Liga Komunistycznej Młodzieży Jugosławii

Article

February 7, 2023

Związek Komunistycznej Młodzieży Jugosławii (SKOJ; słoweński: Związek Komunistycznej Młodzieży Jugosławii (ZKMJ), mkd. Związek Komunistycznej Młodzieży Jugosławii (SKMJ)) był młodzieżowym oddziałem Komunistycznej Partii Jugosławii (KPJ) od 1919 do 1948. Chociaż został zakazany tylko przez dwa lata od założenia i od czasu do czasu surowo prześladowany, nadal działał nielegalnie i był wpływową organizacją wśród rewolucyjnej młodzieży w Królestwie Jugosławii, a później stał się ważnym organizatorem Walki Ludowo-Wyzwoleńczej przeciwko okupantom i Queensland siły. Po II wojnie światowej SKOJ zjednoczył się ze Zjednoczoną Socjalistyczną Antyfaszystowską Młodzieżą Jugosławii (USAOJ) i stał się szerszą organizacją młodzieży jugosłowiańskiej – Ludową Młodzieżą Jugosławii (NOJ),który później stał się Sojuszem Młodzieży Socjalistycznej Jugosławii (SSOJ).

Historia

SKOJ został założony w Zagrzebiu 10 października 1919 r. jako polityczna organizacja młodzieży rewolucyjnej, która realizowała politykę Socjalistycznej Robotniczej Partii Jugosławii (komunistów). Sima Miljuš wyróżniał się wówczas w zgromadzeniu rewolucyjnej młodzieży i socjalistycznych studentów. Pierwszym sekretarzem nowo powstałej organizacji został Dragoljub Milovanovic. Początkowo powstały komitety regionalne, które zlikwidowano w 1920 r. W 1921 r. organizacja została zdelegalizowana wraz z partią, która w międzyczasie zmieniła nazwę na Komunistyczną Partię Jugosławii . W latach 20. XX w. odbyły się potajemnie dwa kongresy, II Kongres w czerwcu 1923 i III Kongres w czerwcu 1926. SKOJ został także członkiem Międzynarodowej Młodzieży Komunistycznej. W okresie międzywojennym wielu członków organizacji zostało zabitych przez władze wraz z innymi komunistami.Wśród nich było siedmiu sekretarzy SKOJ: Paja Marganović, Mijo Oreški, Janko Mišić, Pero Popović Aga, Josip Kolumbo, Josip Debeljak i Zlatko Šnajder. Jednym z sekretarzy SKOJ był Ivo Lola Ribar. Mimo to organizacja nadal się rozwijała. Komitety Regionalne zostały odtworzone w 1939 r., aw przededniu II wojny światowej organizacja liczyła 30 000 członków.W 1942 r. antyfaszystowska młodzież Jugosławii w Bihaciu zjednoczyła się w Zjednoczony Związek Antyfaszystowskiej Młodzieży Jugosławii ( USAOJ). SKOJ stał się częścią szerszej organizacji, ale nadal działał w niej samodzielnie.Josip Debeljak i Zlatko Šnajder. Jednym z sekretarzy SKOJ był Ivo Lola Ribar. Mimo to organizacja nadal się rozwijała. Komitety Regionalne zostały odtworzone w 1939 r., aw przededniu II wojny światowej organizacja liczyła 30 000 członków.W 1942 r. antyfaszystowska młodzież Jugosławii w Bihaciu zjednoczyła się w Zjednoczony Związek Antyfaszystowskiej Młodzieży Jugosławii ( USAOJ). SKOJ stał się częścią szerszej organizacji, ale nadal działał w niej samodzielnie.Josip Debeljak i Zlatko Šnajder. Jednym z sekretarzy SKOJ był Ivo Lola Ribar. Mimo to organizacja nadal się rozwijała. Komitety Regionalne zostały odtworzone w 1939 r., aw przededniu II wojny światowej organizacja liczyła 30 000 członków.W 1942 r. antyfaszystowska młodzież Jugosławii w Bihaciu zjednoczyła się w Zjednoczony Związek Antyfaszystowskiej Młodzieży Jugosławii ( USAOJ). SKOJ stał się częścią szerszej organizacji, ale nadal działał w niej samodzielnie.Organizacja liczyła 30 000 członków.Po zajęciu Jugosławii przez państwa Osi w 1941 r. SKOJ zorganizował zjednoczony front młodzieżowy Komitetu Młodzieży Antyfaszystowskiej w celu zwalczania faszyzmu, który zjednoczył się w Zjednoczony Związek Antyfaszystowskiej Młodzieży Jugosławii ( USAOJ). SKOJ stał się częścią szerszej organizacji, ale nadal działał w niej samodzielnie.Organizacja liczyła 30 000 członków.Po zajęciu Jugosławii przez państwa Osi w 1941 r. SKOJ zorganizował zjednoczony front młodzieżowy Komitetu Młodzieży Antyfaszystowskiej w celu zwalczania faszyzmu, który zjednoczył się w Zjednoczony Związek Antyfaszystowskiej Młodzieży Jugosławii ( USAOJ). SKOJ stał się częścią szerszej organizacji, ale nadal działał w niej samodzielnie.

