Piłka nożna

Article

August 18, 2022

Piłka nożna (od stopy - stopa i piłka - "piłka") lub piłka nożna to sport zbiorowy rozgrywany między dwoma zespołami, składającymi się z jedenastu graczy. Piłka nożna to obecnie najpopularniejszy sport na świecie. Gra się w ponad 200 krajach. Mogą w nią grać osoby w każdym wieku i obu płci. Piłka nożna jest często określana jako „najważniejsza linia boczna na świecie”. Gra się piłką nożną na prostokątnym boisku z trawą lub sztuczną nawierzchnią. Bramki są ustawione naprzeciwko siebie na końcu wąskiej strony boiska. Celem gry jest wrzucenie piłki do bramki przeciwnika dowolną częścią ciała z wyjątkiem ręki. Tylko bramkarz może grać ręką w ograniczonej przestrzeni, tzw. polu karnym. Zwycięzcą meczu jest drużyna, która na koniec meczu zdobędzie więcej goli (goli).Nowoczesna gra piłkarska rozwinęła się w Anglii po utworzeniu pierwszego związku piłkarskiego w 1863 roku. Pierwsze zasady pochodzą z tego samego roku iz drobnymi zmianami zostały utrzymane do dziś. Najwyższym ciałem piłkarskim jest FIFA (franc.: FIFA). FIFA organizuje Mistrzostwa Świata, najbardziej prestiżowe zawody sportowe w ogóle.

Charakter gry w piłkę nożną

W piłkę nożną gra się zgodnie z przepisami zwanymi zasadami gry w piłkę nożną. Wszyscy uczestnicy, 22 zawodników, robią wszystko zgodnie z regułami gry, aby utrzymać piłkę w posiadaniu swojej drużyny i zamienić ją na bramkę przeciwnika. Drużyna, która strzeli najwięcej goli na koniec meczu, jest zwycięzcą, a jeśli obie drużyny strzelą taką samą liczbę bramek lub żadna z drużyn nie zdobędzie, mecz kończy się remisem. Podstawową zasadą jest to, że żaden zawodnik poza bramkarzem nie może celowo dotykać piłki dłonią lub jakąkolwiek częścią ręki, z wyjątkiem barku. Zawodnicy muszą jednak zgłosić aut rękami, lepiej mówiąc obiema rękami, ponieważ wykonanie auta jedną ręką oznacza automatyczne przydzielenie piłki drużynie przeciwnej. Chociaż gracze najczęściej używają stopy, wolno grać dowolną częścią ciała z wyjątkiem ręki. Gracze próbują zbliżyć się do bramki przeciwnika na różne sposoby:z indywidualną kontrolą, taką jak drybling, podanie piłki do kolegi z drużyny lub uderzenie w bramkę, którą musi bronić bramkarz przeciwnika. Drużyna przeciwna próbuje zdobyć piłkę, odcinając podanie lub ślizgając się w kierunku przeciwnika, który ma piłkę. Poślizgi są ograniczone; w przypadku kontaktu pomiędzy zawodnikiem, który się poślizgnął, a tym, który ma piłkę, zostaje ogłoszony faul i piłka zostaje przekazana drużynie, której zawodnik prowadził piłkę. Piłka nożna to dynamiczna gra sportowa. Piłka jest w grze przez cały czas, z wyjątkiem sytuacji, gdy sędzia przerywa grę z powodu jej zejścia z boiska lub popełnienia faulu na boisku. Po zatrzymaniu gra toczy się dalej zgodnie z zasadami. W ligach zawodowych najczęstszym wynikiem w meczu są maksymalnie 3 gole. Na przykład w Premier League w sezonie 2005/2006 średnia liczba goli na mecz wynosiła 2,48. Bramki padają z meczu iz rzutów karnych.Kary są karami, jeśli przewinienie zostało popełnione w wyznaczonym polu karnym, 16 m od bramki. Przestępstwa poza tym obszarem karane są rzutami wolnymi. Mecz piłki nożnej nie może zostać rozegrany bez bramkarza i kapitana. W regułach futbolu tylko bramkarz odgrywa pewną rolę. Wszyscy pozostali gracze mogą grać w dowolnym miejscu na boisku. We współczesnej piłce nożnej oprócz bramkarza istnieją trzy inne podstawowe pozycje: skrzydłowy i rozgrywający: którego główną rolą jest zdobywanie bramek pomocnicy: których rolą jest podanie piłki przeciwnikowi i podanie piłki napastnikom stoppers i obrońcy: ich rolą jest zapobieganie zdobyciu gola przez drużynę przeciwną. Pozycje te są dalej rozwijane. To rozwinięcie najczęściej znajduje odzwierciedlenie w umieszczeniu graczy po określonej stronie, na przykład: są środkowe (środkowe) obrońcy oraz lewy i prawy pomocnik.Chociaż gracze grają na z góry określonej pozycji, mogą łatwo przenieść się na inną pozycję. Ustalenie pozycji, w której zawodnicy będą grać, nazywamy formacją piłkarską. Formacja definiuje również taktykę i jest ustalana przez trenera.

