Ludkiewicz Stanisław Pylypovych

Article

January 28, 2023

Stanisław Pylypovych Lyudkevych (24 stycznia 1879, Jarosław, obecnie Polska - 10 września 1979, Lwów) - ukraiński kompozytor, muzykolog, folklorysta, pedagog, doktor muzykologii (1908), członek zwyczajny NTSh. Artysta Ludowy ZSRR (1969), Bohater Pracy Socjalistycznej (1979), Kawaler Orderu Lenina (1979).

Biografia

Urodził się 24 stycznia 1879 r. na przedmieściu Dolnego Leżaju w Jarosławiu i był czwartym dzieckiem w rodzinie (trzej bracia Maksymilian, Alfred i Adolf zmarli). Po ukończeniu gimnazjum w Jarosławiu w 1897 studiował na Uniwersytecie Lwowskim na Wydziale Filologii Ukraińskiej i Klasycznej Wydziału Filozoficznego (1898-1901), gdzie głównym przedmiotem jego studiów była filologia ukraińska, a dodatkowo - filozofia, filologia klasyczna. Jednocześnie był wolnym studentem Konserwatorium Galicyjskiego Towarzystwa Muzycznego (1897-1899). Teorię kompozycji studiował samodzielnie u swojej matki pianistki, a także u Mechysława Sołtysa (Lwów), O. Cemlinsky'ego i G. Gredenera (Wiedeń). W 1901 ukończył szkołę jako nauczyciel ukraińskiego i łaciny i przez dwa lata pracował jako nauczyciel w gimnazjach we Lwowie i Przemyślu. W szczególności, Jednym z jego uczniów w gimnazjum lwowskim był I. Krypiakiewicz, redagował Biuletyn Artystyczny (1905-1907). W 1906 r. w Przemyślu Stanisław Ludkiewicz poznał aktora i reżysera teatralnego Mykołę Sadowskiego (1856–1933) i Hnata Khotkiewicza (1877–1938). Od 1907 do 1908 studiował na Wydziale Muzykologii Instytutu Historii Muzyki Uniwersytetu Wiedeńskiego (Austria) i uzyskał doktorat z muzyki. Jeden z organizatorów Wyższego Instytutu Muzycznego im. Mykoły Łysenki we Lwowie, gdzie najpierw pełnił funkcję inspektora, a w latach 1910-1915 - jego dyrektora i pedagoga, od 1919 - nauczyciela dyscyplin teoretycznych i wizytatora oddziałowego (wśród znanych studentów - Haliny Gołyńskiej). Od 1936 był inspektorem jej oddziałów. We wrześniu 1919 wrócił do Lwowa. Zorganizował przy Towarzystwie Muzycznym pierwszą ukraińską orkiestrę symfoniczną. Lisenkę. We Lwowie powstał Instytut Muzyki Kościelnej, w którym wykładał Stanisław Ludkiewicz. Współpracował z miejskim towarzystwem chóralnym „Boyan”, „Bandurist”, „Surma”. W latach 1930-1933 redagował część muzyczną Księgi Wiedzy, trzytomowej ukraińskiej encyklopedii ogólnej, oraz opracował Małą Encyklopedię Muzyczną jako dodatek do pisma Boyan. W 1934 Stanisław został wybrany szefem sekcji muzykologicznej Związku Ukraińskich Muzyków Zawodowych. Od 1936 przewodniczący komisji muzykologicznej Towarzystwa Naukowego. Szewczenko. Od 1939 - profesor, kierownik Katedry Teorii i Kompozycji Konserwatorium Lwowskiego. Jednocześnie od 1939 do 1951 był starszym pracownikiem naukowym lwowskiego oddziału Instytutu Folkloru Akademii Nauk ZSRR. Opowiadał się za zachowaniem tradycji ukraińskich, pełen szacunku stosunek do wybitnych osobistości narodu ukraińskiego. W 1919 zorganizował koncert ku pamięci zmarłych kompozytorów. W 1948 stanowczo odmówił potępienia kompozytora Wasilija Barwińskiego, w 1963 podpisał list do przewodniczącego Prezydium Rady Najwyższej ZSRR L. Breżniewa w sprawie uwolnienia i rehabilitacji artysty. Zmarł we Lwowie, pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim pole nr 3. W 1989 r. na grobie wzniesiono pomnik autorstwa rzeźbiarzy M. Posikiry, J. Skakuna i L. Jaremczuka.

Sztuka

Jednym z najwspanialszych dzieł kompozytora jest kantata-symfonia „Kaukaz”, napisana na wersach wiersza Szewczenki o tym samym tytule. Pierwszą część utworu kompozytor ukończył w 1905 roku, całą partyturę w 1913 roku. Prawykonanie odbyło się we Lwowie w 1914 roku przez Chór Bojański na koncercie poświęconym 100. rocznicy urodzin Kobzara. Prowadzone przez autora. Ludkiewicz stworzył kantatę „Testament” na 120. rocznicę urodzin Szewczenki (1934). Jego prawykonanie miało miejsce w 1935 roku (chór lwowski „Bojan” pod dyrekcją autora). W latach pięćdziesiątych Ludkiewicz dokonał reedycji kantaty - iw tej formie stała się jednym z najlepszych przykładów gatunku kantatowo-oratoryjnego.