SKOJ w wojnie ludowo-wyzwoleńczej i rewolucji socjalistycznej

W rozwoju SKOJ w NOR i rewolucji 1941-1945. były dwa okresy. Pierwszy od powstania 1941 r. do końca 1942 r. i drugi od końca 1942 r. do końca Chińskiej Republiki Ludowej. Pierwszy okres był szczególnie ważny, ponieważ w zasadzie rozwiązał problemy, które pojawiły się w zakresie budowy organizacyjnej, sposobów organizowania działalności i zapewnienia wiodącej roli SKOJ wśród młodzieży w wojsku. W tym okresie udało się przezwyciężyć zamieszanie organizacyjne w tworzeniu SKOJ w oddziałach partyzanckich, ponieważ na początku istniało szereg form organizacyjnych (majątek, podaktywa, zarodki, grupy oświatowe), które spowalniały rozwój SKOJ, utrudniały i utrudniały to jest praca. W tym okresie w zasadzie realizowano budowę organizacyjną SKOJ w NOV i POJ, a zasady organizacyjne przyjęte i potwierdzone w praktyce,były one stosowane do końca NOR przy tworzeniu i funkcjonowaniu SKOJ w nowo tworzonych jednostkach. W zakresie mobilizacji młodzieży do jednostek wojskowych również osiągnięto znaczące wyniki, zwłaszcza jesienią 1941 i 1942 r., zwłaszcza tych młodych, którzy już przed wojną i podczas okupacji zajmowali stanowiska antyfaszystowskie i postępowe. Drugi okres, którego początek zaznaczył się I Antyfaszystowskim Zjazdem Młodzieży Jugosławii i konferencja dowódców SKOJ w wojsku w grudniu 1942 r., charakteryzował się dalszą modernizacją struktury organizacyjnej; masowy udział młodzieży w walce zbrojnej i wzrost liczby członków SKOJ w NOV i POJ oraz poza siłami zbrojnymi, na terenach wyzwolonych i okupowanych. Napływ młodych ludzi do NOV i POJ był szczególnie masowy po kapitulacji Włoch, kiedy do walki zbrojnej włączyły się tysiące młodych ludzi.Pomimo tego, że członkowie SKOJ dokonywali ciągłych i niewielkich wyrzeczeń, bo zawsze byli na froncie razem z członkami KPJ, SKOJ w NOV i POJ, wraz z rozwojem i rozszerzeniem walki narodowowyzwoleńczej, stale rosła ona w liczebność, dzięki masowemu udziałowi młodego pokolenia w działalności NOP i walce zbrojnej. Przyjmując tysiące młodych bojowników z różnych środowisk i różnych poglądów i przekonań, którzy dołączyli do sił zbrojnych w niektórych fazach NOR, CPY i SKOJ miały decydujący wpływ na rozwój i wpływy polityczne, podnosząc poziom kulturowy i edukacyjny oraz zapewniając pomoc w ich militarny wzrost, podnoszenie świadomości młodych antyfaszystów, bojowników NOV i POJ, którzy stopniowo przyswoili sobie naukowy socjalizm iz młodzieńczym zapałem walczyli o cele NOP i stali się członkami SKOJ i KPJ.Skomplikowane i trudne warunki, w jakich wybuchło powstanie zbrojne w 1941 r. i