Historia i rozwój

Gry w strzelanie w piłkę były rozgrywane w wielu krajach na przestrzeni dziejów. Słyszy się o najstarszej grze, o której istnieją dokumenty, o której wspomina się podczas ćwiczeń wojskowych za czasów dynastii Qin w Chinach (255-206 p.n.e.). Innymi starożytnymi grami byli chemicy w Japonii i harpastum w starożytnym Rzymie. Zasady gry w piłkę nożną zostały uchwalone w połowie XIX wieku, aby ostatecznie zjednoczyć wszystkie rodzaje piłki nożnej rozgrywane w różnych szkołach w Wielkiej Brytanii. Pierwsze zasady zostały wymyślone w Cambridge w 1848 roku, ale nie zostały przyjęte. W latach pięćdziesiątych wiele klubów w krajach, w których językiem ojczystym był angielski, grało w piłkę nożną, która różniła się w zależności od miejsca. Niektóre kluby uchwaliły własne zasady, z których najbardziej znanym jest „Sheffield Football Rules” z 1867 roku. Również 1862,John Charles Tring przedstawił swój rodzaj reguł, które miały wpływ na stworzenie pierwszych „stałych” reguł.Wszystkie te reguły miały pozytywny wpływ; utworzenie pierwszej federacji piłkarskiej, 26 października 1863 r. Pierwsze spotkanie federacji odbyło się w Freemason's Tavern przy Great Queen Street w Londynie i obowiązuje do dziś. Na ostatnim spotkaniu klub Blackheath wycofał się z sojuszu z powodu złamania dwóch zasad; pierwsza, w której napisano, że można grać ręką w dowolnym miejscu na boisku, oraz druga, w której można kopać. Dziś zasady uchwala IFAB (Zarząd Międzynarodowego Związku Piłki Nożnej). Organ ten powstał w 1886 roku po spotkaniu w Manchesterze. Oprócz angielskiego, szkockiego,Walijski i Irlandzki Związek Piłki Nożnej. Najstarsze rozgrywki piłkarskie to angielski FA Cup, po raz pierwszy rozegrany w 1872 roku. Anglia jest także siedzibą najstarszej ligi, założonej w 1888 roku przez Aston Villę. Pierwotny system rywalizacji zgromadził 12 drużyn ze środkowej i północnej Anglii. FIFA została założona w 1904 roku w Paryżu, obiecując szanować i próbować ulepszać reguły futbolu. Rosnąca popularność piłki nożnej na szczeblu międzynarodowym doprowadziła IFAB do przyjęcia FIFA pod swoje skrzydła w 1913 roku. Dziś IFAB składa się z czterech członków FIFA, a także po jednym przedstawicielu z każdej z czterech federacji brytyjskich. Dziś piłka nożna zawdzięcza swój status najpopularniejszego sportu na świecie prostym zasadom i minimalnemu wyposażeniu. Dziś piłka nożna jest rozgrywana na profesjonalnym poziomie w ponad dwustu krajach na całym świecie i warto zauważyć, że według FIFAwięcej amatorów niż profesjonalistów. Ponadto w 2001 roku FIFA ogłosiła, że ​​ponad 250 milionów ludzi regularnie gra w piłkę nożną w klubach zawodowych lub amatorskich. W dużej części świata piłka nożna, ze względu na to, że jest sportem zespołowym, łączy ludzi i poprawia relacje między miejscami, miastami, a nawet krajami. Amerykańska stacja telewizyjna „ESPN” twierdzi, że umieszczenie Wybrzeża Kości Słoniowej na Mistrzostwach Świata 2006 zakończyło wojnę domową w tym afrykańskim kraju. Wręcz przeciwnie, sprawa „wojny piłkarskiej” między Hondurasem a Salwadorem jest dobrze znana, podobnie jak nieprzyjemne wydarzenie w Maksimir w 1990 roku, w meczu między Dynamem a Crveną Zvezdą.a nawet państwo. Amerykańska stacja telewizyjna „ESPN” twierdzi, że umieszczenie Wybrzeża Kości Słoniowej na Mistrzostwach Świata 2006 zakończyło wojnę domową w tym afrykańskim kraju. Wręcz przeciwnie, sprawa „wojny piłkarskiej” między Hondurasem a Salwadorem jest dobrze znana, podobnie jak nieprzyjemne wydarzenie w Maksimir w 1990 roku, w meczu między Dynamem a Crveną Zvezdą.a nawet państwo. Amerykańska stacja telewizyjna „ESPN” twierdzi, że umieszczenie Wybrzeża Kości Słoniowej na Mistrzostwach Świata 2006 zakończyło wojnę domową w tym afrykańskim kraju. Wręcz przeciwnie, sprawa „wojny piłkarskiej” między Hondurasem a Salwadorem jest dobrze znana, podobnie jak nieprzyjemne wydarzenie w Maksimir w 1990 roku, w meczu między Dynamem a Crveną Zvezdą.