Wyróżnienia

1964 - Nagroda Państwowa ZSRR. Szewczenko za symfoniczno-kantatę „Kaukaz” i wokalno-symfoniczną kantatę „Testament” słowami utworów o tym samym tytule Tarasa Szewczenki. 1969 - Artysta Ludowy ZSRR. 23 stycznia 1979 - Bohater Pracy Socjalistycznej.

Utwory muzyczne

Wieczny rewolucjonista (1898). „Wolna Ukraina” (1912-1914, wydanie drugie - 1939). „Ostatnia bitwa” (1914). Kantata-symfonia „Kaukaz” na podstawie wierszy Tarasa Szewczenki (1902-1913). Opera Kochba (1926, nieukończona). Poemat symfoniczny „kamieniarze” (1926, wydanie drugie - 1956). „Rapsodia strzelecka” (1928) (wydanie drugie – 1956 pod tytułem „Rapsodia galicyjska”). Kantata „Testament” o wierszach Tarasa Szewczenki (1934, wydanie drugie - 1955). Poemat symfoniczny „Wesnianka” (1935). Kantata „Najemnik” na podstawie wiersza Iwana Franki (1941). Konkwistadorzy (1941). Poemat symfoniczny „Dniepr” (1947). Poemat symfoniczny „Pieśń młodych” (1948). „Symfonia Karpacka” (1952). Opera „Dowbush” (1955). Poemat symfoniczny „Nie zapomnij o młodości” (1956). Poemat symfoniczny „Nasze morze” (1957). Poemat symfoniczny „Mojżesz” (1962). Poemat symfoniczny „Chacon” (1964). Koncerty fortepianowe i skrzypcowe. Kompozycje chóralne na podstawie tekstów Tarasa Szewczenki, Iwana Franki, Markijana Szaszkiewicza, Maksyma Rylskiego i innych. Aranżacja pieśni ludowych („Gagilka”, „Oh, Frost, Frost”, „Mam nadzieję, że kogut się znudził”, „O Bondarivna”). Solówki („Śpij, moje dziecko”).

Prace muzykologiczne

"Badania i artykuły" (1976) - badania teoretyczne, inteligencja muzyczna, dziennikarstwo. Badania, artykuły, recenzje. Vol. 1. - Lwów, 1999. - 495 s., Ill. Badania, artykuły, recenzje, przemówienia. Vol. 2. - Lwów, 2000. - 815 s., Ill. Lyudkevych S. Ogólne podstawy muzyki: (teoria muzyki) Stanislav Lyudkevych. - Kołomyja: Obieg „Generał. księgozbiory”, 1921. - 136 s.

Pamięć

Jego imieniem noszą nazwy ulic w wielu miastach Ukrainy, w szczególności we Lwowie, Pustomitach, Stryju, Kołomyi, Kamieńcu-Bużce. Ponadto w domu przy ulicy o tej samej nazwie we Lwowie utworzono muzeum pamięci Stanisława Ludkiewicza, a na fasadzie zainstalowano tablicę artystyczną z płaskorzeźbą kompozytora (rzeźbiarzy Wołodymyr i Wasyl Odrechowski). budynku muzeum. Ustanowiono nagrodę muzyczną. S. Ludkiewicz. We Lwowie jego imię nosi szkoła muzyczna. 24 stycznia 2004 r. w siedzibie Poczty Głównej we Lwowie odbyła się specjalna wymiana znaczka jubileuszowego, poświęconego 125. rocznicy urodzin słynnego ukraińskiego kompozytora Stanisława Ludkiewicza. Jako pierwsi spłacili (umieścili specjalną pieczątkę na kopercie) rocznicowy znaczek żony kompozytora Zenovii Stunder.W rodzinnym mieście Stanisława Ludkiewicza - Jarosława, Po wieloletnich staraniach społeczności ukraińskiej w Polsce, apelach i listach urzędników i znanych muzyków z Ukrainy, rada miejska podjęła decyzję o zmianie nazwy ulicy Tatarskiej na ulicę Ludkiewicza. Ulica ta w symboliczny sposób prowadzi od kościoła greckokatolickiego do kolegium rzymskokatolickiego, łącząc w ten sposób dwie główne wspólnoty narodowe, które od wieków zamieszkiwały tę ziemię. Uroczyste poświęcenie i przecięcie wstęgi z okazji przemianowania ulicy odbyło się w maju 2010 roku. W 2017 roku agencja muzyczna „Collegium Musicum” uruchomiła festiwal „Lyudkevych Fest”, poświęcony postaci kompozytora Stanisława Ludkiewicza i jego epoka. Pierwszy festiwal odbył się we Lwowie w dniach 8-17 września 2017 r. Na festiwalu po raz pierwszy pojawił się cykl „Zbioru Pieśni Liturgicznych”, napisany w 1922 roku, a także niemal wszystkie solowe utwory fortepianowe kompozytora.