kierowane przez NOR w następnym okresie, przy stałej i aktywnej roli KPP i SKOJ wpłynęły znacząco na szybkie dojrzewanie młodych ludzi, którzy od 18 roku życia stali się w krótkim czasie dojrzałych i zdeterminowanych ludzi, którym powierzono różne obowiązki wojskowo-polityczne. Od niepiśmiennych i półpiśmiennych młodych mężczyzn i kobiet wiejskich, odważnych i odważnych dowódców i zdolnych komisarzy politycznych dorastali podczas NOR. W okresie Ludowej Republiki Jugosławii KPP i SKOJ zdołały nie tylko nakierować ich na aktywny udział w walce zbrojnej, ale także uczynić z nich zdecydowanych bojowników o nową, postępową walkę, która była integralną częścią walki narodowowyzwoleńczej naród jugosłowiański. Obecność w siłach zbrojnych pod koniec NOR ponad 600.Tysiąc młodych ludzi i liczne poświęcenia, jakie poczyniło młode pokolenie w walce z okupantem i domowymi quislingami, pokazuje, że młodzież ze swoją masą i determinacją była podstawową siłą bojową, z której wyrosły kadry kierownicze nowej rewolucyjnej armii ludowej. Pod koniec NOR ponad jedną trzecią całej kadry kierowniczej stanowili ludzie młodzi, robotnicy, chłopi, studenci i uczniowie. Mimo licznego udziału młodzieży w walce zbrojnej, znaczna część pozostała po stronie ruchu, a jedna część była częścią Quislinga i kontrrewolucyjnych formacji wojskowych, które walczyły razem z okupantami przeciwko NOV i POJ podczas NOR. Na platformie antyfaszystowskiej, wyzwoleńczej i rewolucyjnej KPP i SKOJ zdołały osiągnąć zbrojną jedność antyfaszystowskiej młodzieży, niezależnie od narodowości, pochodzenia społecznego, przynależności politycznej i przekonań religijnych.Działając w terenie, SKOJ i młodzież z NOV i POJ na terenie całej NOR znacząco przyczyniły się do rozwoju i działalności organizacji SKOJ i USAOJ w terenie, łącząc wojsko i ludzi, tworząc i wzmacniając ich jedność, wzajemną współpracę i wsparcie. Ponieważ jednostki wojskowe mieściły najbardziej postępowe i liczne siły ówczesnego społeczeństwa, zwłaszcza w pierwszych latach PRL i Rewolucji, odegrały one znaczącą rolę w szerzeniu idei walki wyzwoleńczej i były tymi wojskowo-politycznymi. kolektywy i przywódcy wojskowo-polityczni, sklasyfikowali punkty zapalne NOP w miejscach i obszarach, w których nie istniały aż do ich przybycia. Szczególnie ważną rolę w szerzeniu walki narodowowyzwoleńczej i idei socjalizmu naukowego odegrały jednostki wojskowe. Dzięki nim,wizja nowego społeczeństwa przenikała nawet najbardziej odległe miejsca od Gewgeliji po Triglav. Jako mobilne jednostki, kompanie, bataliony i brygady NOV i POJ były propagandystami i nosicielami braterstwa i jedności