Zasady gry

Historyczny rozwój reguł gry w piłkę nożną

Kiedy około 1650 roku w Anglii zniesiono zakaz gry w piłkę, wprowadzony dekretem królewskim z 1314 roku, gra szybko rozprzestrzeniła się w szkołach. Nie było żadnych konkretnych zasad, poza tym, że nie wolno im było grać rękami. Zawodników w szkołach podzielono na dwa obozy: zwolenników gry biegowej rugby (rugby), gdzie można było grać w piłkę ręką oraz zwolenników gry dryblingu (piłka nożna), w której grano tylko nogą.W 1855 r. powstały pierwsze angielskie kluby piłkarskie zostały założone w Sheffield i Cambridge. Wraz ze wzrostem liczby klubów pojawiła się potrzeba zorganizowanej gry. Zwolennicy gry dryblingu przyjęli w 1863 roku zasady tej gry opracowane przez M. Tringa (1862) rektora szkoły w Uppingham iw tym samym roku w Londynie założyli pierwszy związek piłkarski Football Association, który ustalił 13 zasad gry. Dopiero od tamtego roku możemy mówić o futbolu w dzisiejszym sensie.Pierwsze przepisy przewidywały: Rozmiar boiska ustalono na 200 x 100 jardów (182,88 m x 91,44 m), a odległość między bramkami na 7,96 m (7,28 m). Na bramce nie było żadnej przeszkody. Drużyna składała się z 11 graczy. Zabroniono jakiejkolwiek zabawy ręką i głową, przeciwnik mógł atakować tylko ramionami i klatką piersiową. Po każdym golu drużyny zmieniały strony. Nieco później wymiary placu zabaw zmniejszono do 140 x 70 m. Od tego czasu do 1929 r. przepisy zostały ulepszone i rozszerzone o nowe przepisy. Zmiany w regulaminie dokonywano w tej kolejności: w 1864 r. wprowadzono pierwszą poprawkę, która przewidywała buty piłkarskie. W 1866 roku wprowadzono zasadę spalonego. Był na spalonym, gdy gracz otrzymał piłkę na połowie przeciwnika, a przed nim było co najmniej trzech graczy. Do tego roku każdy gracz był na spalonym,który był przed piłką w momencie podania, które jest zaczerpnięte z przepisów rugby. W 1867 roku wprowadzono linkę łączącą szczyty trójnogów, strzelającą piłką przed bramkę i uniemożliwiającą zdobycie bramki bezpośrednio z rzutu wolnego. W 1870 r. wprowadzono grę głową, aw 1871 r. do drużyny wprowadzono bramkarza, któremu pozwolono grać ręką. W 1873 roku wprowadzono narożnik. Rzut padł od linii dośrodkowania 15 metrów w lewo lub w prawo od bramki. W 1874 r. wprowadzono rzut wolny za naruszenie zasad gry. W 1875 r. wymiary gołej szerokości wynosiły 7,32 m, a wysokość 2,44 m, z obowiązkowym montażem drążka. W 1878 r. wprowadzono gwizdek dla sędziego, który dawał sygnały, gdy gra została zatrzymana. W 1880 r. zmniejszono wymiary kortu do 110 x 53,33 jardów (100,58 x 51,48 m).W 1881 r. ustalono czas trwania gry, prawa i obowiązki sędziego. W 1884 r. wprowadzono asesorów sądowych,ale poruszali się trochę dalej od placu zabaw. W 1889 r. ustalono wielkość i wagę kuli. W 1891 r. za sugestią Irlandczyków wprowadzono rzut karny - rzut karny, wyznaczony pole karne, pole bramkowe i bramkę. Od tego roku asesorzy sędziowie są sędziami liniowymi. W 1897 roku mecz trwał 90 minut, aw 1905 bramkarzowi zabroniono wybiegania z linii bramkowej podczas wykonywania rzutu karnego. W 1906 wprowadzono półminutową przerwę. W 1912 bramkarzowi zabroniono gry ręką poza polem karnym, w 1913 z rogu boiska odebrano rzut rożny. W 1924 roku wprowadzono zasadę, że wszyscy zawodnicy przy wykonywaniu rzutu karnego muszą znajdować się w odległości co najmniej 9,15 m od pola karnego.w momencie, gdy jego kolega z drużyny podaje mu piłkę, musi mieć przed sobą co najmniej dwóch zawodników. W 1929 roku za błąd w dorzuceniu piłki do gry zamiast rzutu wolnego przyznano nowy rzut na korzyść drugiej drużyny. W 1970 roku wprowadzono zasadę żółtej i czerwonej kartki, od tego czasu do dziś wprowadzono drobne zmiany w podstawowych zasadach.

O zasadach

Istnieje 17 zasad piłki nożnej. Wszystkie zasady są tworzone dla każdego poziomu futbolu, chociaż są oczywiste zmiany w juniorach, seniorach czy kobietach. W razie potrzeby zasady stają się elastyczne. W ten sposób niezliczone decyzje IFAB pomagają w lepszym uregulowaniu gry w piłkę nożną.Przepisy piłkarskie, zwane również prawami piłkarskimi, pomagają w rozgrywaniu meczów piłkarskich. Wszelkie nowe zasady i zmiany w istniejących muszą zostać potwierdzone przez IFAB.

