silny psychicznie, aby poradzić sobie z dużą presją: „Wiele osób próbuje cię skrzywdzić, a nie tylko fizycznie, ale i psychicznie, a wywodząc się ze spokojniejszej kultury, z Holnadii, musiałem przyjąć i zastosować ostrzejsze podejście.Zdarzały się sytuacje, że dwóch napastników szło do ataku na czterech, czy pięciu silnych defensorów, którzy zrobiliby wszystko by cię zatrzymać." Bergkamp powiedział, że jego agresja często wynikała z frustracji na boisku.ale też mentalnie i pochodząc ze spokojniejszej kultury, z Holnadii, musiałem przyjąć i zastosować ostrzejsze podejście. Zdarzały się sytuacje, w których dwóch napastników atakowało czterech lub pięciu silnych graczy defensywnych, którzy zrobią wszystko, aby cię powstrzymać.”Bergkamp powiedział, że jego agresja często wynikała z frustracji na boisku.ale też mentalnie i pochodząc ze spokojniejszej kultury, z Holnadii, musiałem przyjąć i zastosować ostrzejsze podejście. Zdarzały się sytuacje, w których dwóch napastników atakowało czterech lub pięciu silnych graczy defensywnych, którzy zrobią wszystko, aby cię powstrzymać.”Bergkamp powiedział, że jego agresja często wynikała z frustracji na boisku.

Powodzenie

Gracz

Klub

Ajax Rewizja: 1989/90. Puchar Holandii (2): 1986/87, 1992/93. Puchar UEFA: 1991/92. Puchar Zdobywców Pucharów: 1986/87. InterPuchar UEFA: 1993/94. Arsenal Premier League (3): 1997/98, 2001/02, 2003/04. Puchar Anglii (4): 1997/98, 2001/02, 2002/03, 2004/05. FA Tarcza Wspólnoty (3): 1998, 2002, 2004

Reprezentacja

Puchar Świata (czwarte miejsce): 1998

Asystent trenera

AjaxEredivisie (4): 2010/11, 2011/12, 2012/13, 2013/14. Tarcza Johana Cruijffa: 2013.

Nagrody indywidualne

Bergkamp otrzymał w swojej karierze kilka nagród. Dwukrotnie zajął trzecie miejsce w selekcji na Piłkarza Roku (1993 i 1996), a także został wymieniony w FIFA 100, liście 125 najlepszych żyjących piłkarzy opracowanej przez Pele. W swojej klubowej karierze dwukrotnie został wybrany najlepszym piłkarzem Holandii (1991 i 1992), a także przez trzy lata z rzędu był najlepszym strzelcem Erdevisii (1990/91, 1991/92 i 1992/93) . Dziennikarze futbolowi i piłkarze Premier League uznali go za najlepszego zawodnika Premier League w kwietniu i maju 1998 roku, aw tym samym roku został wybrany najlepszym zespołem Premier League na sezon 1997/98. Bergkamp doświadczył również swoich bramek, będąc w pierwszej trójce w konkursie Match of the Day w sierpniu 1997 roku. Grając w reprezentacji był najlepszym strzelcem drużyny na Mistrzostwach Europy w 1992 roku.roku, a na mundialu w 1998 roku został wybrany najlepszą drużyną mistrzostw. W kwietniu 2007 roku Bergkamp został członkiem Galerii Sław Angielskiej Piłki Nożnej. Rok później kibice Arsenalu umieścili go na drugim miejscu listy „50 najlepszych strzelców”, za Thierrym Henrym, który zajął pierwsze miejsce. W lutym 2014 roku Arsenal odsłonił pomnik Vergkampa przed stadionem Emirates, aby oddać hołd wszystkiemu, co zrobił podczas gry dla klubu. Pomnik Denisa Bergkampa stanie przed siedzibą holenderskiego Związku Piłki Nożnej w Zeist, który został wybrany najlepszym piłkarzem Holandii w latach 1995-2015. Posąg dołączy do tych wzniesionych przez jedenastu najlepszych XX wieku, wzniesionych w 1999 roku, w tym posągi Johana Cruyffa, Rude'a Gullita i Franka Rijkaarda.Lista indywidualnych osiągnięć Bergkampa: Najlepszy strzelec reprezentacji Holandii: 1998-2003. Największy talent w Holandii w 1990 roku. Najlepszy strzelec Eredivisie (3): 1990/91, 1991/92, 1992/93. Najlepszy piłkarz Holandii (2): 1991, 1992. Najlepszy strzelec mistrzostw Europy: 1992. Członek najlepszej drużyny mistrzostw Europy: 1992. Najlepszy strzelec świata: 1992. Złota Piłka - trzecia miejsce: 1992. Piłkarz Roku - Brązowa Nagroda (2): 1993, 1997. Najlepszy strzelec Pucharu UEFA: 1993/94. Piłkarz Miesiąca Premier League (4): sierpień 1997, wrzesień 1997, marzec 2002, luty 2004. Drużyna roku wybrana przez Związek Zawodowych Piłkarzy: 1997/98. Gracz Roku w selekcji dziennikarzy sportowych: 1997/98. Zawodnik Roku w wyborze Związku Zawodowych Piłkarzy: 1997/98. Bramka w Premier League (2): 1997/98, 2001/02.Najlepsza drużyna na Mistrzostwach Świata: 1998 FIFA 100 Członek Galerii Sław Angielskiej Piłki Nożnej

Statystyki kariery

Klub

† Obejmuje występy w: Pucharze Holandii, Pucharze Włoch, Pucharze Ligi Angielskiej i Pucharze Anglii. Mecze o Superpucharze nie są uwzględniane.

Reprezentacja

Bibliografia

Literatura

Palmer, Myles (2008). Profesor: Arsène Wenger. Londyn: Dziewicze Księgi. ISBN 978-0-7535-1097-1.

Zewnętrzne linki

Denis Bergkamp na stronie Transfermarkt (Angielski) Denis Bergkamp na Narodowych Drużynach Piłkarskich (po angielsku) Statystyki na Soccerbase.com Profil na Arsenal.com

Original article in Serbian language