narodów i narodowości w najtrudniejszym okresie swojej historii. Biorąc pod uwagę, że w jednostkach NOV i POJ od jesieni 1941 do końca NOR młodzież stanowiła większość, można powiedzieć, że stanowili oni siłę w ówczesnym społeczeństwie jugosłowiańskim, które pod przywództwem KPJ i SKOJ szybko rozumiał i akceptował idee i aspiracje NOP, przyjmował je iz młodzieńczym zapałem i entuzjazmem walczył o ich realizację w siłach zbrojnych i na ziemi. Szczególnie prym wiodą członkowie CPY i SKOJ. W walkach podczas faszystowskiego lądowania na Drvarze 25 maja 1944 r. bohatersko oddali swoje życie wszyscy członkowie Komitetu Powiatowego Drvaru: Duško Bursać, Duško Bajić, Ljubo Bosnić,Razija Omanović, Zora Zeljkovic, Savica Solomon. Najstarszy członek zarządu miał zaledwie 22 lata. Skojevci dzielnie stawiali dwie godziny oporu silniejszemu wrogowi. Na budynek spadł deszcz, a Niemcy zbliżyli się i zrzucili przez okna bomby, które Skojevci zwrócili. Zapasy amunicji były niewielkie, niektórzy byli już ranni, ale opór nie rósł. Siedziba Komitetu Okręgowego stała się w ten sposób jedną z najsilniejszych partyzanckich warowni w samym mieście, a wokół jej budynku zginęło około trzydziestu żołnierzy niemieckich. Komitet Okręgowy Ligi Komunistycznej Jugosławii (SKOJ) dla Drvaru został odznaczony Orderem Bohatera Ludowego 20 maja 1969 r., z okazji 25. rocznicy lądowania Niemiec na Drvar. Ruch młodzieżowy w Jugosławii w okresie Chorwackiej Republiki Ludowej i rewolucji socjalistycznej,Afirmował się jako ważny podmiot, który czynnie uczestniczył we wszystkich działaniach NOP i był masową bazą, na której opierała się KPP i SKOJ w realizacji ich wyzwoleńczej i rewolucyjnej linii. Z wąskiej i przeważnie kadrowej organizacji, takiej jak SKOJ, była od początku II wojny światowej, wyrosła podczas NOR i rewolucji socjalistycznej w masową organizację komunistycznej młodzieży, która stała się prawdziwym przywódcą młodzieży Jugosławii. Do takiego rozwoju SKOJ w Chorwackiej Republice Ludowej przyczyniła się między innymi KPP, która w swojej pracy z młodzieżą po przybyciu Josipa Broza Tito zastosowała słowa Lenina jako swojego sekretarza generalnego: „…my musi bezwarunkowo opowiadać się za niezależnością organizacyjną związku młodzieży, „ponieważ bez pełnej niezależności młodzież nie będzie w stanie zbudować się na dobrych socjalistów ani przygotować się do prowadzenia naprzód”.Realizując tę ​​postawę w pracy z młodzieżą i udzielając pomocy SKOJ-owi poprzez swoich najlepszych członków, KPZK z własnej inicjatywy zachęcała podczas NOR młodzieżowe masy, które poprzez różne formy działalności w siłach zbrojnych i na