Zawodnicy, sprzęt i sędziowie

Każda drużyna składa się z maksymalnie 11 zawodników (nie licząc zmian i rezerw), z których jeden musi być bramkarzem. Zasady rozgrywek określają minimalną liczbę zawodników potrzebną do stworzenia drużyny, która zwykle wynosi siedem. Bramkarz może używać ręki lub dłoni i poruszać się z piłką w dłoniach, ale tylko w obrębie pola karnego przed swoją bramką, a nie przeciwnika. Chociaż pozostali zawodnicy są rozmieszczani przez trenera, nie ma ograniczeń co do ich pozycji i ruchów. Podstawowy sprzęt potrzebny do występu to koszulka, spodenki, skarpety (skarpety), buty piłkarskie oraz odpowiednie nagolenniki. Nie mogą nosić niczego, co jest niebezpieczne dla przeciwnika lub samego gracza; bez biżuterii, nawet obrączki. Jesteśmy tylko sędzią, to znaczy powinien nosić zegarek. Bramkarze muszą mieć inny sprzęt niż koledzy z drużyny, przeciwnicy i sędziowie.Podczas meczu można wymienić wielu graczy. Maksymalna liczba zmian podczas międzynarodowego meczu towarzyskiego lub meczu ligowego to trzy, chociaż liczba zmian może się różnić w niektórych innych ligach lub meczach towarzyskich. Najczęstszymi przyczynami wymiany kontuzji są zmęczenie, słaba gra i zmiana taktyki. Zgodnie z przepisami FIFA, zmieniony zawodnik nie może już wejść do gry podczas tego meczu. Mecz jest sędziowany przez Sędziego Głównego, który ma pełne uprawnienia do egzekwowania wszystkich przepisów piłkarskich podczas meczu, na który został wybrany na sędziego (Reguła 5). Decyzja sędziego głównego jest ostateczna. Sędziemu głównemu towarzyszą sędziowie asystenci i wszędzie powinien być sędzia czwarty, chociaż FIFA tego nie wymaga. Główną rolą czwartego sędziego jest pomoc pozostałym trzem sędziom i w razie potrzeby zastąpienie jednego z nich, np. z powodu kontuzji. Ponieważ w tej sprawie nie ma czwartego sędziego,na mundialu 2006 widać, że jest piąty sędzia, który zastępuje czwartego.

Plac zabaw

Ze względu na angielskie pochodzenie futbolu i wyższość brytyjskich federacji w początkach istnienia IFAB, standardowe wymiary boiska do piłki nożnej wyraża się w jardach. Na przykład rzut karny nie jest rzutem z jedenastu metrów, ale z dwunastu. Chociaż dziś coraz częściej jest on przeliczany na metry, anglojęzyczne narody piłkarskie nadal używają stoczni jako jednostki miary. Plac zabaw ma kształt prostokąta. W przypadku meczów międzynarodowych długość nie może przekraczać 90 do 100 metrów, a szerokość powinna wynosić od 65 do 75 metrów (kiedyś 90 do 110 metrów długości i 45 do 90 metrów szerokości, a dziś dokładnie 105 metrów z 68 metrami - według UEFA przepisy prawne). Plac zabaw jest ograniczony liniami poprzecznymi i podłużnymi o szerokości 12 cm i jest podzielony linią środkową (linią środkową) na dwie równe części. Środek placu zabaw jest oznaczony okręgiem (promień 9,15 m).Te dłuższe linie (linie podłużne) nazywane są liniami bramkowymi (gdy piłka przekracza tę linię, następuje aut), a krótsze (linie poprzeczne) liniami bramkowymi (na nich umieszczane są bramki). Na obu końcach boiska w środku linii dośrodkowania znajduje się jedna bramka (7,32 m długości i 2,44 m wysokości). Bramka składa się z dwóch trójnogów połączonych drążkiem, na którym zamocowana jest siatka. Stojaki i bar mają przekrój okrągły (dawniej kwadratowy), tj. średnicę 12 cm. Przestrzeń bramkarza to prostokąt. W odległości 5,5 m na lewo i prawo od wewnętrznej strony statywu narysowane są dwie pionowe linie o długości 5,5 m, których końce łączy się linią równoległą do poprzecznej strony placu zabaw. Pole karne to prostokąt narysowany wokół pola bramkarza. Jego dwa krótsze boki, które wychodzą na boisko mają 16,5 m długości i taką samą odległość od wewnętrznej strony statywu.Linia łącząca ich końce jest równoległa do poprzecznej strony placu zabaw. W tym miejscu zaznaczony jest punkt, z którego wykonuje się rzut karny (11 m od bramki).Na zewnątrz prostokąta, przed środkiem pola karnego znajduje się odcinek o promieniu 9,15 m

