GUŁAG

Article

January 28, 2023

Gułag, Gułag, GUTAB, rzadziej gułag koncentracyjny). Dla przeciwników politycznych reżimu bolszewickiego stworzono specjalne miejsca uwięzienia („polityczni izolatorzy”), a na początku lat 20. XX w. urządzono Biuro Obozów Specjalnych Sołowieckiego, którymi zarządzała Czeka OGPU.

Historia powstania i działania

Utworzony uchwałą CKW i SNC ZSRR z dnia 10 lipca 1934 r. W tym czasie aparat administracyjny Gułagu liczył ponad 300 osób, jego szefem został mianowany M. Berman, który wcześniej kierował strukturą poprzedzającą Gułag w związku z utworzeniem NKWD ZSRR. Później, 27 października 1934 r., nowa wspólna uchwała CKW i SNC ZSRR została przeniesiona do zakładów poprawczych Gułagu Ludowego Komisariatu Sprawiedliwości (więzienia, areszty, kolonie poprawcze, biura pracy przymusowej itp.) . Gułagowi powierzono tak ważne zadania dla reżimu, jak [źródło?]: Izolacja przez reżim sowiecki „niewiarygodnych elementów”; Wykorzystywanie więźniów jako taniej siły roboczej; Otwarcie nowych kompleksów obozowych; Likwidacja niektórych kategorii więźniów w latach tzw. wielkiego kontyngentu terroru Gułagu, pomimo powszechnego stosowania w kraju kary śmierci – egzekucja skazanych, a także wzrost śmiertelności wśród więźniów gwałtownie wzrosła. Jeśli 1 lipca 1937 r. w obozach było 788 tys. osób, to w kwietniu 1938 r. - już ponad 2 mln osób. Aby jakoś „radzić sobie” z napływem więźniów, zorganizowano pięć nowych VTT (poprawczy obóz pracy, w tym słynny Norylsk), a następnie trzynaście specjalnych obozów drwali (Kargopol, Taishet, Wiatka, Północny Ural, Unzhensk, Usolsky i inne). Na przełomie lat 30. i 40. powstało wiele wyspecjalizowanych wydziałów Gułagu (Dalbud, Gidrobud itp.), które korzystając z nieodpłatnej pracy licznych więźniów, zrealizowały wiele obiektów o znaczeniu ogólnounijnym, m.in. -Kanał Bałtycki, więźniowie Gułagu. W obozach było 362,6 tys., w koloniach prawie 143,6 tys.. Po śmierci J. Stalina wszystkie wyspecjalizowane wydziały Gułagu zostały przeniesione do odpowiednich resortów. 28 marca 1953 r. Gułag został przekazany Ministerstwu Sprawiedliwości ZSRR, a 28 stycznia 1954 r. Ministerstwu Spraw Wewnętrznych ZSRR. 25 października 1956 r. powołano Główną Dyrekcję Więziennictwa Więziennego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ZSRR (GUITK), a 27 marca 1959 r. rozwiązano Główną Dyrekcję Więziennictwa Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ZSRR (GUMZ). 1 maja 1960 r.

Szefowie Gułagu OGPU - NKWD - MWD (1930-1960)

Eichmans Fiodor Iwanowicz Kwiecień - czerwiec 1930 Kogan Łazar Josypowicz 17.06.30 do 9 czerwca 1932 Berman Matviy Davidovich 9.06.32 do 16 sierpnia 1937 Pliner Izrael Izrailovich 21.08.37 do 16 listopada 1938 Filaretov Gleb Wasiljewicz 16.11.38 do 18 lutego 1938 1939 18.02.39 do 26 lutego 1941 Nasedkin Wiktor Hryhorowicz 26.02.41 do 2 września 1947 Dobrynin Heorhiy Prokopovych 2.09.47 do 31 stycznia 1951 Dołhych Ivan Iljich 31.01.51 do 5 października 1954 Jegorow Serhij Jegorovych 5.10.54 do 4 kwietnia 1956 Bakin Pavlo Mykołajowycz 4,04,54 do 6 maja 1958 Chołodkow Michaił Mykołajowycz 6,05,58 do 13 czerwca 1960

Warunki przetrzymywania i represjonowania więźniów

Kobiety pracowały tak samo jak mężczyźni. Listy wolno było pisać dwa razy w roku.” [Źródło?]

Wpływ uwięzienia Gułagu na społeczeństwo i zachowanie pamięci

Pochylamy się jeszcze niżej... źrenic nigdzie nie ma... W mroźnej nocy jesteśmy cieniami drżenia, wszędzie w wieżach dzwonią dzwonnice, ścieżki reflektorów przecięły się. (Mykoła Sarma-Sokołowski)

Zwolnienie z obozów

Masowe przedterminowe zwolnienie z łagrów nastąpiło po śmierci Stalina. Zwolniono więźniów politycznych i kryminalnych. W celu zatuszowania zbrodni władz i ochrony obozów koncentracyjnych, zwolnieni podpisali się za nieujawnianie informacji o wszystkim, co dotyczyło ich pobytu w obozach, w tym o warunkach przetrzymywania i niszczeniu innych więźniów. Abonament był dożywotni [źródło?].

Widzieć także

Obozy Gułag Operacja Gułag

Uwagi

Połączyć

Wirtualne Muzeum Gułagu // Encyklopedia Prawna: [w 6 tomach] / wyd. płk: Yu S. Shemshuchenko (red.) [itd.]. - Kijów: Ukraińska Encyklopedia im MP Bazhana, 1998. - Vol. 1: A - G. - 672 s. - ISBN 966-7492-00-X. Krawczuk P. GUŁAG daleko i blisko. Historia pracownika systemu penitencjarnego (archiwum). GUŁAG - z aparatem w obozach GUŁAG - album fotograficzny Mykułyń A. "Obozy koncentracyjne w Związku Radzieckim" "Były naczelnik więzienia malował codzienność gułagu" "Gazeta.ua.", 14 czerwca 2013 ROZDZIAŁ II. ORGANIZACJA GUŁAGU

Źródła

Łubianka: VChK-OGPU-NKWD-MGB-MVD-KGB, 1917-1960: Podręcznik. M., 1997; Sołżenicyn AI Archipelag Gułag. W książce: Sołżenicyn A.I.Dzieła zebrane, t. 5-7. Vermont-Paryż, 1980; Rossi J. Przewodnik po Gułagu, rozdz. 1-2. M., 1991; Stettner R. Archipelag GULag: Stalins Zwangslager-Terrorinstrument und Wirtschaftsgigant. Eintstehung, Organization und Funktion des sowjetischen Lagersystems 1928-1956. Paderborn-München-Wien-Zürich, 1996; Shapoval Yu.I. to w. Czeka-GPU-NKWD na Ukrainie: osoby, fakty, dokumenty. Archiwum Stalina. Dokumenty najwyższych organów władzy partyjnej i państwowej. M., 2003. Historia Gułagu Stalina. Koniec lat dwudziestych - pierwsza połowa lat pięćdziesiątych. Zbiór dokumentów w 7 tomach. Tom 1. Masowe represje w ZSRR // Odpowiedzialny. wyd. N. Werth, SV Mironenko; ew. opracowane przez I. A. Zyuzina - M .: Rosyjska encyklopedia polityczna (ROSSPEN),

Original article in Ukrainian language