ziemi wyrosły na najbardziej zdeterminowani wojownicy NOP. Wielu młodych bojowników przyłączyło się do walki zbrojnej jako antyfaszyści bez żadnych przynależności ideologicznych czy politycznych lub byli wcześniej pod wpływem różnych młodzieżowych organizacji obywatelskich i opuścili NOR z komunistycznymi przekonaniami jako członkowie CPY lub SKOJ. Ucząc młodzież w duchu komunistycznym, SKOJ, oprócz znacznych poświęceń, jakie poniósł w wojnie wyzwoleńczej, na stałe zwiększył swoją liczbę członków. Na początku powstań zbrojnych w 1941 r. SKOJ liczył ok. 35 tys. członków i opuścił NOR jako organizacja masowa licząca ok. 150 tys. członków,z czego około 70 000 w NOV i POJ. Jeśli pamiętamy, że brał udział w walce zbrojnej 1941-1945. rok zginęło ponad 100 tys. członków SKOJ i tyle samo zostało przyjętych do CPY, z tego wynika, że ​​podczas NOR i rewolucji socjalistycznej przez SKOJ przeszło blisko 400 tys. młodych ludzi. Oprócz masowego udziału w NOR, około 1 500 000 młodych mężczyzn i kobiet z różnych środowisk było członkami Zjednoczonego Sojuszu Antyfaszystowskiej Młodzieży Jugosławii (USAOJ) pod koniec NOR i rewolucji socjalistycznej, z czego SKOJ była i kierowała władzą. To pokazuje, że CPY, z pomocą SKOJ, zdobył sympatie i pozycje poza granicami tradycyjnych struktur klasowych.potem okazuje się, że podczas NOR i rewolucji socjalistycznej przez SKOJ przeszło blisko 400 tys. młodych ludzi. Oprócz masowego udziału w NOR, około 1 500 000 młodych mężczyzn i kobiet z różnych środowisk było członkami Zjednoczonego Sojuszu Antyfaszystowskiej Młodzieży Jugosławii (USAOJ) pod koniec NOR i rewolucji socjalistycznej, z czego SKOJ była i kierowała władzą. To pokazuje, że CPY, z pomocą SKOJ, zdobył sympatie i pozycje poza granicami tradycyjnych struktur klasowych.potem okazuje się, że podczas NOR i rewolucji socjalistycznej przez SKOJ przeszło blisko 400 tys. młodych ludzi. Oprócz masowego udziału w NOR, około 1 500 000 młodych mężczyzn i kobiet z różnych środowisk było członkami Zjednoczonego Sojuszu Antyfaszystowskiej Młodzieży Jugosławii (USAOJ) pod koniec NOR i rewolucji socjalistycznej, z czego SKOJ była i kierowała władzą. To pokazuje, że CPY, z pomocą SKOJ, zdobył sympatie i pozycje poza granicami tradycyjnych struktur klasowych.w której SKOJ jako jego integralna część była siłą wiodącą i kierującą. To pokazuje, że CPY, z pomocą SKOJ, zdobył sympatie i pozycje poza granicami tradycyjnych struktur klasowych.w której SKOJ jako jego integralna część była siłą wiodącą i kierującą. To pokazuje, że CPY, z pomocą SKOJ, zdobył sympatie i pozycje poza granicami tradycyjnych struktur klasowych.