Czas trwania meczu i ustalenie zwycięzcy

Standardowa gra dla dorosłych składa się z dwóch 45-minutowych części, znanych jako połowa. Tak więc mecz trwa 90 minut. Pomiędzy dwiema połowami jest zwykle 15 minut przerwy. Sędzia główny jest jedynym oficjalnym chronometrażystą meczu. To on decyduje, ile nadrobi stracony czas. Czas marnuje się na dokonywanie zmian, udzielanie pomocy medycznej kontuzjowanemu zawodnikowi, świętowanie strzelonego gola. Sędzia główny pokaże sędziemu czwartemu wysokość rekompensaty, a ten podniesie małą tablicę wyników, która pokazuje zawodnikom i publiczności, ile minut jest wyrównane. Mecze w lidze mogą zakończyć się remisem, ale zwycięzca musi zostać wygrany w pucharze. W tej fazie rozgrywek remis po 90 minutach rozstrzyga się dogrywką, a jeśli nadal jest remis, to przeprowadza się rzuty karne.Gole strzelone w dogrywce są liczone w oficjalnych statystykach tak, jakby zostały strzelone w normalnych 90 minutach. Z karami jest inaczej. Bramki strzelone w dogrywce są liczone jako gole z meczu (w 90. minucie), ale te strzelone po 90. minucie i dogrywce nie są liczone w oficjalnych statystykach. W rozgrywkach rozgrywanych w dwóch rundach (drużyny grają ze sobą dwa razy; raz u siebie, raz na wyjeździe) można zastosować zasadę bramki na wyjeździe, jeśli dwie drużyny mają taką samą liczbę punktów na koniec zawodów. Jeżeli liczba goli na wyjeździe jest również taka sama, można obliczyć stosunek przyznanych i wykorzystanych kar. Innym wariantem jest rozegranie nowego, decydującego meczu. Pod koniec lat 90. IFAB zaczął eksperymentować z sposobami zakończenia gry bez przyjmowania kar.To była złota bramka i srebrna bramka. Złota bramka oznacza natychmiastowe zakończenie meczu i zwycięstwo drużyny, która strzeliła gola. Srebrna bramka przynosi zwycięstwo drużynie, która ma przewagę po dogrywce. Zasada złotej bramki została wprowadzona na Mistrzostwach Europy w Anglii, a srebrna na Mistrzostwach Europy 2004 w Portugalii. Eksperymenty ze złotymi i srebrnymi golami zostały wstrzymane, więc IFAB powróciło do tradycji i gry w dogrywce do końca.więc IFAB powrócił do tradycji i gry w dogrywce do końca.więc IFAB powrócił do tradycji i gry w dogrywce do końca.

Piłka w grze i poza grą

Zgodnie z zasadami istnieją dwie podstawowe części gry: piłka w grze i piłka poza grą. Przez cały czas od pierwszego kopnięcia do końca połowy, z wyjątkiem sytuacji, gdy piłka wychodzi poza boisko lub sędzia przerywa grę, piłka jest w grze. Gdy piłka nie jest w grze, jest zwracana na jeden z ośmiu sposobów: Wykop: na początku meczu, w przerwie lub dogrywce lub po golu drużyny przeciwnej. Aut: gdy piłka w całości przekroczy linię obronną, piłka jest przyznawana drużynie przeciwnej do tej, która jako ostatnia dotknęła piłki. Goal-out: gdy piłka w całości przekroczy linię bramkową bez zdobycia bramki, pod warunkiem, że drużyna atakująca ostatni raz zagrała (dotknęła) piłkę, przyznany został cel autu drużynie broniącej się do końca akcji . Rzut rożny: gdy piłka w całości przekroczy linię bramkową bez zdobycia bramki, pod warunkiem, że piłka była ostatnio zagrana przez drużynę broniącą,piłka zostaje przydzielona drużynie atakującej. Pośrednia: piłka przyznawana jest drużynie przeciwnej do tej, która popełniła przewinienie, które nie przeszkadzało przeciwnikowi (spalonego, zbyt długie trzymanie piłki w rękach bramkarza). Rzut wolny: przyznawany na korzyść drużyny zawodnika, wobec którego popełniono wykroczenie. Kara: przyznawana na korzyść drużyny, której zawodnik został sfaulowany w polu karnym przeciwnika. Rzut sędziego: Następuje, gdy sędzia zatrzymuje grę. Powodem zatrzymania może być poważna kontuzja zawodnika, wejście obcej osoby na boisko, przebita piłka i tym podobne. Ta kontynuacja meczu jest rzadziej spotykana w meczach dorosłych.jest przyznawany na korzyść drużyny zawodnika, wobec którego popełniono wykroczenie. Kara: przyznawana na korzyść drużyny, której zawodnik został sfaulowany w polu karnym przeciwnika. Rzut sędziego: Następuje, gdy sędzia zatrzymuje grę. Powodem zatrzymania może być poważna kontuzja zawodnika, wejście obcej osoby na boisko, przebita piłka i tym podobne. Ta kontynuacja meczu jest rzadziej spotykana w meczach dorosłych.jest przyznawany na korzyść drużyny zawodnika, wobec którego popełniono wykroczenie. Kara: przyznawana na korzyść drużyny, której zawodnik został sfaulowany w polu karnym przeciwnika. Rzut sędziego: Następuje, gdy sędzia zatrzymuje grę. Powodem zatrzymania może być poważna kontuzja zawodnika, wejście obcej osoby na boisko, przebita piłka i tym podobne. Ta kontynuacja meczu jest rzadziej spotykana w meczach dorosłych.