Uwagi

Źródła i literatura

Galaychak T. Lyudkevych Stanislav Pylypovych // Encyklopedia Historii Ukrainy: w 10 tomach / redaktor: VA Smoliy (przewodniczący) i inni. ; Instytut Historii Ukrainy, Narodowa Akademia Nauk Ukrainy. - К.: Наукова думка, 2009. - Т. 6: Ла - Мі. - str. 389. - 784 str. : il. - ISBN 978-966-00-1028-1. Zagajkiewicz MS Ludkiewicz. - Kijów, 1957. Kiyanovska L. Lyudkevych Stanislav Pylypovych // Encyklopedia współczesnej Ukrainy: w 30 tomach / wyd. liczyć. IM Dziuba [itd.]; NAS Ukrainy, NTSh. - Kijów: Instytut Badań Encyklopedycznych Narodowej Akademii Nauk Ukrainy, 2001-2020. - ISBN 944-02-3354-X. Komenda, O. (2019). Stanislav Lyudkevych jest artystą o uniwersalnym talencie. Biuletyn Naukowy Czajkowskiego Narodowej Akademii Muzycznej Ukrainy, 124, 151‒160.DOI: https://doi.org/10.31318/2522-4190.2019.124.165420 Korolyuk N. Coryfeusz ukraińskiej kultury chóralnej XX wieku. - K., 1994. ASP Kos-Anatolski дкеви. - K., 1951. Mykoła Łysenko i Stanisław Ludkiewicz: Monografia. / J. Jakubjak; Lwowska Państwowa Akademia Muzyczna im MV Łysenko, Nauk. w nich. Szewczenko. - Lwów: DVC NTSh, 2003. - 263 s. - Bibliogr.: S. 241-252, 257-262. Artyści Ukrainy: Encyklopedyczna książka informacyjna / zamówienie. : MG Labinsky, VS Murza; dla wyd. AV Kudrycki. - Kijów: „Encyklopedia Ukrainy” nazwana na cześć MP Bazhana, 1992. - 848 s. - ISBN 5-88500-042-5. - s. 375. Sztuka Ukrainy: Informator biograficzny / pod redakcją: AV Kudrytsky, MG Labinsky; dla wyd. AV Kudrycki. - Kijów: „Encyklopedia Ukrainy” nazwana na cześć MP Bazhana, 1997. - 700 pkt. - ISBN 5-88500-071-9. - str. 381. Pawłyszyn S. Stanisław Ludkiewicz. - K., 1974. Pawłyszyn S. Twórczość S. Ludkiewicza. - 1979. Rudnytsky A. Lyudkevych Stanislav // Encyklopedia studiów ukraińskich: Część słownikowa: [w 11 tomach. ] / Towarzystwo Naukowe Szewczenki; Bramka. wyd. prof. dr Władimir Kubijowycz. - Paryż-Nowy Jork: Młode życie, 1955-1995. Część słownicza. - T. 4. - S. 1394-1395. Ukraiński sowiecki słownik encyklopedyczny: [w 3 tomach] / rozdz. wyd. Babichev FS - wyd. - K.: Głowa. wyd. URE Akademia Nauk ZSRR, 1987. - Vol. 2: Kaligrafia - Portugalska. - 736 pkt. - S. 304-305. Słownik Szewczenki. Tom 1 / Instytut Literatury im. Tarasa Szewczenki Akademii Nauk ZSRR. - Kijów: Redakcja Główna URE, 1976. - P. 371. Laureaci Szewczenki. 1962-2001: Encyklopedyczna książka informacyjna / wyróżnienie autora. MG Labinsky; wprowadzenie. słowo IM Dziuba. - К.: Киниця, 2001. - 696 с. - ISBN 966-7575-29-2. - S. 315-316. Shtunder Z.. Stanislav Lyudkevych i jego współpraca w komisjach etnograficznych i muzykologicznych Towarzystwa Naukowego. Szewczenko // Notatki NTSh. - Tom 226: Obrady Komisji Muzykologicznej. - Lwów, 1993. - s. 456-459. Shtunder Z. Stanisław Ludkiewicz. Życie i praca. T. I (1879—1939) / Zenovia Stunder. - Lwów: PE "Binar", 2005. - 635 s., Ill. Shtunder Z. Stanisław Ludkiewicz. Życie i praca. Tom II (1939—1979 / Zenovia Shtunder. - Lwów — Żółkiew: misjonarz, 2009. - 360 s., il.

Połączyć

Lyudkevych Stanislav Pylypovych // Ukraińska encyklopedia muzyczna. Tom 3: [L - M] / Gol. redcol. G. Skripnika. - Kijów: IMPE NASU, 2011. - P. 237-245. Lyudkevych Stanislav // Ukraińska mała encyklopedia: 16 książek. : w 8 tomach / prof. E. Onackiego. - Buenos Aires, 1960. - Tom 4, książka. VII: Litery Le - Me. - s. 872. - 1000 egz. Muzeum Pamięci Stanisława Ludkiewicza Ludkiewicza S. Ogólne zasady muzyki: (teoria muzyki) / Stanisław Ludkiewicz. - Kołomyja: Obieg „Generał. księgozbiory”, 1921. - 136 s.

Original article in Ukrainian language