Dekoracje

W październiku 1948 r. Prezydium Zgromadzenia Narodowego Federalnej Ludowej Republiki Jugosławii przyznało SKOJ Order Bohatera Ludowego za udowodnione bohaterskie czyny i masowy heroizm członków SKOJ podczas wojny.

Wypowiedzenie SKOJ

W 1948 roku SKOJ i Ludowa Młodzież Jugosławii - NOJ połączyły się w jedną organizację, która nadal używała nazwy Ludowej Młodzieży Jugosławii i SKOJ praktycznie przestał istnieć utopiony w NOJ. NOJ zmieniło później nazwę na Związek Socjalistycznej Młodzieży Jugosławii, który rozpadł się wraz z Jugosławią na początku lat 90. XX wieku.

Późniejsze organizacje

W maju 1946 roku USAOJ zmienił nazwę na Ludową Młodzież Jugosławii (NOJ), a w 1948 roku SKOJ i NOJ połączyły się w jedną organizację, która nadal używała nazwy Ludowej Młodzieży Jugosławii i nazwy SKOJ została przerwana. NOJ później zmienił nazwę na Związek Socjalistycznej Młodzieży Jugosławii. Sojusz rozpadł się wraz z Jugosławią na początku lat 90. XX wieku. Komitet Słoweński został przekształcony w Partię Liberalno-Demokratyczną Słowenii, jedną z największych partii słoweńskich. Nowy ruch komunistyczny Jugosławii zainicjował utworzenie Ligi Komunistycznej Młodzieży Jugosławii w 1992 roku. Kongres założycielski odbył się 25 stycznia 1992 roku w Belgradzie. Jest członkiem Światowej Federacji Młodzieży Demokratycznej. Działa na terenie Republiki Serbii i Republiki Czarnogóry.

Kongresy i Konferencje SKOJ

Konferencja założycielska

SKOJ - rewolucyjna organizacja polityczna komunistycznej młodzieży Jugosławii została założona 10 października 1919 na konferencji w Zagrzebiu w obecności około 50 delegatów komunistycznych organizacji młodzieżowych z całego kraju. Konferencja wybrała tymczasowy Zarząd Centralny z siedzibą w Zagrzebiu. Pierwsza Międzynarodowa Konferencja Komunistycznych Organizacji Młodzieżowych Europy Południowo-Wschodniej odbyła się nielegalnie w Wiedniu z inicjatywy SKOJ w dniach 16-17 maja 1920 r.

I Kongres

Pierwszy Kongres SKOJ odbył się w Belgradzie w dniach 10-14 czerwca 1920 r. W kongresie uczestniczyli przedstawiciele organizacji z Serbii, Chorwacji, Słowenii, Bośni i Hercegowiny, Wojwodiny i Slawonii w imieniu 3000 członków. Po Kongresie - w lipcu SKOJ rozrósł się do ok. 8000 członków.

Pierwsza Konferencja Ziemi

Pierwsza Konferencja SKOJ odbyła się w Rožniku koło Lublany w dniach 20-22 sierpnia 1922 r. W konferencji wzięło udział 17 delegatów oraz przedstawiciel Zarządu CPY. Konferencja podkreśliła walkę SKOJ o poprawę sytuacji ekonomicznej młodzieży pracującej i jej praw politycznych.

II Kongres

W dniach 24-26 czerwca 1923 w Guštanju odbył się II Kongres SKOJ. W związku z walką frakcyjną w CPY Kongres zwrócił szczególną uwagę na sytuację w CPY. Kongres w Guštanju przyjął także kilka rezolucji: o pracy na wsi, o pracy wychowawczej SKOJ, o gospodarczej walce młodzieży pracującej. Na tym Kongresie uchwalono nowy Statut i postanowiono, że SKOJ nie powinien mieszać się do walk frakcyjnych w KPCh. Członkowie SKOJ zostali wówczas zaproszeni do poświęcenia się pracy w organizacjach prawnych, a także pracy nad tworzeniem organizacji prawnych Federacji Młodzieży Robotniczej Jugosławii (SROJ).

III Kongres

30 czerwca 1926 r. w Ravnem (koło Guštanja) odbył się III Zjazd SKOJ. Zjazd wyznaczył sobie zadania: zreorganizować SKOJ na zasadzie przedsiębiorczości (z komórkami w filiach), tworzyć organizacje na wsi i wśród intelektualnej młodzieży, aktywizować politycznie w walce z rządami burżuazyjnymi i reakcyjną polityką rządzącego reżimu, walczyć na rzecz praw ekonomicznych pracująca młodzież i prace nad obsadami ideologicznymi itp.

Czwarta Konferencja Krajowa

5 września 1934 w Lublanie odbyła się IV Konferencja SKOJ. Konferencja wybrała nowy Komitet Centralny SKOJ pod przewodnictwem Borisa Kidrica oraz delegację na VI Kongres Międzynarodówki Młodzieży Komunistycznej.

Szósta Konferencja Krajowa

Истакнуте личности СКОЈ-а

Види још

Референце

Спољашње везе

Original article in Serbian language