Przestępstwa i kary

Faul w piłce nożnej ma miejsce, gdy zawodnik grozi rywalowi na jeden z wielu sposobów: grając ręką, popychając przeciwnika, powalając przeciwnika (faul)… Za tego typu faule przyznawany jest rzut wolny lub kara , w zależności od miejsca popełnienia faulu. Inne wykroczenia są karane pośrednio. Sędzia może ukarać zawodnika, zmiennika (nawet jeśli zmiana nie jest w grze) oraz personel (fizjoterapeuta, trener…) żółtą lub czerwoną kartką. Może zostać ukarany w dowolnym momencie, nawet krótko po meczu Najczęstszym powodem karania jest „niesportowe zachowanie”, które podlega karze za każdym razem, gdy naruszony zostanie duch gry.jeżeli korzyść nie zostanie zrealizowana, tj. jeśli drużyna, w stosunku do której popełniono przewinienie, nie poczyniła żadnych znaczących postępów w akcji, może powrócić do gry i przyznać przewinienie popełnione w miejscu popełnienia przewinienia. Jeżeli jest to wykroczenie wymagające kary, a drużyna, nad którą popełniono wykroczenie, może zyskać przewagę, sędzia zastrzega sobie prawo do ukarania zawodnika po tym, jak piłka opuści boisko.

Spalony

Zawodnik jest na spalonym, jeśli znajduje się bliżej przeciwnej linii bramkowej niż piłka i wszyscy przeciwnicy, chyba że znajduje się na swojej części boiska. Jeśli gracz jest w jednej linii z przeciwnikiem, nie ma spalonych. Momentem, w którym sędzia asystent musi ustalić, czy doszło do spalonego, jest moment podania piłki w kierunku zawodnika. Jeśli w tym momencie nie było spalonego, zawodnik może poruszać się w kierunku linii bramkowej. Jeżeli piłka zostaje wysłana do gracza, który jest na spalonym, a ten wyraźnie pokazuje, że nie ma zamiaru grać piłką lub przeszkadza obrońcy w odzyskaniu piłki, to spalony nie jest przyznawany i inny gracz może zagrać piłkę. piłkę lub podanie, pod warunkiem, że jest spalony. Prawidłowa (pierwotna) zasada jest taka, że ​​atakujący w momencie posyłania piłki musi mieć co najmniej dwóch przeciwnych zawodników bliżej bramki przeciwnika, gdzie zwykle jest jeden bramkarz, a drugi obrońca.Rzadko zdarza się, aby bramkarz uciekał i interweniował, a przeciwnik natychmiast cofa piłkę do bramki, w której znajdują się napastnik i obrońca. Jest wtedy spalony, ale zdarza się, że zawodnicy o tym nie wiedzą, więc jest protest z sędziami i rozdanie kartek.

Organy wykonawcze

Najwyższym i najbardziej wpływowym ciałem piłkarskim jest FIFA. Oprócz piłki nożnej, która jest najbardziej znana, FIFA odpowiada również za rozwój futsalu i piłki plażowej. Siedziba główna FIFA znajduje się w Zurychu w Szwajcarii. Istnieje sześć regionalnych konfederacji, które są w sojuszu z FIFA: Azja: AFC (Azjatycka Konfederacja Piłki Nożnej) Afryka: CAF (African Football Confederation) Ameryka Środkowa / Północna i Karaiby: CONCACAF (Konfederacja Karaibów, Ameryki Północnej i Ameryki Środkowej) (Unia Europejskich Związków Piłki Nożnej) Oceania: OFK (Konfederacja Piłki Nożnej Oceanii) Ameryka Południowa: CONMEBOL (Konfederacja Futbolu Południowoamerykańskiego) Niektóre federacje piłkarskie zmieniają niektóre przepisy dotyczące piłki nożnej. Jednakże, kiedy odbywają się oficjalne zawody, muszą zostać zaakceptowane wszystkie przepisy FIFA i stowarzyszonych konfederacji. Sama FIFA nie tworzy reguł,IFAB jest już za to odpowiedzialny, jak już wyjaśniono.

Największe międzynarodowe zawody

Największe międzynarodowe zawody organizowane są przez FIFA, czyli Mistrzostwa Świata. Konkurs ten odbywa się co cztery lata. W eliminacjach pod okiem odpowiednich konfederacji o miejsce w turnieju finałowym bierze udział ponad 190 narodowych drużyn piłkarskich. W turnieju finałowym są 32 drużyny (liczba drużyn wzrosła z 24 do 32 w 1998), które rywalizują przez około miesiąc. Ostatnie Mistrzostwa Świata odbyły się w 2018 roku w Rosji, a kolejne w 2022 roku w Katarze. Piłka nożna była również reprezentowana na Igrzyskach Olimpijskich 1900, z wyjątkiem Igrzysk w Los Angeles w 1932. Przed Mistrzostwami Świata Igrzyska miały status największych międzynarodowych zawodów piłkarskich. Po pierwsze olimpijski turniej piłki nożnej był przeznaczony wyłącznie dla amatorów,ale od czasu igrzysk olimpijskich w Los Angeles dopuszczono również występy zawodowców, z pewnymi ograniczeniami, które uniemożliwiają wysłanie najsilniejszych drużyn piłkarskich na igrzyska olimpijskie. Obecnie piłka nożna na igrzyskach rozgrywana jest na poziomie U-23, z zastrzeżeniem, że reprezentacje narodowe mogą mieć trzech zawodników powyżej 23 roku życia. W przypadku kobiecego i kobiecego futbolu na igrzyskach sytuacja wygląda zupełnie inaczej. Od Igrzysk Olimpijskich w 1996 r. piłka nożna kobiet jest reprezentowana w Atlancie, a wszyscy zawodowi zawodnicy nie mają ograniczeń wiekowych. Dlatego tytuł zwycięzców olimpijskich w piłce nożnej ma taką samą wartość jak Mistrzostwa Świata Kobiet. Po mundialu najważniejszymi międzynarodowymi rozgrywkami w piłce nożnej są mistrzostwa kontynentalne, organizowane przez konfederacje kontynentalne i gromadzące najlepsze drużyny piłkarskie z każdego kontynentu, które w systemie kwalifikacyjnym wchodzą do turnieju głównego.Te turnieje według kontynentów i właściwych konfederacji to: Europa: Mistrzostwa Europy w piłce nożnej (UEFA) Ameryka Południowa: Puchar Ameryki (KONMEBOL) Afryka: Puchar Narodów Afryki (KAF) Azja: AFC Puchar Azji (AFK) Ameryka Środkowa / Północna: KONKAKAF Gold Puchar (CONCACAF) Oceania: OFK Cup of Nations (OFK) Ponadto istnieją zawody klubowe na kontynentach, które są również bardzo popularne i nie odstają pod względem jakości od krajowych zawodów kontynentalnych. Najbardziej znanymi rozgrywkami klubowymi są Liga Mistrzów w Europie, a także Puchar Libertadores w Ameryce Południowej. Zdobywcy tych pucharów, a także pucharów innych kontynentów, grają w konkursie o nazwie Klubowe Mistrzostwa Świata.CONCACAF Gold Cup (CONCACAF) Oceania: OFK Cup of Nations (OFK) Ponadto na kontynentach odbywają się zawody klubowe, które również cieszą się dużą popularnością, a jakość nie ustępuje krajowym rozgrywkom kontynentalnym. Najbardziej znanymi rozgrywkami klubowymi są Liga Mistrzów w Europie, a także Puchar Libertadores w Ameryce Południowej. Zdobywcy tych pucharów, a także pucharów innych kontynentów, grają w konkursie o nazwie Klubowe Mistrzostwa Świata.CONCACAF Gold Cup (CONCACAF) Oceania: OFK Cup of Nations (OFK) Ponadto na kontynentach odbywają się zawody klubowe, które również cieszą się dużą popularnością, a jakość nie ustępuje krajowym rozgrywkom kontynentalnym. Najbardziej znanymi rozgrywkami klubowymi są Liga Mistrzów w Europie, a także Puchar Libertadores w Ameryce Południowej. Zdobywcy tych pucharów, a także pucharów innych kontynentów, grają w konkursie o nazwie Klubowe Mistrzostwa Świata.

Konkursy na poziomie państwowym

Związek piłkarski każdego państwa jest organem właściwym do tworzenia rozgrywek ligowych, które zazwyczaj są podzielone na kilka lig (dywizji). W ligach tego typu drużyna zdobywa punkty w zależności od wyników. Punkty są różne: 3 za wygraną, 1 za remis, 0 za przegraną, 2 za wygraną, 1 za remis, 0 za przegraną, 2 za wygraną, 1, jeśli wygrasz w rzutach karnych po remisie, 0 jeśli przegrywasz w rzutach karnych po remisie, 0 za porażkę, 3 za zwycięstwo, 2 za remis, 1 za porażkę. Drużyny są umieszczane w tabeli według osiągniętych wyników, zaczynając od najlepszej, a kończąc na najgorszej drużynie. Najczęściej drużyny spotykają się dwa razy w ciągu jednego sezonu, raz u siebie i raz na wyjeździe. Na koniec sezonu drużyna z największą liczbą zdobytych punktów zostaje ogłoszona mistrzem, a jedna z czterech najgorszych drużyn spada do niższej rangi rozgrywek,i są zastępowane przez tę samą liczbę najlepszych drużyn z niższych rang. Czasami kolejność ligowa nie jest ostateczna; po ligowej części rozgrywek rozgrywane są play-offy o mistrza, miejsce w wyższej lidze lub o określone miejsce, a także play-offy o przetrwanie w istniejących rozgrywkach. Pewna liczba najlepszych drużyn w najwyższej randze rozgrywek nabędzie w przyszłym sezonie prawo do gry w międzynarodowych rozgrywkach klubowych. Główne przykłady tej koncepcji konkurencji znajdują się w Ameryce Południowej, w systemie Apertura i Clausura. W tłumaczeniu to pierwsza (otwarcie) i druga (zamknięcie) część konkursu. Oprócz lig, większość federacji piłkarskich dodaje rozgrywki pucharowe w trakcie sezonu. Kubki są zwykle zorganizowane według systemu kubków. Oznacza to, że zwycięzca jednego meczu przechodzi do kolejnej rundy rozgrywek, a przegrany nie bierze już udziału w rozgrywkach, czyli zostaje wyeliminowany z rozgrywek.W wielu krajach tzw „Superpuchar”, w którym mistrz kraju (zdobywca mistrzostw) i zdobywca pucharu spotykają się w jednym meczu, co zwykle ma znaczenie jedynie odrodzeniowe (bez wpływu na miejsca w rozgrywkach międzynarodowych). Jeśli klub zdobędzie tzw. „podwójną koronę” (zwycięzca zarówno mistrzostw, jak i pucharów), „Superpuchar” nie jest organizowany. Bardzo często, zwłaszcza od początku lat 90-tych, w niektórych krajach tzw „League-cup”, zawody, w których kluby rywalizują w kilku rundach według systemu ligowego, zazwyczaj w grupach, po czym najlepsze drużyny biorą udział w finale eliminacyjnym (system pucharowy).Jeśli klub zdobędzie tzw. „podwójną koronę” (zwycięzca zarówno mistrzostw, jak i pucharów), „Superpuchar” nie jest organizowany. Bardzo często, zwłaszcza od początku lat 90-tych, w niektórych krajach tzw „League-cup”, zawody, w których kluby rywalizują w kilku rundach według systemu ligowego, zazwyczaj w grupach, po czym najlepsze drużyny biorą udział w finale eliminacyjnym (system pucharowy).Jeśli klub zdobędzie tzw. „podwójną koronę” (zwycięzca zarówno mistrzostw, jak i pucharów), „Superpuchar” nie jest organizowany. Bardzo często, zwłaszcza od początku lat 90-tych, w niektórych krajach tzw „League-cup”, zawody, w których kluby rywalizują w kilku rundach według systemu ligowego, zazwyczaj w grupach, po czym najlepsze drużyny biorą udział w finale eliminacyjnym (system pucharowy).

Zobacz więcej

Futsal Futbol amerykański Futbol australijski FIFA Mistrzostwa Świata UEFA Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej

Bibliografia

Literatura

Mueller, Fryderyk; Cantu, Robert; Van Camp Stevena (1996). "Sporty drużynowe". Katastrofalne urazy w gimnazjum i sporcie na studiach. Champaign: Kinetyka człowieka. str. 57. ISBN 978-0-87322-674-5. »Piłka nożna to najpopularniejszy sport na świecie i branża warta ponad 400 miliardów dolarów na całym świecie. 80% z tego generowane jest w Europie, choć jego popularność rośnie w Stanach Zjednoczonych. Szacuje się, że na początku lat 80. na świecie było 22 miliony piłkarzy i liczba ta stale rośnie. W Stanach Zjednoczonych piłka nożna jest obecnie głównym sportem zarówno na poziomie szkoły średniej, jak i college'u« Dunning, Eric (1999). „Rozwój piłki nożnej jako gry światowej”. Sprawy sportowe: socjologiczne studia nad sportem, przemocą i cywilizacją. Londyn: Routledge. str. 103. ISBN 978-0-415-06413-2. »W XX wiekupiłka nożna stała się najpopularniejszym sportem zespołowym na świecie” Guttman, Allen (1993). „Rozprzestrzenianie się sportu a problem imperializmu kulturowego”. Ур.: Dunning, Eric; Maguire, Józef A.; Pearton, Robert E. Proces sportowy: podejście porównawcze i rozwojowe. Champaign: Kinetyka człowieka. str. 129. ISBN 978-0-88011-624-4. »gra jest na tyle złożona, że ​​nie może być wymyślona samodzielnie przez wiele kultur przedpiśmiennych, a jednocześnie wystarczająco prosta, aby stać się najpopularniejszym sportem zespołowym na świecie« Енциклопедија Физичке културе ЈЛЗ Загреб 1975»gra jest na tyle złożona, że ​​nie może być wymyślona samodzielnie przez wiele kultur przedpiśmiennych, a jednocześnie wystarczająco prosta, aby stać się najpopularniejszym sportem zespołowym na świecie« Енциклопедија Физичке културе ЈЛЗ Загреб 1975»gra jest na tyle złożona, że ​​nie może być wymyślona samodzielnie przez wiele kultur przedpiśmiennych, a jednocześnie wystarczająco prosta, aby stać się najpopularniejszym sportem zespołowym na świecie« Енциклопедија Физичке културе ЈЛЗ Загреб 1975

Zewnętrzne linki

Oficjalna strona światowej organizacji piłkarskiej FIFA Oficjalna strona europejskiej organizacji piłkarskiej UEFA Azjatycka Konfederacja Piłki Nożnej (AFK) Konfederacja Piłki Nożnej Afrykańskiej (KAF) CONCACAF CONMEBOL Konfederacja Piłki Nożnej Oceanu (OFK) Związek Piłki Nożnej Serbii (FSS) Aktualne zasady piłki nożnej 2005) Eurofootball Zasady gry w piłkę nożną - Zasady gry w piłkę nożną i testy sędziowskie z wiedzy PFI

Original article in Serbian language